شغل عحیب و جالب در متروهای شلوغ ژاپن

برترین ها: شبکه ریلی ژاپن به خوبی و دقیق بودن در سراسر جهان شناخته شده است. در پایتخت این کشور یعنی توکیو، حدود ۴۰ میلیون مسافر هرروزه از شبکه راه آهن استفاده می کنند، بسیار بیشتر از سایر روش های حمل و نقل مثل اتوبوس و اتومبیل های شخصی. از این تعداد ۲۲% یا ۸.۷ میلیون نفر از مترو استفاده می کنند.

شبکه متروی ژاپن، حمل و نقل عجیبی است. در بیشتر ایستگاه ها قطارها به فاصله 5 دقیقه از هم می آیند، به طور متوسط و در ساعات شلوغی، آن ها هر 2-3 دقیقه می آیند. یعنی تقریبا 24 قطار در ساعت در یک مسیر حرکت می کنند. باوجود تعداد زیاد قطارها، مترو بسیار پرجمعیت است. به خصوص در ساعات شلوغی. همان طور که می بینید تقریبا در همه آن ها جمعیت بسیار بیشتر از ظرفیت قطار (حدود 200%) سوار می شوند.

برای اینکه این تعداد دو برابر از مسافران در قطار جای بگیرند، ایستگاه، افراد غیررسمی را تحت عنوان «اوشیا» یا «هل دهنده» استخدام می کرد تا افراد را تا حد ممکن در قطارهای مترو بچپانند. این افراد که دستکش های سفید داشتند واقعا افراد را به داخل قطار هل می دادند تا جایی که درها بسته شود. شاید باورنکردنی باشد ولی واقعا باید تصاویر زیر را ببینید تا باور کنید.

زمانی که برای اولین بار این افراد به ایستگاه های توکیو آورده شدند به آن ها ماموران نظم مسافران گفته می شد و بیشتر آن ها دانشجویانی بودند که به صورت پاره وقت کار می کردند. امروزه «هل دهنده» ای به صورت اختصاصی وجود ندارد و کارکنان ایستگاه و کارگران پاره وقت این نقش را در ساعات شلوغی پر می کنند. اگرچه این پدیده ژاپنی یعنی هل دهنده ها در اصل ریشه گرفته از نیویورک سیتی در امریکا در یک قرن پیش است. آن ها زیاد دوست داشتنی نبودند زیرا مسافران را به زور هل می دادند و با شدت و خصومت به داخل قطار پرتاب می کردند. خشونت آن ها گاهی آن قدر زیاد بود که تیتر خبرهای ملی می شد. کم کم با ظهور کنترل های در اتوماتیکی و باز و بسته شدن اتوماتیک درها، استفاده از این افراد هم کمتر و کمتر می شد، تا دهه 1920 که شغل خود را از دست دادند.

اخیرا در سال 2012، عکاس هنگ کنگی «مایکل ولف» مجموعه عکسی با نام «فشردگی توکیو» تهیه کرده و در آن از جراحات و دردی که در چهره مسافرانی که به پنجره فشرده شده اند عکاسی کرده است. این عکس ها نشان می دهد وضعیت داخل مترو تا چه اندازه وحشتناک و شرم آور است. افراد آن قدر به هم چسبیده اند و همدیگر را له کرده اند که بیشترشان از لحاظ فیزیکی نمی توانند حرکت کنند و افراد کوتاه قد از خطر خفگی رنج می برند. پیاده شدن در ایستگاه مورد نظر نیازمند قدرت و اراده زیادی است و خطرات آتش سوزی و تخلیه اضطراری مسائل جدی هستند.