طنز؛ اعزام هوشمندانه مسافر به تایلند

شهرام شهيد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي در روزنامه شهروند نوشت:

رئیس سازمان میراث فرهنگی گفت: مایل هستیم در بخش صنعت گردشگری از تجربیات خوب کشور تایلند استفاده کنیم. شما جای من بودید، در ستون گمشده‌ها دنبال این گمشده تاریخی نمی‌گشتید که چرا تایلند؟ یعنی جای بهتری برای تجربه‌اندوزی نبود؟ ما بعد از تحقیق فراوان به شما اثبات خواهیم کرد آنچه ما در آینه نمی‌دیدیم، رئیس سازمان میراث فرهنگی در خشت خام می‌بیند. بنابراین در ادامه شما هم پی خواهید برد در عالم هستی کشوری بهتر از تایلند برای کسب تجربه در صنعت گردشگری وجود خارجی ندارد. به قول آن عزیز شاعر: گشتیم نبود، نگرد. نیست!

- شما فکر می‌کنید مسئولان ما با هم هماهنگ نیستند و هرکس ساز خودش را می‌زند؟ نخیر. اگر وزیر ارشاد می‌گوید دیگر در مشهد کنسرت برگزار نمی‌شود و رئیس‌جمهوری می‌گوید، وزیر ارشاد نباید این حرف را می‌زده، دلیل نمی‌شود اینها همسو نباشند. تنها ابهام و تذکر رئیس‌جمهوری احتمالا این بوده که چرا وزیر ارشاد حرفش را زده. خب حرفش را هم نمی‌زد. حالا هم اگر رئیس سازمان میراث فرهنگی گفته، می‌خواهد از تجربیات تایلند فیض ببرد، هیچ تناقضی با این حرف وزیر ارشاد ندارد که «یکی از علت‌های معضلات فرهنگی سفرهای خارجی است.» هر دو این اظهارات با هم در یک راستا هستند. شما فکر کن بچه‌ات را بفرستی یک میهمانی پرزرق‌وبرق درخانه‌ای که صاحبش صد برابر شما درآمد دارد یا اگر رونق هم نباشد، حداقل صفا در آن خانه حکمفرماست.

خب برای کودک شما در بازگشت‌ هزار و یک سوال پیش نمی‌آید که چرا بابای من این‌قدر درآمد ندارد؟ چرا مامان من لباسش برند نیست؟ چرا برادر بزرگتر دوستم باهاش این‌قدر با احترام صحبت می‌کند و او را با لفظ خودمانی- با عرض معذرت- کره‌خر صدا نمی‌کنند؟ حالا اگر بفرستی‌اش به میهمانی، دوستی که پدرش از لات‌های مشهور است و اصلا آدم بسیار محترمی است اما به علت ابتلا به یک شغل فرهنگی و در نتیجه درآمدِ کم، تبلت و آیفون و سینمای خانواده در خانه ندارد، اصلا در فرزند شما ایجاد توقع می‌شود؟ ندیدن که توقع ایجاد نمی‌کند.

آن وقت شما اگر فرزندتان را هوی هم صدا کنید، ناراحت نمی‌شود و کلی هم دلش غنج می‌رود که کره‌خر صدایش نکرده‌اید. تازه غر هم نمی‌زند که بابا چرا برای من سامسونگ گلکسی فلان را نمی‌خری. سفر هم همین است. اگر شما هموطنتان را بفرستید یک کشور صاحب دموکراسی و پیشرفته و دیجیتال در بازگشت هی می‌خواهد سر شما را بخورد که آن‌جا فلان بود و بهمان بود و دولتش چنین خدماتی می‌داد و... اما اگر برود یک کشور کودتا زده و فقیر در برگشت شما را می‌گذارد روی سرش و حلوا حلوایتان می‌کند و دربرابر هر محدودیتی هم باز از شما تشکر می‌کند. حالا پی به هوشمندی مدیران دولتی بردید؟

- از زاویه دید دیگری هم می‌شود به موضوع نگاه کرد. یکی از برترین روش‌های تجربه‌اندوزی انجام فعل معکوس است. حالا که سالانه حدود صد‌هزار نفر ایرانی از تایلند دیدار می‌کنند، ما از تایلند الگو می‌گیریم و جلوی سفر صد‌هزار ایرانی به تایلند را می‌گیریم که در داخل کشور سفر کنند و ارزآوری داشته باشیم.

- شاید از دید رئیس سازمان میراث فرهنگی یکی دیگر از روش‌های تجربه‌آموزی فرضیه «ادب از که آموختی؟ از بی‌ادبان» است. مسافر ایرانی در تایلند با پدیده‌هایی روبه‌رو می‌شود که از طریق روش لقمان، در بازگشت ادبش سر به آسمان می‌ساید.

- شاید هم جناب رئیس، خواجوی کرمانی را الگو قرار داده‌اند که سروده: گفتی که هست چاره بیچارگان سفر/ چون چاره رفتنست، بناچار می‌رویم و برای بیچارگان کجا ارزان‌تر از تایلند؟