زندان درختی جالب در استرالیا +عکس

برترین ها: درختان بائوباب استرالیایی (The Australian baobab tree)،از خانواده ی درختان بائوباب در ماداگاسکار و آفریقا، درختان عظیمی هستند که تنه ای بادکرده مانند بطری دارند. به همین خاطر آنها همچنین گاهی "درختان بطری شکل" نیز نامیده می شوند. به خاطر شکل غیر معمول و این حقیقت که آنها یکی از قدیمی ترین شکل های حیات در استرالیا هستند، درختان بائوباب همیشه توجه گردشگران را به خود جلب کرده اند. بعضی از بائوباب ها بیش از بقیه مورد علاقه ی گردشگران بوده اند.

یکی از این بائوباب های محبوب تر در جنوب شهر ویندهم(Wyndham) در غرب استرالیا قرار دارد. محیط درخت 15 متر است و تنه ی آن خالی است. در قسمتی از تنه ی خالی دری بریده شده تا به فضای داخل تنه دسترسی پیدا شود. داستان از این قرار است که روزی گشت پلیس در دهه ی نود قرن نوزدهم در حال جابجایی تعدادی از زندانیان محلی به شهر دربی(Derby) برای صدور حکم بوده که شب در ویندهم متوقف شدند. گروه گشت متوجه خالی بودن درخت شده، ورودی کوچکی بر روی درخت کنده و زندانیان را در آن قرار دادند.


این جریان برای مدتی ادامه پیدا کرد و مردم به این درخت "زندان هیل گرو" (Hillgrove Lockup) می گفتند. گهگاه زمانی که تعداد زندانیان زیاد بوده و برای همه داخل درخت جا نبود، بعضی از آنها به تنه ی درخت در بیرون زنجیر می شدند. فضای داخل درخت حدود ۹ متر مربع است و گفته می شود تا ۳۰ زندانی در آن جا می شده است.

شایعاتی درباره ی استفاده ی یک درخت بائوباب دیگر به عنوان زندان در جنوب شهر دربی وجود دارد. فضای خالی درخت ۶ متر ارتفاع داشته و دو سوراخ طبیعی برای تهویه هوا در تنه ی آن وجود دارد.

بسیاری از مورخان این داستان ها را رد کرده و آنها را قصه های فولکلور نامیده اند. هیچ مدرکی مبنی بر استفاده ی این درختان به عنوان زندان وجود ندارد. مخصوصا درخت نزدیک دربی که آنقدر نزدیک به شهر بوده ( تنها ۱۶ کیلومتر فاصله دارد) که احتیاجی به توقف و نگهداری زندانیان در درخت نیست و پلیس میتوانسته به راهش ادامه دهد و آنها را شهر برساند.

گزارش های راجع به این درختان در دهه ی ۱۹۱۰ پیدا شدند و همه ی جراید داستانی یکسان فقط با کلماتی کمی متفاوت منتشر کردند. بعضی مدعی شدند که به روی تنه ی بائوباب در ویندهم قفل های بزرگی برای به زنجیر کشیدن زندانی ها وجود داشته است. در آن زمان برای پلیس غیرعادی نبوده که زندانیان را به تنه ی درختان ببندند اما هیچ اشاره ای درباره ی استفاده ی داخل درختان وجود ندارد. حتی در مقالاتی که بادقت شهرهای ویندهم و دربی را در دهه ی ۱۹۰۰ توصیف کرده اسمی از این زندان های درختی وجود ندارد.

کریس داسون (Chris Dawson) که تحلیلی دقیق از این افسانه ی شهری داشته می گوید:" علی رغم اینکه در گزارش فرمانداری در سال ۱۹۰۵ جزییات بسیار دقیقی از زندان ها و جابجایی زندانیان به ویندهم و دیگر شهر های محلی وجود دارد، اسمی از این درخت برده نشده است."
افسانه و یا حقیقت، هردوی این درختان در نزد گرشگران بسیار محبوب هستند. صنعت توریسم محلی نیز از این داستان استفاده کرده تا گردشگری را در این مناطق رونق ببخشد. امروزه برای جلوگیری از بالا رفتن گرشگران و نوشتن یادگاری دور درختان نرده کشیده شده است.