طنز؛ هواپیما رو بذارید روی دنده۲!

فریور خراباتی در روزنامه آرمان امروز نوشت:

عده‌ای اعتراض کرده‌اند که چرا با رفع تحریم‌ها قرار است هواپیما وارد کنیم و قرارداد واردات قطعات هواپیما بسته‌ایم.خب درست هم می‌گویند.شما در نظر بگیرید کار به جایی رسیده بود که خلبان به جای فرمان اصلی هواپیما، با فرمان پیکان هواپیما را هدایت می‌کرد.همچنین گاهی اوقات برای فرود هواپیما خلبان از داخل اتاق با بلندگو خطاب به مسافران اعلام می‌کر د«یه چند دقیقه بالا و پایین بپرید تا هواپیما خودش بره پایین!».خب در چنین شرایطی ما چرا باید از خارج قطعه هواپیما وارد کنیم؟ شما در نظر بگیرید از بی‌قطعگی (این صفت به لطف دولت‌های نهم و دهم ساخته شد، قبلا نداشتیم!) هواپیماهای ما با کاربراتور کار کرده و دنده وانت نیسان روی آنها نصب کرده بودیم.

کار داشت به جایی می‌رسید که برای راه افتادن هواپیما و بلند شدن آن«خلبان» روی پله هواپیما بایستد و خطاب به مسافران بگوید «من هواپیما رو می‌ذاریم روی دنده ۲! شما یه هول بدید تا روشن شه و راه بیفتیم!» خب این همه خودکفایی با دیپلماسی لبخند از بین رفت.برخی از عزیزان هم که باند فرودگاه و برج مراقبت را به صورت کیلویی به یکی از «وانت‌های سیار خریدار لوازم کهنه» فروخته بودند، چون احتمال سقوط از فرود بیشتر شده بود و دیگر حساب دخل و خرج نمی‌صرفید و سفرهای هوایی ما در مقطعی مانند فیلم‌های اصغر فرهادی «پایان باز» پیدا کرده بودند.

در بخش تولید هم که وجدانا ما به درجه‌ای از کمال رسیده بودیم که هواپیماها همان خط تولیدی را داشتند که ماشین هایمان دارند و فقط آخر خط تولید یک نفر می‌آمد و با چسب دوقلو دو تا بال به آنها می‌چسباند.همه این فناوری ها، تمام این دستاوردها با این تصمیم گیری‌ها و با دیپلماسی لبخند از بین رفت که این کار درست نبود؛ زندگی است و هیجان آن؛ هوپیما است و سقوط آن!