باغ های معلق بابل، معمای حل نشده ی تاریخ

آمیتیس شاهزاده ای ماد بود که پس از ازدواج با نبوچاندنزار و رفتن به بابل، از آنجا که به آب و هوای خشک بین النهرین عادت نداشت، بیمار می شود و بخت النصر برای بازگشت سلامتی او، دستور ساخت باغ های معلق را می دهد.


باغ های معلق بابل در واقع کوهی مصنوعی بود که باغ هایی بر فراز آن ساخته شد. باغ ها مربعی شکل بوده و گنبدهای قوسی شکل داشته است که بر روی کف شطرنجی آن بنا شده بود.


ایوان هایی که اطراف بام ساخته شده بود به وسیله ی پلکان به پایین متصل می شد. گیاهانی که در باغ های معلق کاشته شده بودند به جای این که در زمین ریشه داشته باشند در کف ایوان های باغ جاسازی شده بودند.

آب رود هم از طریق وسایل بالابرنده و پمپ زنجیره ای شامل دو چرخ بزرگ، در کانال های شیب دار ریخته می شد و مانند رودخانه های طبیعی در سراسر باغ جریان می یافت.

گفته می شود که این باغ ها در قرن دوم قبل از میلاد در نتیجه چند زمین لرزه از بین رفتند. این باغ ها در عراق واقع بوده و دارای گیاهان و حیواناتی بودند که از سراسر جهان به آنجا آورده شده بود.


در قرن بیستم برخی از اسرار باغهای معلق فاش شد، زیرا باستانشناسان در حفاریهای خود در محل شهر باستانی بابل. در عراق کنونی، زیر بنای این باغها را یافته اند و یک کشف دیگر مربوط به بنای طاق و گنبد دار اصلی است، که شامل دیوارهای ضخیم و یک چاه آبیاری بوده است.


البته در کنار همه ی اینها برخی از مورخان نیز درباره وجود چنین باغ هایی به طور کلی تردید دارند، زیرا فقط مورخان یونانی درباره ی این باغ ها و زیبایی و سرسبزی آن گفته اند و در کتیبه های بابل اشاره ای به این باغ ها نشده است. آنها می گویند باغ های معلق بابل نتیجه تخیل سربازان اسکندر مقدونی است که در زمان بازگشت از بابل به سوی یونان درباره سرسبزی بابل برای هموطنان خود سخن می گفتند و شاعران نیز به توصیفات آنها پر و بال دادند و باعث ایجاد تصوراتی درباره باغ های معلق بابل شدند.