طنز؛ پارک نساز بهرکسی!

فریور خراباتی در روزنامه آرمان امروز نوشت:

یک حرکتی اخیرا در برخی از جاها رواج پیدا کرده که پدیده فروش فضای سبز نام دارد.خب دلیل آن هم مشخص است؛ ملت فضای سبز می‌خواهند چه کار؟! ما خودمان تحقیق کرده ایم که این فضای سبز را دولت یازدهم باب کرده تا مردم حواس شان از برجام پرت شود، که خوشبختانه با درایت و اقدام به موقع مدیران شهرداری این توطئه نیز ناکام ماند و با فروش پارک‌ها این تلاش مذبوحانه به شکست منجر شد.اصلا شاعر بر این باور است که«پارک نساز بهر کسی، اول خودت دوم کسی!» که حالا عده‌ای به اشتباه «پارک» را در این بیت «چاه» خوانده‌اند که نشان می‌دهد پارک همان چاه است یا چاه همان پارک است.

با همین فرمان پیش برویم دوستان «بوستان» سعدی را هم می‌فروشند و نام این کتاب را«پاساژ سعدی» می‌گذارند تا دیگر کسی به خودش اجازه ندهد حتی در قرن هفتم هجری هم از این ننربازی‌ها دربیاورد. بنده امیدوارم این خرید و ‌فروش‌ها به همین پارک و فضاهای غربی این‌چنینی ختم شود، چون بیم آن می‌رود پس فردا دوستان همین «تراکمی» که فروخته‌اند را هم به یک نفر دیگر بفروشند و داخل خانه مان پدرم بگوید «بچه‌ها یه جا جمع نشید تراکم بشه، پخش و پلا بشینید توی خونه!».

بالاخره احتمال هر چیزی وجود دارد، الکی هم نخندید.چندین سال پیش کسی باور می‌کرد یک روزی شهرداری پارک بفروشد؟! جای پارک ماشین بفروشد؟ اصلا دوستان ظاهرا پارک را با ماست و شهرداری را با ماست‌بندی اشتباه گرفته‌اند و هر چیزی که در آن «پارک» وجود داشته باشد را می‌فروشند.به همین دلیل احتمالا به زودی «پارکت»، «پارکور»، «پارکینگ» وحتی «پانکراس» را هم بفروشند و معاونت «فضای سبز» هم به زودی به معاونت «هیچی» تبدیل شود.در نهایت یاد آن ترانه افتادم که می‌گوید: «کمی آهسته‌تر زیبا، کمی آهسته‌تر بفروش...!»