طنز؛ مونالیزا موز دیده بود که می‌خندید

مهرشاد مرتضوى در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

به تازگی خبردار شدیم که در کالیفرنیا «موزه موز» وجود دارد. ستون «موزنوشت» با وجود اعلام انزجار از زیاده‌خواهی غرب و استفاده ابزاری از این محصول وطنی (برزیل و آبادان ندارد که!)، با خوشحالی اعلام می‌کند که زحماتش به ثمر نشسته و بالاخره دانشمندان به اهمیت و ارزش بالای موز پی برده‌اند.

این موزه، تازه‌ترین دستاوردهای موزی و جدیدترین مدل‌های ۲۰۱۷ موز را به نمایش می‌گذارد. همچنین فسیل‌هایی از موزهای قرون گذشته در این موزه وجود دارد که به رمزگشایی از تاریخ غنی موز کمک شایانی می‌کند. برخی از موارد نمایش داده شده در این موزه به شرح زیر است:

موز بومرنگی: این موز که از نمونه‌های خارجی سفت‌تر است، از دیرباز در میان بومیان اقیانوسیه وجود داشته و علاوه بر غذا، یک اسلحه شکاری مرگبار هم بوده.

یعنی اگر در میان بحث، یک نفر می‌گفت «پس یک موز برداشتم»، معلوم می‌شد کم آورده و می‌خواهد خشونت بورزد. بنابراین بقیه با سرعت گردن شکنی از محل می‌گریختند.

تندیس «ژاک موز ترمبو»: محققان پس از مطالعات بسیار به این نتیجه رسیده‌اند که در حوالی قرن 12 میلادی، یک موز بر نیکاراگوئه حکومت می‌کرده.

این موز از پایه‌گذاران دموکراسی نوین بوده و برای انتخاب جانشینش، مردم نیکاراگوئه آزاد بودند به هر کدام از پنج موزی که «ژاک موز» تعیین می‌کرده رای دهند. تندیس این موز سوار بر اسب بعدها توسط موزولوژیست‌های نیکاراگوئه ساخته شد.

فسیل‌های موزوزوئیک: اخیرا مشخص شده دورانی که تا کنون به مزوزوئیک معروف بوده، در واقع «موزوزوئیک» است. در این دوران که شکوهمندترین دوران زندگی موزها روی زمین است، موزهای جاندار می‌زیسته‌اند.

فسیل «موزانوسوروس رکس» که یک موز دومتری با دست و پایی کوتاه بوده، این موضوع را ثابت می‌کند. در اواخر دوران موزوزوئیک و انفجار جمعیت میمون‌ها، موزانوسوروس مجبور شد به لانه‌های کوچک پناه ببرد و به همین دلیل کم کم دست و پایش حذف و خودش کوچک شد و به سایز تره‌باری امروزی رسید.

موزالیزا: داوینچی یک نسخه دیگر از تابلوی مونالیزا دارد که مونالیزا را در حال موز خوردن نشان می‌دهد. معروف است که لبخند ژکوند مونالیزا در تابلوی اول هم به خاطر این بوده که همان لحظه سینی موز را وارد اتاق کرده‌اند.

موز آیرودینامیک: تازه‌ترین دستاورد صنعت موز، موز آیرودینامیک است که در هنگام رشد، طوری قالب‌گیری می‌شود که از تمامی طرف‌ها آیرودینامیک باشد و هنگام پرت کردن از آن طرف منزل به این طرف، بیشترین شتاب را بگیرد.

البته هنوز علت این اختراع به روشنی مشخص نیست و بعید می‌دانیم خود سازندگانش هم نظری در این باره داشته باشند. ولی چیزی که مشخص است، خواص آیرودینامیک و ارتجاعی این موز، آن را حداقل از سپر پراید مقاوم‌تر کرده!

موزیترومایسین: در قرن 18 میلادی توسط فلنگینگ ساخته شد. فلنگینگ که در خیابان جراردکینگ لندن (معادل ناصرخسروی خودمان) دارو می‌فروخت، پیش از آن که فلنگ را ببندد موفق به تولید این دارو شد.

موزیترومایسین که به هر دو صورت کپسول و مایع موجود بوده و شاخه ژن تشکیل دهنده آن BNBN است، در دوران نقاهت کاربرد دارد و برای کسانی خوب است که آنقدر انرژی‌شان تحلیل رفته که حتی نمی‌توانند یک موز بردارند.

موز سخنگو: خاص‌ترین و مهم‌ترین محصول این نمایشگاه که به دلیل اهمیت بالا، مانند تابلوی «موزالیزا» از دید عموم دور نگه داشته می‌شود. متقاضیان فقط می‌توانند بیایند اتاق پشتی موزه، موز سخنگو را ببینند.