طنز؛ معده را پُر کن، وعده را تسخیر!

هادی دریابی در روزنامه اطلاعات نوشت:

دی‌شب در ارگ مهمانی بود. وکلای پارلمان و سناتورصاحبان آمده بودند. یکی از وکلا گفت حتا کباب روده‌ی فیل هم سر سفره حاضر بود. چه شد؟ آب دهن‌تان جمع شد؟

شما می‌دانید که رییس‌جمهور غنی، بدون هدف و مفاد، والله اگر یک دانه جو به کسی روا داشته باشد، حالا چه چیزی باعث شده که غنی این‌همه وکیل سلسله‌دار و سناتوران قباله‌دار را به مهمانی فراخوانده؟ (وکیل سلسله‌دار را نفهمیدید؟ چلو دربار باشد، هر وکیل ۱۱ سهم می‌برد، حالا سلسله‌دار شد یا نه؟ قباله‌داری سناتوران چیزی خاصی نیست، فقط یک تراوش ذهنی است. شاید هم به این دلیل است که آن‌ها خویشتن را ۲۰۰ درجه برتر از مردم کم‌بغل افغانستان فرض می‌کنند. قباله هم دارند).

به هر صورت، از مهمانی دور نشویم، سر این وکلا هیچ اعتباری نیست. یک‌دفعه دیدیم که تا ما دو مسأله‌ی ساده را برای هم تفهیم یا ثابت کردیم، وکلا وقت سفره‌ی هشتادرنگ ارگ را خالی کرده‌اند. مسأله این بود که اشرف غنی برای چه هدفی مهمانی برگزار کرده؟ عرضم به حضور که شورای ملی مطابق قانون، اول اسد باید به تعطیلات تابستانی بروند. شما می‌دانید که تعطیلات تابستانی یک دفعه شروع می‌شود، یک دفعه هم به پایان می‌رسد. سر و ته این تعطیلات تابستانی مملو از مسأله است. به نظر من سر و ته تعطیلات تابستانی، بانی این مهمانی دی‌شب ارگ اشرف غنی بوده است.

تعطیلات تابستانی شورای ملی در حالی شروع می‌شود که هنوز جنجال فرمان اصلاح نظام انتخاباتی سرجای خودش باقی است. دولت افغانستان آن‌قدر برای محقق نشدن این فرمان کارشکنی کرد که با رسیدن فصل خواب تابستانی پارلمان، این مسأله می‌رود که جنجال‌های بیشتری خلق کند. غنی احتمالاً اعضای شورای ملی را به ارگ دعوت کرده تا اول جهاز هاضمه‌ی وکلا را از آغاز تا انتها با نان دربار پُر کند، مقداری هم روغن بریزد به شکمبه‌های مبارک و سپس از آن‌ها بخواهد که تعطیلات تابستانی را به تعویق بیاندازند تا کار فرمان اصلاح نظام انتخاباتی را به سامان کنند، سپس بروند روی ملافه‌ی گرم تابستان دراز بشکند و ویتامین D بدن خویش را تکمیل کنند. البته ملت بعداً از روی آروغ‌های سیاسی اعضای شورای ملی خواهند فهمید که وکلا و سناتوران در مهمانی ارگ، چه‌قدر نوشابه‌ی گازدار مصرف کرده‌اند.

مسأله‌ی دیگر که وکلا را کشال‌کشال به ارگ رسانده، به سررسیدن عمر توافق‌نامه‌ی سیاسی حکومت وحدت ملی است. غنی و عبدالله در شروع کار چند وعده برای تداوم کار حکومت وحدت ملی یا تغییر نظام داده بودند که هیچ‌کدام عملی نشده. اکنون که عمر دو ساله‌ی توافق‌نامه‌ی سیاسی به سر می‌رسد، غنی وارخطا شده. غنی می‌داند که پارلمان قانونی‌ترین مرجع اعمال فشار در این زمینه است. فشاری که ممکن تداوم حکومت را به چالش بکشد. وارخطایی غنی ریشه در بدخوری وکلا و مدت طولانی تعطیلات تابستانی است. گویند در دنیای سیاست، چیزی به اسم عسل سیاسی وجود دارد. وکلا هم عاشق این عسل‌اند. از آن‌جایی‌که کندوهای فراوانی از این نوع عسل در مملکت عزیز ما وجود دارد و مملو از عسل هم تشریف دارند، غنی می‌ترسد که وکلای ملت در ۴۵ روز تعطیلی آن‌قدر عسل بخورند که در برگشت از تعطیلات، معده‌ها و وعده‌های‌شان دست جریان‌های دیگری باشد و چماق پایان عمر توافق‌نامه‌ی سیاسی را به دهن غنی و عبدالله بزند. این نگرانی باعث شده که غنی وکلای شریف ملت را به ارگ دعوت کند و در مدتی که عمر این دعوت به سر می‌رسد، معده‌ها و وعده‌های آن‌ها را تسخیر کند. غنی در مهمانی خود تداوم حکومت وحدت ملی را با منافع ملی یکی دانسته و از وکلای ملت هم خواسته که به منافع ملی، لگد نزنند. بلکه آن‌را «لخشوم» کنند، نوازش کنند تا چاق و فربه شود.

ممکن دلایل دیگری هم وجود داشته باشند که ما به آن‌ها کار نداریم. هرچند که ما به هیچ‌کاری نمی‌توانیم کار داشته باشیم. اما اجازه دهید عسل سیاسی را توضیح دهم. بزرگان مملکت عسل سیاسی می‌گویند، ما دالر می‌گوییم. حالا شما بگویید که وکلا عاشق این عسل هستند یا نه؟ شما بگویید که افزایش مقدار این عسل در معده‌ی مبارک، وعده‌ها را دگرگون می‌کند یا نه؟ تابه‌حال که کرده، از این به‌بعد هم خواهد کرد. مگر از درون خود پارلمان مخابره نشد که فلانی جناب برای وزیرشدن برای هر وکیل ۵۰ هزار دالر داده؟ شد.

یکی دو روز دیگر معلوم خواهد شد که نان ارگ و معده‌ی وکلا چه معجونی را به دماغ مبارک افغانستان خواهد مالید. فعلاً که غنی با استراتژی «معده را پُر کن وعده را تسخیر» به جنگ‌ چالش‌های خفته و لبریز رفته است.