طنز؛ این دیگه چه‌جور سخنرانی بود؟!

فریور خراباتی در روزنامه آرمان امروز نوشت:

دکتر روحانی رئیس جمهور کشورمان در سازمان ملل سخنرانی کردند.تا اینجای کارش هیچ عیبی ندارد چون قبلا حتی افراد دیگری هم در این سازمان سخنرانی کرده اند.بالاخره یک لقمه شرم و حیا و یک میکروفونی آنجا گذاشته‌اند تا روسای دولت کشورهای مختلف سالی یک بار آنجا سخنرانی کنند.اما موضوع جایی تاسف بار شده و دلواپس‌انگیز می‌شود که در کمال تعجب و حتی شرمساری در حین سخنرانی رئیس جمهور کشورمان همه صندلی‌ها پر بودند.شما ببینید وقاحت تا کجا پیشروی کرده است که هیات‌های دیپلماتیک صندلی‌ها را ترک نکرده اند.

این در حالی است که در زمان دولت سابق روسای جمهور زمان سخنرانی دکتر را به صورت ضربدری چای و سیگار می‌زدند و در حین سخنرانی چند نفر از جمله اساتید و داشنمندان دولت خودمان، چند نفر که خواب بودند، جواد پسردایی ناصر اینا که تازه از سربازی برگشته بود و تعدادی کیف و خودکار حضور داشتند.اینکه تمام صندلی‌ها در زمان سخنرانی دکتر روحانی پر بودند نشان می‌دهد که دیپلماسی لبخند چه بلایی دارد سر ما می‌آورد.یعنی دولت یازدهم کاری کرده که نتانیاهو و دار و دسته اش زمانی که می‌خواهند سالن را ترک کنند باید سه بار پشت سر هم بگویند «چای و‌سیگار، کسی نبود؟!» و کسی آنها را تحویل نگیرد.

یکی از کارهایی که آقای روحانی در سخنرانی‌های خود انجام می‌دهد این است که سوال مطرح نمی‌کند و مثلا نمی‌پرسد «قیمت شیر خشک و ‌عدس و قابلمه رو کی گرون کرده؟!» و پشت تریبون سازمان ملل حرف‌هایی در مورد واقعه یازدهم سپتامبر و... می‌زند.در نتیجه سخنرانی ایشان «هیچ» عوایدی برای ما ندارد، نه به آن می‌خندیم و نه ‌شاد می‌شویم، نه تحریم جدیدی به همراه دارد، همین‌طور خشک و خالی به کشور برمی‌گردیم!