طنز؛ شما ژاژت رو بخا!

فریور خراباتی در روزنامه ایران نوشت:

آدم برخی از سخنرانی‌ها را که می‌بیند و گوش می‌دهد با خودش می‌گوید: «خب خندیدیم، بعدش؟» باور کنید آشی که برخی از کاندیداهای عزیز بار گذاشته‌اند به قدری شور شده که دیگر صدای رئیس دولت سابق را هم در آورده است.یک دوست عزیزی می‌آید و می‌گوید: «من یارانه‌ها را دو برابر می‌کنم» تمام اقتصاددان‌ها حتی ریاست محترم مجلس می‌آیند و می‌گویند که دو برابر کردن یارانه‌ها غیرممکن است، در نتیجه دوستان می‌گویند: «خب باشه، سه برابرش می‌کنیم» و باعث می‌شوند که تمام اقتصاددان‌های کشور مثل سیامک انصاری به دوربین زل بزنند. بزرگ و عزیز دیگری در این مدت برگ زرینی در زمینه حل مشکلات انسان‌ها(به صورت کلی!) ورق زده و راهکارهایی ارائه می‌دهد که تمام تئوریسین‌های دنیا انگشت حیرت به دندان کین بسته(حالا!) و با خودشان بگویند: «چرا این راهکارها به ذهن من نرسید؟».

بدین صورت که شما پشت بلندگو می‌روید و می‌گویید: «مردم عزیز، حامیان گرامی، بنده برای مشکلات شما راهکار دارم، همه ما می‌دانیم که اعتیاد چه بلای خانمانسوزی است، اما آیا کسی می‌داند ریشه اعتیاد در کجاست؟» قاعدتاً شما مانند هر انسان ساده‌لوح و ساده‌نگری که فقط وجه ظاهری اتفاقات را می‌بینید با خودتان می‌گویید که ریشه اعتیاد در فقر، بیکاری، مشکلات خانوادگی، آموزشی و... است اما سخت در اشتباه هستید، زیرا کاندیدای عزیز در حرکتی غیرقابل پیش‌بینی به شما می‌گوید: «ریشه اعتیاد، در مواد مخدر است!» و چنین کشف بزرگی را بدون زمینه‌سازی قبلی رو می‌کند که آدم تنها کاری که از دستش برمی‌آید ژاژ خاییدن است.

همین دوست عزیز در ادامه صحبت‌های راهگشا و گره‌گشای خود می‌گوید: «یکی از مشکلاتی که کشور ما دارد و کسی از آن خبر ندارد، مشکل مسکن است» خب تقریباً 70 درصد جامعه ما مشکل مسکن را با تمام اعضا و جوارح‌شان لمس کرده‌اند اما نمی‌دانند که مشکل مسکن از کجاست، در نتیجه ایشان می‌گوید: «مشکل مسکن، در خانه است!» و بدین وسیله نقش چراغی روشن در راه تیره را برای ما ایفا می‌کند.

در همین هنگام یکی دیگر از کاندیداهای عزیز می‌آید و در مناظره از یک بزرگ دیگری سؤال می‌کند: «آیا شما تا به حال ضریب جینی را در قدرمطلق قرار داده و لگاریتم آن را بر اساس تانژانت محاسبه کرده‌اید؟» بعد کاندیدای عزیز یک طوری درباره علم ریاضیات صحبت می‌کند که ارشمیدس می‌رود و اسم خودش را به «الیشمَس» تغییر می‌دهد و در عمق نگاه کسی که قرار است به این سؤال جواب بدهد، یک «شما ژاژت رِ بخا!» نهفته است.