عجیب و غریب ترین مقیاس های دنیا

هفت صبح:

بیگ مک

اندازه گیری به روش بیگ مک تا زمانی که به درستی انجام نشود مسخره به نظر می رسد. این روش برای اولین بار توسط نویسندگان مجله اکونومیست ابداع شد. راهی عادلانه برای مبادله ارز دو کشور است. بر اسای این روش ابداعی، ساندویچ های مک دونالد در همه کشورهای دنیا وجود دارند و همه آنها با روش ویژه مک دونالد یعنی همگی به یک اندازه و با یک قیمت ارائه می شوند اما از آنجا که قیمت دلار در کشورهای مختلف متفاوت است این ساندویچ ها در هر کشوری با توجه به ارزش پولی آن کشور قیمتی متفاوت دارند.

برای مثال یک مک دونالد در آمریکا 3/75 دلار و در انگلیس 2/29 پوند است، در حالی که قیمت مک دونالد یک قیمت واحد در تمام دنیاست. با این روش می توان محاسبه کرد که پوند انگلیس 28 درصد از دلار آمریکا باارزش تر است.


زمین فوتبال

زمین فوتبال یکی از اندازه هایی است که در سراسر دنیا به عنوان مقیاس از آن استفاده می شود. برای مثال می گویند این زمین برابر با 17 زمین فوتبال است. این اندازه گیری در سراسر دنیا وجود دارد زیرا مساحت زمین فوتبال در تمام دنیا استاندارد است.


دوجین نانوا

اگر شما دوجین خمیر نانوایی بخواهید به جای ۱۲ عدد به شما ۱۳ عدد داده می شود. در واقع یکی از آنها مجانی خواهد بود. این به خاطر مهربانی فروشنده نیست بلکه دوجین برای نانواها به معنی ۱۳ است نه ۱۲. در قرن ۱۳ طبق قانون انگلیس، اگر نانوایی کم فروشی کرده و به مردم نان کمی می داد، دستش با تبر قطع می شد، به همین خاطر نانواها تصمیم گرفتند برای حفظ دستانشان به مردم نانی بیشتر از تقاضا بدهند. یعنی به جای ۱۲ عدد، ۱۳ عدد که این مقیاس به خصوص در انگلیس تا به امروز نیز ادامه پیدا کرده است.


چشم بر هم زدن

تا به حال فکر کرده اید که چرا گاهی برای گفتن زمان از «به اندازه یک چشم بر هم زدن» استفاده می کنیم؟ چندین دهه پیش ساعت ها به جای اینکه بر حسب 24 ساعت باشند به واحدهای 10 تایی تقسیم شده بود. یعنی یک روز 10 ساعتف هر ساعت 100 دقیقه و هر دقیقه 100 ثانیه یا یک چشم بر هم زدن بود. هر چشمک زدن 0/864 ثانیه طول می کشد و به همین خاطر بود که چشمک زدن هم واحدی برای اندازه گیری شد.


خربخار

در گذشته به جای استفاده از مقیاس «اسب بخار» که معادل با ۷۴۶ وات است از «خربخار» استفاده می کردند. این میزان برابر با یک سوم نیروی اسب بخار یعنی حدود ۲۵۰ وات است.


گوگول

در سال 1938، ریاضیدانی انگلیسی به نام «ادوارد کاسنر» زمانی که از خواهر زاده 8 ساله خود میلیتون سیروتا پرسید: «تو یک عدد خیلی خیلی خیلی بزرگ را چه می نامی؟» او در پاسخ گفت: «گوگول». پس از آن، ادوارد عدد 10 به توان 100 را گوگول نامید، یک سال بعد ادوارد عددی به نام گوگل پلکس ابداع کرد که این عدد برابر بود با 10 گوگول یا 10 به توان 10 به توان 100. این عدد آنقدر بزرگ است که طبق گفته کارل ساگان، ریاضیدان، برای نوشتن صفرهای آن فضایی بیشتر از فضای موجود در کل جهان نیاز است. با آنکه بسیاری از ما نمی دانستیم که این کلمه برابر با چنین عدد بزرگی است اما این اسم به نظر بیشتر ما آشنا می آید، آن هم به خاطر این است که «لری پیج» و «سرجی برین» نام کمپانی خود را گوگل گذاشتند.

پس از مرگ «کارل ساگان» برای یادبود این ستاره شناس، «ساگان»، واحدی برای شمارش به حساب آمد. یک ساگان برابر با 4 میلیارد درنظر گرفته شد و به این ترتیب 100 ساگان معادل 400 میلیارد ستاره است که در کهکشان راه شیری وجود دارد.


هوبو پاور

یک گوینده رادیو به نام «آدام کارولا» در یکی از برنامه های خود خواست تا مردم اتفاقات بد را از بین صفر تا ۱۰۰ رتبه بندی کنند. صفر برای اتفاقاتی که زیاد هم بدنیستند و ۱۰۰ برای اتفاقاتی که حتی ممکن است به مرگ ختم شوند، او مقیاس خودرا «هوبو» نام گذاری کرد و بر اساس آن یک معیار سنجش را اعلام کرد، برای مثال حالت تهوع عدد ۵۰ هوبو را به خود اختصاص داد. هم اکنون نیز از این اندازه گیری استفاده می شود.


دال

شما چطور درد را اندازه گیری می کنید؟ این میزان برای هر انسان متغیر است. یک میزان درد شاید برای یک نفر قابل تحمل باشد اما برای شخص دیگر در حدی به نظر برسد که اشک او را دربیاورد، با توجه به این موضوع مشخص است که میزان درد قابل اندازه گیری نیست.

دکترها هاردی، هربرت ولف و هلن گودل واحدی را برای اندازه گیری میزان درد اختراع کردند و نام آن را دال گذاشتند. آنها از بیماران خود می خواستند تا درد خود را از صفر تا 10 رتبه بندی کنند. برای مثال درد یک عضو شکسته، سه هفته شکنجه و دفع سنگ کلیه به نظر برابر به نظر می رسیدند و در ردیف 10 قرار می گرفتند. آنها از این طریق می توانستند بفهمند که بیمارشان تا چه میزان درد می کشد.


وارهول

«اندی وارهول» اعتقاد داشت که ذهن انسان برای به خاطر داشتن نام هر شخص، مدت زمان خاصی دارد. اندی ادعا می کرد که یک نام در نهایت ۱۵ دقیقه در ذهن انسان می ماند، او این ۱۵ دقیقه را یک «وارهول» نامیدو آن را به عنوان میزان سنجش شهرت انتخاب کرد. یک کیلو وارهول یعنی برای ۱۵۰۰۰ دقیقه یا ۱۰ روز مشهور بودن. یا برعکس یک میلی وارهول، نه دهم از ثانیه مشهور بودن است.


اسموت

یک اسموت برابر با 1/7 متر است. این میزان برابر با قد اولیور اسموت بود. او برای اندازه گیری پل هاروارد، بین بوستون، کمبریج و ماساچوست، روی پل دراز کشیده و از پا تا سر خود را اندازه می گرفت و علامت می زد که البته در این کار برادرش نیز با او همراهی می کرد.

با این روش او توانست بفهمد که این پل 364/4 اسموت به علاوه یا منهای یک گوش است. از آن به بعد اسموت واحدی برای اندازه گیری به حساب می آمد، علامت های زده شده توسط اسموت هنوز هم روی پل وجود داشته و مسافت پل به اسموت در ابتدای آن نوشته شده است.