پروژه وست فورد: حلقه مصنوعی زمین

برترین ها: در تابستان ۱۹۸۳، ایالات متحده با موفقیت یک حلقه عظیم در اطراف زمین قرار دارد. اما برخلاف زحل، حلقه زمین از غبار و یخ ساخته نشده بود بلکه این رشته نازک مویی از نیم میلیارد سیم مسی تشکیل شده بود. سیم ها یا سوزن ها بخشی از پروژه وست فورد بودند که تلاشی برای تقویت یونوسفر زمین و فراهم کردن یک سیستم ارتباطی ضد شکست، ضد حمله و ضد تخریب برای ارتش ایالات متحده آمریکا بود.

در سال های ۱۹۵۰، ارتباطات دوربرد هم از طریق کابل های زیردریایی یا رادار فراافق اتفاق می افتادند، جایی که امواج الکترومغناطیس از یونوسفر طبیعی زمین بالاتر می رفتند. کابل های زیردریایی قابل اعتماد هستند اما راحتی و اعتماد به یونوسفر بستگی به فعالیت خورشید دارد و به طور معمول شعله های خورشید آن را مختل می کند. آمریکا نگران بود که حمله شوروی به خطوط تلفن زیرآب، سیستم ارتباطی آمریکا را با مشکل بزرگی روبرو کند که از نظر نظامی برای آمریکا فاجعه آمیز است. بنابراین در سال ۱۹۵۸، یک مهندس برق به نام والتر ای.مورو پیشنهاد داد کمربندی از سیم مسی بالای زمین قرار دهند. سیم های مسی به عنوان یک بازتابنده رادیویی دائمی بهآمریکا اجازه می داد امواج رادیویی را به پایگاه های خارج از کشور بفرستند درحالیکه از اختلالات خورشیدی در امان خواهند ماند.

۴۸۰ میلیون سوزن مسی برای شروع آماده شد. هر سوزن ۱.۸ سانتیمتر طول و کمتر از عرض تار موی انسان قطر داشت. طول آن ها با نیمی از طول موج مایکروویوهای ۸ گیگاهرتزی مطابقت دارد و به طور موثر هر رشته را به یک آنتن دوقطبی تبدیل می کند. بااینکه ریز به نظر می رسد اما این سوزن ها یک کمربند ۳۵۰۰ کیلومتری بالای زمین تشکیل می دهند. اولین تلاش در اکتبر ۱۹۶۱ برای قرار دادن این مدار مسی با شکست مواجه شد. دومین تلاش در سال ۱۹۶۵ موفق تر بود و توانست ۱۲۰-۲۱۵ میلیون سوزن را در اطراف زمین در یک مدار قطبی جاسازی کند.

این پروژه در نهایت با روی کار آمدن سیستم های ماهواره ای مدرن قابل اطمینان تر با سرعت و ظرفیت بالاتر کنار گذاشته شد. در سال 1962، تل استار، اولین ماهواره ارتباطی مدرن راه اندازی شد و سیگنال های تلویزیون را در سراسر اقیانوس اطلس به مدت دو ساعت در روز انتقال می داد. بیش از نیم قرن بعد، انبوه سوزن ها هنوز درمدار زمین قرار دارند هرچند بسیاری از آن ها افتاده اند. از آنجا که بسیار سبک هستند در اتمسفر نمی سوزند. در حال حاضر بسیاری از آن ها زیر برف های قطب نهفته اند.