طنز؛ نماینده‌ها؛ خانه ملت

پوریا عالمی در روزنامه شرق نوشت:

اول‌اولش این‌طوری بود که مجلس خانه ملت است. ملت هم خیالشان راحت بود که اگر خودشان خانه واقعی ندارند، یک خانه‌ای یک جایی هست که مال آنهاست. حُسن خانه ملت این است که ملت بابتش اجاره نمی‌دهند یا پول آب و برقش را نمی‌پردازند. البته اینکه پول آب و برق خانه ملت از جیب ملت می‌رود یک بحث دیگر است. در طول سالیان، خانه ملت از سهامی عام کم‌کم تبدیل شد به سهامی خاص. این‌طوری که هر کسی می‌‌رفت در خانه ملت، جای اینکه برای ملت کار کند، برای خودش کار می‌کرد.

این‌طوری وضع ملت ممکن بود خوب نشود، اما وضع کسی که توی خانه ملت بود خوب می‌شد. ملت البته سر این موضوع کظم‌غیض می‌کردند و می‌گفتند به‌هرحال یک ده آباد، بهتر از صد شهر خرابه؛ یعنی یک نماینده وضعش خوب باشه بهتر از این است که وضع همه بد باشه. منتها آدم توقع دارد در خانه‌اش حرف خودش را به کرسی بنشاند. چون از قدیم گفتند چاردیواری اختیاری، ولی ملت کم‌کم دید اختیار از دستش خارج شده و توی خانه‌اش حرف‌هایی زده می‌شود که حرف ملت نیست. چندبار هم که چندتا کارگر و شهروند معمولی رفتند جلو خانه ملت - یعنی خانه خودشان- خب اتفاقاتي افتاد.

بامزه هم اینجا بود که نماینده‌ها حتي حالش را نداشتند از صندلی‌شان در خانه ملت بلند شوند بیایند دم در ببینند ملت چی می‌گویند و حرف حسابشان چیست. خلاصه ملت از خانه‌اش دلسرد شده بود تا اینکه ملت این‌قدر تکرار کردند که خانه‌شان را پس بگیرند.بعد هم چند روز پیش گروهی از مردم که راهشان به خانه ملت بسته بود، پا شدند رفتند دم خانه علی مطهری، نماینده‌شان. مطهری هم رفته به حرفشان گوش کرده و قول پیگیری داده.به نظر ما بهترین حالت هم همین است.

روی کنترل تلویزیون هم صدتا دکمه است که به کار نمی‌آید، جز دوتا دکمه که عقب و جلو می‌‌برد. باقی دکمه‌ها سیاهی‌لشکر هستند. بااین‌اوصاف ما پیشنهاد می‌کنیم برای صرفه‌جویی در بیت‌المال هم كه شده، خانه ملت را ببندیم و توی پول آب و برق و گاز و ناهار و حقوق نمایندگان صرفه‌‌جویی کنیم. هر نماینده‌ای واقعا می‌خواهد نماینده مردم باشد، خانه‌اش بشود خانه ملت. ملت هم برای اینکه به طرف فشار نیاید، پول آب و برق خانه طرف را بدهند و خلاص.