طنز؛ نامه‌ای به هرکول پوآرو

فاضل ترکمن در رووزنامه شهروند نوشت:

هرکول جان! سلام. خوبی؟ خوشی؟ امیدوارم از رئیس‌جمهوری شدن دونالد ترامپ اذیت نشده باشی. چون به‌ قول پدرم: «چه فرقی واسه ما داره؟!» تو هم که بدتر از من یک آدم صاف و ساده و صادق هستی و کاری به کار سیاست نداری. نهایت حضور شهروندی تو در جامعه پیدا کردن یک قاتل بی‌پدر و مادر است، آن هم زمانی که تمام شهر را کشته و هیچ‌ آدم زنده‌ای جز خودت و قاتل در شهر نیست، بنابراین غیراز خودت برای کسی خطری نداری. دقیقا به‌همین‌خاطر می‌خواهم از تو دعوت کنم سری هم به کشور ما بزنی.

چون کشور ما از آدم‌های بی‌خطر خوشش می‌آید. ضمن این‌که این‌جا می‌توانی با حقوق بالا، کار کمتری کنی و توی خطر هم نباشی. تازه اگر برادری‌ات ثابت بشود، علاوه بر اضافه‌کاری و پاداش و این‌ها، اختلاس هم به تو تعلق می‌گیرد! آن هم میلیاردی! یعنی کمتر از میلیاردی که اصلا نداریم. توی کشور ما اختلاس‌گران هم لارج هستند و بلندپرواز. یا اختلاس نمی‌کنند یا این‌که طوری اختلاس می‌کنند که تمامی بانک‌های جهان هستی توانایی نگهداری پول‌های کلان آنها را نداشته باشند.

حتما می‌پرسی اختلاس یعنی چی؟! ‌ای بابا! ببخشید! یادم نبود! این هم از آن واژگان مخفی کشور ماست! اختلاس یک چیزی‌ است شبیه قتل یا بهتر بگویم گوش بریدن. البته گفتم که اختلاس‌های ما به یک چیزی می‌ماند مثل بریدن گوش خر یا فیل یا اصلا گوش یک موجود غیرقابل تصور که به‌هرحال گوش گنده و قابل‌توجهی دارد. فرد اختلاس‌گر خیلی شیک و مجلسی چاقوی گوش‌بری خودش را برمی‌دارد و گوش ملتی را درجا می‌برد. بعد هم سه، چهار روز می‌افتد زندان که البته آن‌جا اتاق‌های مخصوصی برای‌شان درنظر گرفته شده، اما سرجمع مجازات‌شان به‌اندازه کسی که پته فرد اختلاس‌گر یا زمین‌خوار را روی آب ریخته هم نمی‌شود.

درواقع این‌جا حرمت کسی که اختلاس می‌کند، از حرمت دانشمندان و هنرمندان و این‌جور بندان خیلی بالاتر است. آن‌قدر حرمت دارند که اگر کسی دید که دارد یک کس دیگر اختلاس می‌کند، باید خودش را به آن راه بزند و بگوید نه! نه! کی گفته! خدا‌میلیارد تومان که پول نیست! نه!‌ نه! این‌جا همه خوبن، اون‌جا همه بدن و خلاصه شتر دیدی، ندیدی! حالا دیدی ما چه کشور خوبی داریم؟! دیدی چه‌قدر غرب وحشی و اروپای بی‌خاصیت بی‌خودی علیه ما تبلیغات سوء می‌کنند؟! کجای دنیا را می‌توانی نام ببری که آدم‌ها بدون هیچ سواد و قابلیت و تلاش و کوششی، یک‌شبه کانه فیلم‌های ومپایری شما، خون آدم‌ها را بخورد و تیلیاردر شود؟! هرکول جان! برای همین است که می‌گویم بیایی این‌جا.

خسته نشدی از بس رفتی دنبال قاتل بروسلی؟! بیا این‌جا و مامور پیدا کردن اختلاس‌گر شو! آخرش هم همان نظریه شتر را که برایت تشریح کردم، سرلوحه کارت قرار بده و در اخبار «بیست‌وسی» اعلام کن: «این‌ها همه بی‌شرمی غرب وحشی و اروپای بی‌خاصیت است و تازه من که هرکول پوآرو هستم، بعد از کلی تحقیق و تفحص فهمیدم که حتی یک قران اختلاس صورت نگرفته است!» اصلا هم نگران نباش که داری دروغ می‌گویی! مردم ما باور می‌کنند. مردم ما خیلی اخبار بیست‌وسی را دوست دارند.

برای همین اگر توی یکی از گزارش‌های بیست‌وسی منکر اختلاس بشوی، مردم قبول می‌کنند. آن‌وقت است که دیگر می‌توانی کلی پاداش، زمین، حق اولاد و مسکن و حتی تهیه‌کنندگی و فیلمسازی بگیری! ما این‌جا به هنر فیلمسازی خیلی اهمیت می‌دهیم، تا آن‌جا که برای ساخت سریال‌های شبکه نمایش خانگی هم پول معلم‌ها را می‌خوریم! بنابراین تو می‌توانی این پول را به جیب بزنی و روح آگاتا کریستی را شاد کنی. کارگردانی‌اش هم به عهده‌ خودت.

دیگر بیشتر از این وقت هدر نده هرکول جان! پاشو بیا! پاشو به‌عنوان مامور بین‌المللی و زبده استخدام شو برای پیدا کردن اختلاس‌گران که چون مسئولان می‌خواهند به مردم اطلاعات درست بدهند و اظهار کنند که راحت از کنار پولشویی نمی‌گذرند. بیا و پول تهیه‌کنندگی‌ات را جور کن! پاشو! پاشو بیا که از بلژیک جز آدم‌کشی و خون و خونریزی چیزی نصیبت نمی‌شود! ملالی نیست جز اختلاس تو! مرسی! اَه!