طنز؛ ما چطوری بدون جنگ نصف می‌شویم؟

پوریا عالمی در روزنامه شرق نوشت:

سوفیا... سوفیا... اتفاقی افتاده که باید برات تعریف کنم. تو شاید تا الان مثل من فکر می‌کردی مشکل ما جنگ و داعش و اقتصاد و بی‌پولی و این چیزهاست. البته مشکل ما همین‌ها هست که تأثیر می‌گذارد روی تک‌تک ما، ولی من فهمیدم مشکل اصلی چیز دیگری است. دیروز همشهری گزارش داده که «توقف چندثانیه‌ای خودرو پژو در کوچه‌ باریک و کم‌حوصلگی دو موتورسوار که قصد عبور از کوچه را داشتند، درگیری مرگباری را رقم زد». چطوری؟ این‌طوری که به قول دوست مقتول «يك پژو ٤٠٥ داخل كوچه باریک توقف كرد. توقف ماشين طوري بود كه نمی‌شد از كنار آن عبور کرد. دو خانم از ماشين پياده شدند و تا خواستند به خانه‌شان بروند، چندثانيه‌اي طول كشيد. همين باعث شد كه مقتول كه پشت‌فرمان موتور بود، عصباني شود. راننده پژو با قمه بلندي که در دست داشت با چند ضربه مقتول را به قتل رساند».

می‌بینی سوفیا؟ به همین سادگی. به نظر من ما نیازی به جنگ جهانی نداریم. دشمن همین که کوچه‌های ما را طوری تنگ کند که موتور نتواند از کنار ماشین رد شود، منجر به ریزش جمعیت ما می‌شود. یک راه هم این است که مردم در تهران نفس عمیق بکشند. همین که مردم نفس عمیق بکشند، آلودگی هوا از پا درشان می‌آورد و جمعیت نصف می‌شود. راه بعدی این است که مردم هنرمند شوند. مردم تا هنرمند می‌شوند، پشت در وزارت ارشاد گیر می‌کنند و هیچ‌وقت نمی‌توانند مجوز بگیرند. همین امر سبب می‌شود افسردگی بگیرند و در خانه بمانند و جمعیت نصف شود. راه دیگر این است که مردم با اتوبوس بروند اردو. در هر صورت اتوبوس چپ می‌کند و ما دچار تلفات می‌شویم.

راه بعدی این است که مردم روزنامه‌نگار شوند. این‌طوری خودبه‌خود جمعیت نصف می‌شود. راه آخر هم این است که دشمن مردم را تشویق کند عاشق یکی مثل تو بشوند سوفیا. یکی مثل تو که پدری مثل تو دارد و به یکی مثل من این‌طور سخت می‌گیرد. بابای تو یک‌تنه اندازه یک ابرقدرت می‌تواند جنگ راه بیندازد و پدر یکی مثل من را دربیاورد سوفیا. بله. دشمن اگر مردم را تشویق کند عاشق یکی مثل تو، بشوند، مردم عاشق به صورت طبیعی از غم عشق تو نصف می‌شوند و اگر مردم نصف بشوند، دشمن به هدفش رسیده است.