طنز؛ ویژه برنامه المپیک ۲۰۳۶

مسعود مرعشی در وبسایت چیزنا نوشت:

کاویانی: سلام بینندگان عزیز و ارجمند با ویژه برنامه روز آخر المپیک ۲۰۳۶ گینه بیسائو در خدمت شما عزیزان هستیم. اگر دوست دارید که بعد از سلام براتون شعر بخونم عدد یک و اگر می خواید آمار المپیک های قبلی رو اعلام کنم عدد دو رو به ستاره دویست هزار و چهارصد به توان عدد پی ارسال کنید. اون عزیزانی که از اول برنامه چشم انتظار هستند این نوید رو بهشون میدم که آقای خیابانی هم با ما در استودیوی برنامه حضور دارند.

خیابانی: سلام سلام یه تشویق جانانه بکنید، هم من، هم شما، هم بچه های توی استودیو، پهلوان خوب کشورمون رو که تا ثانیه هایی دیگر بر روی تاتامی میره. دستا شله، من اینجا منشی صحنه عزیزمون رو می بینم که خوب دست هاشو بهم نمی زنه، آهان…حالا خوب شد. حتما همشهری های جهان پهلوان رامسین عزیز هم دم خونه شون جمع شدند و منتظر هستند که نوار ناکامی های کاروان ورزش ما پاره بشه و تیم ما بتونه اولین مدالش رو در آخرین روز مسابقات به دست بیاره. در واقع امروز می تونه آخرین روز شروع ما یا شروع آخرین روز ما باشه.

کاویانی: بچه ها تا این لحظه به غیر از رژه افتتاحیه در هیچ بخشی موفق ظاهر نشدند.

خیابانی: بعله همونطور که گفتم مدال هامون می تونه کمتر یا بیشتر بشه، که تو این المپیک مدال ها داره کمتر میشه.

کاویانی: خب تصاویر داره به دستمون می رسه…بله… همین الان بازی دلاور کشورمون رو با… بله این مدال رو هم از دست دادیم. فراموش نکنیم ما یه روز آرزومون گفتن اوس به این بازیکن قزاق بود.

خیابانی در حالی که اشک هایش را پاک می کند و بغضش را قورت می دهد: بینندگان عزیزمون می دونند که این اوس به معنای سلام رزمی هست و با اون اوس مارکوس به معنای استاد هیچ نسبتی نداره.

بغض امان خیابانی را می‌برد…جاتون خالی وقتی داشتید صحنه ناک اوت شدن رامسین عزیز رو می دیدید اینجا توی استودیو غوغایی بر پا بود، همه داشتن اشک می ریختند.

(خیابانی اوج می گیرد)میگن اگه دیدی کسی گریه کن نداره بدون دختر نداره…های های های…از همه عزیزانی که از راه های دور و نزدیک تشریف فرما شدند…تشکر می کنیم.

کاویانی: واقعا صدای سوزناک آقای خیابانی ما رو برد رختکن تیم در بیسائو. اگر دوست دارید که آوای مدالم کجایی دقیقا کجایی با صدای مخملین جواد خیابانی رو بشنوید عدد یک رو به ستاره دو ر می فا سو لا سی بفرستید.

خیابانی(انگشت اشاره اش را به سمت بینندگان می گیرد) : عزیزانم گریه بسه، گریه کردیم، خوب بود، سبک شدیم اما از همین الان باید به فکر المپیک بعدی باشیم، ریشه یابی کنیم.

کاویانی: همون کاری که بعد از هر المپیک می کنیم و ثمراتش رو توی المپیک بعدی می بینیم.

خیابانی: بعله. من از حسن تفرشی قهرمان سابق کشورمون می خوام که این بازی رو تحلیل کنند

تفرشی: رامسین عزیز چند ثانیه اول خوب مبارزه رو اداره کرد اما در ضربه دولیو چاگی موفق نبود و غافلگیر شد.

خیابانی: میشه پاشی وایسی و این حرکت رو بزنی

تفرشی: دولیو چاگی ضربه پا به صورت حریف همراه چرخش ۱۳۵ درجه ی پای زیر هست که من چون کت شلوار تنمه نمی تونم نشون بدم

خیابانی: نمی تونم و کت شلوار تنمه نداریم. ازت می خوام بیننده هامون رو بیشتر از این منتظر نذاری.

تفرشی معذب بلند می شود و حرکت را اجرا می کند.
خیابانی پای کارشناس برنامه را همین طور روی هوا نگه می دارد.

تفرشی: آقا جوااااد، لباسم جر خورد.

خیابانی: یه کم بیشتر، دوستان لطفا زوم کنند.
پس ضربه درست دولیو چاگی به این شکل هست و داوران به درستی نظر دادند.

تفرشی: آقا جواد تو رو خدا، شما لباسهای طراح قبلی تنتونه، چیزیتون نمیشه. لباس من اون قدر مستحکم نیست.

خیابانی: خب همکارانم در پخش اشاره می کنند باید بریم اخبار ورزشی رو ببینیم. باهاتون خداحافظی می کنیم. اگه دوست دارید بعد از خبر ورزشی که بر می گردیم پای آقای تفرشی در همین حالت باشه، عدد سه رو به همون همیشگی پیامک کنید.