طنز؛ وقتی نرخ اشتغال مثبت شده‌ بود!

فریور خراباتی در روزنامه آرمان امروز نوشت:

یکی از مسئولان اسبق اعلام کرده که در دوران دولت سابق «مسکن به تنهایی حدود یک میلیون اشتغال ایجاد کرد». این جمله واقعا نادرست است و البته دلیل هم دارد.دلیل آن به خضوع و فروتنی و پوریاولی‌طوربودن اساتید برمی‌گردد.بنده بر این باورم که ما در آن دوران بسیار بیشتر از اینها توانسته بودیم اشتغال ایجاد کنیم و حتی نرخ اشتغال را مثبت کرده و بیشتر از تعداد جمعیت کشور، شاغل داشته باشیم.تعداد زیادی از دانشجویان، کارمندان، بازنشستگان و کارخانه داران اسبق به دلیل شرایط اقتصادی، مشغول صرف فعل«مسافرکشی» بودند و خب همین امر آنها را عملا دوشغله کرده بود.

یک سری افراد هم در بدنه هیات دولت حضور داشتند که دائم‌الاشتغال بودند و همزمان و برخلاف میلی باطنی شان، مسئولیت هفت تا هشت شغل را بر عهده گرفته بودند.در عین حال یک عده زیادی هم با شنیدن وعده‌هایی مانند«اعطای خانه فقط با پانصد هزار تومان»، «تبدیل تهران به باغ شهر»، «وام تولد نوزاد» و ... اساسا سر کار تشریف داشتند، حالا اگر این افراد شغلی هم داشتند که با شنیدن این وعده ها، دوشغله محسوب می‌شدند.

در عین حال اساتید بزرگوار و اهالی دولت هم که نرخ اشتغال را به ساعت حساب می‌کردند؛ بدین صورت که شما اگر از جلوی یک اداره یا سازمان یا مغازه ای رد می‌شدید، جزو آمار شاغلان محسوب می‌شدید.همچنین دولت تمرکز زیادی روی مشاغل خانگی داشت و از آن حمایت می‌کرد.در نتیجه سبزی پاک کردن، غیبت جاری، اخم به باجناق و جاروکشیدن خود جزو ساعت کاری افراد محسوب می‌شد و البته درآوردن«ته‌دیگ ماکارونی» خودش به‌تنهایی به اندازه یک هفته کاری محاسبه می‌شد.

افرادی که ماشین آنها قدیمی بود و «کاربراتور» داشت هم به دلیل وجود«کار» در«براتور» ماشین‌هایشان، شاغل بودند.همچنین داشتن«کاریزما» در شخصیت، خودش یک شغل بسیار مهم بود.حتی اگر شما زیر لب زمزمه می‌کردید«لب کارون، چه گلبارون» چون کارون جمع «کار» در زبان عربی است، دولت شما را شاغل محسوب می‌کرد.پس بهتر است شکسته‌نفسی نفرموده و نرخ واقعی اشتغال را اعلام کنید.