طنز؛ اختلاس اجبار است یا اختیار؟

روزنامه شرق نوشت:

پرونده فساد مالی ٨٠٠٠‌میلیاردی صندوق فرهنگیان موجی از شادی و امید را در معلمان ایجاد کرده. معلمان می‌گویند: ما حقوق‌مان کم است و شاکی بودیم و فکر می‌کردیم وزارتخانه پول ندارد و وزیر به نان شبش محتاج است. الان خوشبختانه معلوم شده وزارت معلمان آن‌قدر پول دارد که اگر توش ٨٠٠٠‌ میلیارد هم جابه‌جا شود، آب از آب تکان نخورد. معلمان پیشنهاد دادند حالا که قبح اختلاس در مملکت ریخته، با اضافه‌کردن واحد اختلاس به پایه متوسطه آموزشی، بچه‌ها را از آغاز با این مهم آشنا کنند تا طفلکی‌ها کلی درس نخوانند و بعد دست به اختلاس بشوند.

من اختیار خودم را هم ندارم، رسانه‌های اصولگرا و صداوسیما نیز این قضیه را گُنده کرده‌اند. همین عزیزان قبلا سر پرونده‌های اختلاس در دولت احمدی‌نژاد، می‌گفتند اختلاس مربوط به جبر است و از اختیار دولت خارج بوده است، الان برعکس.

لاتی اومدم توی اخلاق لات‌بازی و داش‌مشتی‌بازی، اگر کسی بخواهد لاتی‌اش را پر کند ممکن است با تیزی روی صورتش خط بیندازد، یا حتی به عمد کاری کند که بیفتد حبس. او با این کار لاتی‌اش را پر می‌کند تا حساب کار دست باقی گنده‌لات‌ها بیاید.

به نظر ما الان دولت جای اینکه خیلی آرام از آموزش‌وپرورش عبور کند، می‌تواند با یک خودزنی و افشاگری درباره اختلاس ٨٠٠٠‌میلیاردی در صندوق، باب افشاگری پرونده‌های دیگر را هم باز کند.

به‌قول معروف یک آقایی با یکی‌ دعواش شد، آجر را برداشت و زد توی کله خودش و گفت: ببین داداش، من به خودمم رحم نمی‌کنم، به تو که هیچی. حالا جرأت داری بیا دعوا.

وصیت

ببین سوفیا... به بابات بگو الکی موضوع را گنده‌اش نکند و زرتی نرود توی فیس‌بوکش بنویسد. ببین من دیروز جیب بابات را زدم، درست. چقدر بود؟ ٦٣‌ هزار تومان ناقابل. الان قبح اختلاس ریخته و ملت دارند دولُپی می‌خورند، فکر کردی بابات افشاگری کند که من ٦٣ تومنش را خوردم، کک کسی را خواهد گزید؟ قربان تو و عاشق تو؛ میدون دوم.