طنز؛ حالا وقت واسه گلکاری زیاده!

پیمان مقدم در روزنامه ایران نوشت:

جناب دکتر روحانی، رئیس جمهوری محترم در پرسش مهر سؤال کرده‌اند: خشونت از کجا نشأت می‌گیرد؟ البته ما که شکر خدا دیگر دانش‌آموز نیستیم. نه از خط‌کش ناظم وحشت داریم و نه ترانه «مدرسه‌ها وا شده» می‌تواند روح‌مان را در روزهای آغازین پاییز خراش دهد. اما واقعاً هر چه بیشتر غور کردیم کمتر حکمت این سؤال رئیس دولت اعتدال را دریافتیم. واقعاً دولتی که خودش سر منشأ خشونت است چرا باید همچین سؤالی بپرسد؟ برخی تا اسم خشونت می‌آید فکر می‌کنند حتماً باید سیلی به گوش کسی نواخت یا یک اردنگی حواله‌اش کرد. خشونت انواع و اقسامی دارد؛ وقتی شما با یک برجام خون به جیگر ۸۰ میلیون نفر می‌کنید و زندگی به کام‌شان زهرمار می‌شود این یک خشونت قراردادی است.

وقتی شما با «اف.‌ای.‌تی.‌اف» اطلاعات بانکی کشور را توی سینی می‌گذاری و به اجانب تحویل می‌دهی این خشونت اطلاعاتی است. وقتی شما با اصرار بر برگزاری کنسرت خون جماعتی را به جوش می‌آوری این خشونت ابرامی است. وقتی تسخیر‌کنندگان شجاع و خودجوش سفارت کشور همسایه را جاهل احساساتی خطاب می‌کنید این خشونت کلامی است. وقتی ظریف با کری قدم می‌زند و گل می‌گوید و گل می‌شنود این خشونت رفتاری است. وقتی یارانه‌ها را زیاد که نمی‌کنید هیچ، از سر و تهش می‌زنید و هی فهرست یارانه بگیرها را لاغر می‌کنید، این خشونت اقتصادی است.

وقتی یک فیلم مسأله دار را به اسکار می‌فرستید و در به در به‌دنبال توقیف و خفه کردن صدای نشریه‌ای هستید که همین مسأله‌ها را افشا کرده، این خشونت رسانه‌ایست. وقتی آب سنگین را می‌فروشید اما مشکلات آب و نان مردم را حل نمی‌کنید این خشونت غذایی است. وقتی با تمام ناکارآمدی‌ها و مشکلات کشور، هنوز حاضر نیستید کلید پاستور را تحویل عزیزان در روزنامه توپخانه بدهید و از عرصه خارج شوید این خشونت مقامی است.

به نظر حقیر ریشه تمام خشونت‌ها در دل همین دولت اعتدال است و جناب روحانی بهتر است کمی با آینه بیشتر داد و ستد کنند. تا قبل از این دولت ما این همه مشکلات نداشتیم. یک پول نفتی بود که سر سفره‌های مردم ملاحظه می‌شد و یکسری تحریم بود که عوارضش به دوش ملت بود و عوایدش را بابک جان اینا مجبور بودند تحمل کنند. همه شاد و سرخوش بودند و هیچ مشکلی وجود نداشت. از وقتی دولت اعتدال آمده انقدر خشونت به خرج داده و در حق خادمان این کشور ظلم کرده که دوستان مجبور شدند آستین بالا بزنند و به سفرهای انتخاباتی بروند. حالا درست است که این دوره نشد، اما دوره بعد که هست. برای گلکاری هیچ وقت دیر نیست. تا دل‌تان بخواهد تپه داریم و گل و کود مرغوب.... البته کشور کمی مشکل آب دارد که خب اونم صحبت می‌کنیم حل میشه!