طنز؛ اجی مجی لاترجی

علیرضا کاردار در روزنامه خراسان نوشت:

عادل فردوسی پور در برنامه نود هفته پیش به بهانه سالگرد حماسه ملبورن با غزال تیزپای ایران، معروف به خداداد عزیزی، مصاحبه کرد. طبق معمول این همشهری بانمک و بی رودربایستی حرف هایی زد که مطمئنا نصفش هم پخش نشد! ولی نکته جالب مصاحبه اش افشاگری درباره جادوگری در فوتبال ایران بود. او در آخر هم یک جمله قصار گفت با این مضمون که: «جادوگر (یک چیزی) بر جادوگر فوتی پیروز شد» قرار شد فردوسی پور هم در برنامه های بعدی بیشتر پی قضیه را بگیرد. ولی به نظر ما این مورد اصلا تازه و عجیب نیست. ما سال هاست این موضوع را می دانیم.

این که چیزی نیست، ما جادوگری های دیگری می شناسیم که بیشتر از این ها در متن زندگی مان دیده و درک کرده ایم. مثلا یک جادوگری داریم به نام «جادوگری بارانی» به این صورت که مردم یک سمت کشور از آلودگی هوا در حال فوت هستند، مردم یک سمت دیگر از ریزگرد ها و یک طرف دیگر از خشکسالی. از دست هیچ کس هم هیچ کاری برنمی آید مگر این که برف و باران ببارد. یک بارش باران همه چیز را حل می کند و خیال مسئولان که شب ها از این غصه ها نمی توانستند بیشتر از هشت ساعت بخوابند، راحت می شود! «جادوگری دکلی» هم داریم که این دکل نفتی را می بینی؟ حالا نمی بینی! البته به جز دکل برای هر چیز دیگری هم کاربرد دارد و خوب جواب می دهد. یک «جادوگری تراولی» هم داریم.

در این یکی برخلاف آن قبلی، چیزی غیب نمی شود، بلکه ظاهر می شود. شما می روی فلان جا (فلان جای نوعی، نه فلان جای واقعی!) و می بینی کارت راه نمی افتد. به آرامی یک چک پول از جیبت ظاهر می کنی و می بینی ناگهان همه چیز بر وفق مراد شد! در ابعاد کوچک تر و به عنوان تردستی هم مثلا «جادوگری سوسیس کالباسی» داریم. این گربه را می بینی؟ پلق! شد سوسیس! آن خروس را با تاج خوشرنگش می بینی؟ پلق! شد رول کالباس! آن دمپایی کهنه را می بینی؟ و... خلاصه جادوگری در اطراف مان خیلی زیاد است که اگر عادل بخواهد درباره اش برنامه بسازد باید هفت روز هفته و ۲۴ ساعته بسازد. فقط باید رموزش را بلد باشیم و مواظب باشیم دیگران یاد نگیرند که لو برود و دست زیاد شود!