عامل هولوکاست در زندان اسرائیل

وبسایت فرادید: عکاس نشریه "لایف" شاید تنها عکاسی بود که مجوز عکاسی از زندان "آدلف آیشمن" عامل کشتار یهودیان را به دست آورد و توانست ماه‌های پایانی زندگی او را به تصویر بکشد.

"آدلف آیشمن" از افسران اصلی هیتلر و طراح اصلی سازماندهی هولوکاست در تاریخ به عنوان عامل کشتار شش میلیون یهودی شناخته شده است. او که دستیار "هاینریش هیملر"، رییس اس‌اس بود، اغلب از مقر اصلی گشتاپو در برلین دستور می‌داد که سرعت کشتار افزایش یابد و به افسران گوشزد می‌کرد که حتی به کودکان یهودی هم رحم نکنند.

آیشمن پس از شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، موفق شد تا به همراه خانواده‌اش به آرژانتین فرار کند و به مدت ۱۵سال با هویت جعلی در آنجا زندگی و برای شرکت مرسدس بنز کار کند. موساد در پی دریافت اطلاعات محرمانه‌ای، گروهی را برای ربودن وی و انتقال دادن به رژیم اشغالگر قدس به منظور محاکمه، به بوئنوس ‌آیرس اعزام کرد.آنها در آغاز سعی کردند از طریق مذاکره با حکومت آرژانتین، آیشمن را تحویل بگیرند اما مذاکره به جایی نرسید.

سازمان اطلاعات و امنیت اسراییل که نگران بودن فرصت محاکمه‌ از دست برود آیشمن را به دام انداخت و پس از بیهوش کردن او را به طور غیرقانونی با پرواز شرکت هواپیمایی العال اسراییل از آرژانتین خارج کرد.

آرژانتین که از نقض حق حاکمیت خود به خشم آمده بود به سازمان ملل شکایت کرد. گلدا مایر، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی هم در واکنش به این شکایت در ابتدا ادعا کرد که ربودن و انتقال آیشمن توسط شهروندان غیرنظامی انجام گرفته است نه مقامات دولتی. دولت‌های آرژانتین و اسراییل بعداٌ به توافق رسیدند که هرگونه دعوای حقوقی در این مورد را خاتمه دهند.

طبق اطلاعات طبقه‌بندی شده‌ آیشمن با نام جعلی ریکاردو کلمنت به خبرنگاران گفته بود که پس از فرار تاسف می‌خورد که چرا یهودیان بیشتری را طی طرح نسل‌کشی یهودیان از بین نبرده‌اند.

آیشمن در دههٔ ۱۹۵۰ گفته بود که بزرگترین اشتباه‌اش این بود که همهٔ یهودیان را نکشته بود. گفته بود: "کارمان را خوب انجام نداده بودیم. می‌توانستیم بیشتر مایه بگذاریم. مجری خشک خالی دستور‌ها نبودم. اگر چنان آدمی بودم احمقی بیش نمی‌بودم. در عوض جزو تصمیم‌گیرندگان بودم. ایده‌پرداز بودم".

در نوارهایی هم که به جا مانده به نظر می‌رسد که آیشمن به جنایاتی که مرتکب شده افتخار می‌کند چون یک کلمه هم اظهار تاسف نمی‌کند.

آیشمن پس از انتقال به سرزمین های اشغالی در زندان "جالامه" تحت نظر بود تا در دادگاه به جرم"جنایت علیه قوم یهود" و "جنایت علیه بشریت"تحت محاکمه قرار گیرد. "گژون میلی" عکاس مجلهٔ لایف در همان زمان موفق شد مجوز عکاسی از داخل زندان او را بگیرد و او را در حال استراحت، شستن لباس، قدم زدن، تی‌ کشیدن کف سلول، مطالعه و نوشتن به تصویر بکشد.

محاکمه آیشمن در دسامبر ۱۹۶۱ در تل آویو آغاز شد؛ وی در دادگاه اتهاماتش را نپذیرفت و خود را بیگناه دانست، اما دادگاه او را گناهکار تشخیص داد و به مرگ محکوم کرد. حکم اعدام آیشمن در شب ۳۱ ماه می ۱۹۶۲ در زندان "رمله" اجرا شد. جنازه وی نیز در یک قایق پلیس در دریای مرکزی سوزانده شد و خاکسترش به دریا داده شد.

عکس های تاریخی گژون میلی نخستین بار در آوریل ۱۹۶۱ و به مناسبت آغاز محاکمهٔ آیشمن در مجلهٔ لایف چاپ شد و بازتاب جهانی پیدا کرد.