طنز؛ تبعید ورزشکاران ناکام کره شمالی به معدن!

صابر قدیمی در خبرگزاری مهر نوشت:

... بعضی دیگر از ورزشکاران کره شمالی هم که کمی عصبی تر بودند هنگام کوبیدن کلنگ به دیوارهای معدن، سخنان عبدولی درباره المپیک را تایید می کردند و می گفتند: او راست می گفت، ما چقدر دیر فهمیدیم!

به قول دوست عزیزم صائب تبریزی نازنین: «پاک گوهر را نباشد روزی از خاک وطن/ سنگ بندد بر شکم یاقوت تا در معدن است» حالا ممکن است ورزشکاران ناکام کره شمالی برای کار به معدن تبعید شوند!

از قدیم گفته اند می خواستیم ثواب کنیم، سر از باربی کیو درآوردیم! البته به نظر بنده ایده خیلی بدی نیست. اولا برای ورزشکاران سفر سیاحتی خواهد بود و از نزدیک با فرآیند استخراج طلا، نقره، برنز و رتبه چهارمی! آشنا می شوند و بیشتر قدر مدال هایشان را خواهند دانست. ثانیا بدنشان به شدت آماده تر خواهد شد و در المپیک بعدی طوری در رقابت ها شرکت می کنند که چیزهای زیادی از ارزش های مابقی کشورها کم بشود. یکی از ورزشکاران رشته پرش نیزه، بیتی را هنگام کار در معدن روی صفحه اینستای خود گذاشت:

آسودگی معدنمان کرد تلافی/ یک چند اگر زحمت "پرواز" کشیدیم.

البته بعضی دیگر از ورزشکاران کره شمالی هم که کمی عصبی تر بودند هنگام کوبیدن کلنگ به دیوارهای معدن، سخنان عبدولی درباره المپیک را تایید می کردند و می گفتند: او راست می گفت، ما چقدر دیر فهمیدیم!

در المپیک به تمامی شرکت کنندگان به رسم یادگاری یک عدد گوشی س.سونگ ( کامل ننوشتیم که تبلیغ نشود، هر وقت به ما هم دادند اسم کاملش را می زنیم) اهدا می شد. اما دوستان کره شمالی چون این گوشی در کشور کره جنوبی تولید می شود، مجبور شده اند بگویند: "ما نمی خواهیم، خودمان بهترش را تولید می کنیم!" و به قول خواجه لس آنجلس "هدیه رو وانکرده، فصل استارت!"(پس فرستاد، چسب اسکاچ؛ این ها اختلاف در نسخ خطی است)

یاد تبلیغ تلویزیونی ماندگار زمان کودکی خویش افتادم که گاو عزیزی به گوساله عزیزش می گفت: چرا نمیای شیرتو بخوری؟ و آن عزیز می گفت: مامان جون، می خوام سالاد درست کنم! البته گوساله عزیز تبلیغ مذکور از آن موقع به فکر سلامتی خویش بود و می گویند سال بعد به درجه سیکس پک نایل آمده بود.بگذریم...

تا بحث المپیک تمام نشده بد نیست یادی هم بکنیم از کاروان مدیران ورزشی ایران که تعداد محدودی از ورزشکاران را هم برده بودند تا مدیران عزیز دست خالی نرفته باشند. جا دارد از حضور و زحمات شبانه روزی و جبران ناپذیر این عزیزان در برزیل، صمیمانه قدرانی کنیم و برای تک تکشان جوایزی در حد کسب مدال طلا در نظر بگیریم شاید به این بهانه بی خیال خدمت رسانی شوند و کم کم به ایران برگردند! دوستان المپیک تمام شد، دارند لامپ ها را خاموش می کنند.برگردید. ما به شما و مدیریتتان در کشور نیاز داریم.