طنز؛ سیاست‌های گلدانی

پویان فراستی در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات طنزنویسی در ایران، ازدیاد سوژه است. از شرق تا غرب و از جنوب تا شمال مملکت مسئولان در حال تولید محتواي طنز هستند، که همین مساله باعث سردرگمی طنزپردازان شده است و نمی‌دانند دقیقا چه کسی را سوژه کنند.

تا همین دیشب سوژه اصلی قهرمانِ قهرمانان عباس جدیدی معروف به عباس شاخ‌شکن بود، اما شب گذشته صدا و سیما نشان داد که دست بالای دست بسیار است. رسانه ملی مثل همیشه با خلاقیتش در تولید محتوا، اساسی‌ترین و بزرگ‌ترین مشکل مملکت که همان نشان دادن ساز در تلویزیون است را حل کرد و جلوی سازی که غربی‌ها اصطلاحا به آن «سنتور» می‌گویند دو گلدان زیبا گذاشت و فقط نوای این ساز غربی را پخش کرد. در این روش با تبدیل تهدید به فرصت هم توطئه غربی‌ها بی‌اثر ماند و هم کار صدا و سیما راه افتاد. باقی مسئولان و مردم هم باید از این راه‌حل درس بگیرند و مشکلات را با روش بدیع «گلدانی» و با شعار «مراقب گلدون اطلسی باش» حل کنند.

برای مثال در همین سازمان صدا و سیما، رسانه ملی برای آن که بتواند از تصاویر آرشیوی بین سال‌های 76 تا 84 استفاده کند و دوران اصلاحات را نمایش دهد، باید به جای چهره اسمش را نبر، گلدان بگذارد. این‌طوری برای مردم هم باورپذیرتر است که چطور قبل از احمدی‌نژاد اوضاع مملکت سر و سامان بیشتری داشت.

در شهرداری هم به همین روش «گلدانی» بسیاری از مشکلات حل می‌شود. تصور کنید الان که پلاسکو ریخته، چند صد نفر آدم بدبخت شدند. این‌طور هم که مشخص است، قرار نیست کسی مسئولیت ماجرا را به عهده بگیرد، پس چه بهتر همه با هم بی‌خیال داستان شویم. خودمان را هم گول نزنیم! شهرداری جای آوارهای پلاسکو گلدان بگذارد مردم هم کم‌کم فراموش می‌کنند که اصلا پلاسکویی وجود داشته است و همه باهم شاد می‌شویم.

در شورای شهر هم وضع به همین منوال درست می‌شود. الان مدتی است که مردم روی مرد بزرگی (از نظر سایزی عرض می‌کنم) مثل عباس جدیدی حساس شده‌اند. اعصاب مردم به هم ریخته است. پیشنهاد می‌شود که کنار دست عباس جدیدی یک گلدان ترجیحا اطلسی بگذارند که تا زمان انتخابات او مراقب گلدان اطلسی باشد. علاوه بر این که شاعرانه است برای عکس گرفتن هم مناسب است و افق زاویه بدن، کنارش خوب می‌افتد.