تپه های باستانی آمریکای شمالی

برترین ها: نواحی مرکزی آمریکا زمانی هزاران تپه تشریفاتی و تدفین در خود داشت. آن ها در منطقه بزرگی که از دریاچه های بزرگ تا خلیج مکزیک و از رودخانه می‌سی‌سی‌‌پی تا کوه های آپلاچی کشیده می شد، قرار داشتند. وقتی اروپایی ها اولین بار وارد آمریکا شدند و فهمیدند حتی بومیان هیچ شناختی از خاستگاهشان ندارند، فکر می کردند تمدن هایی که به بومیان آمریکا ارتباطی نداشتند مسئول ایجاد آن ها هستند، زیرا گمان می کردند بومیان آنقدر غیرمتمدن و ساده لوح هستند که نمی توانند چنین بناهای ماندگاری ایجاد کرده باشند. این معماران مرموز «سازندگان تپه» نام گرفتند.

گمانه زنی ها درباره این تمدن ناشناخته منجر به تئوری های مختلفی درمورد قبایل اسرائیلی که به آمریکا رفتند و این تپه ها را ساختند و حتی پناهندگانی از آتلانتیس شد. اکنون تا حد زیادی پذیرفته شده که سازندگان این تپه ها کسی جز اجداد قبایل بومی آمریکایی که امروز وجود دارند، نیستند، اما آن ها آنقدر قدیمی هستند که همه چیز درباره شان فراموش شده است. پژوهش های باستان شناسی نشان می دهد که تپه ها توسط جوامع مختلفی ساخته شده اند که در دوره های مختلف زمانی از 3500 سال قبل میلاد تا 1000 میلادی ساخته شده اند.
برخی از آن ها شکارچی و برخی کشاورز بودند. تپه های خاکی با هدف های مختلفی ساخته می شدند و اشکال و ابعاد متنوعی داشتند، از هرم هایی که بالای آن ها تخت بود تا ساختارهای مخروطی یا خطی. برخی تپه ها به شکل پیکره انسان و حیوانات بودند. معروف ترین آن ها، تپه مار در اوهایو است که شبیه به مار است و بیش از ۴۰۰ متر طول دارد. تپه دیگر در بارابو در ویسکانسین قرار دارد و به شکل یک انسان به طول ۶۵ متر است. تخمین زده می شود که بیش از ۷۵ درصد تپه ها توسط کشاورزان که آن ها را مانعی برای کشت می دیدند محو شده است. تعداد انگشت شماری از این تپه ها امروزه باقی مانده و محافظت می شود و در ثبت ملی اماکن تاریخی ذکر شده اند.