طنز؛ شهردار شمایی؟
ظاهرا سیستم انتخاب شهردار تهران این شکلی شده که هر کدوم از اعضای شورا، سه نفر رو معرفی می‌کنن، بعد هر کس از یه حدی بیشتر رای آورد میره فینال! حالا اینکه اسم یه سری از گزینه‌ها رو تو زندگی‌مون نشنیدیم، اسم بعضی از گزینه‌ها رو....
مهرشاد مرتضوى در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:
ظاهرا سیستم انتخاب شهردار تهران این شکلی شده که هر کدوم از اعضای شورا، سه نفر رو معرفی می‌کنن، بعد هر کس از یه حدی بیشتر رای آورد میره فینال! حالا اینکه اسم یه سری از گزینه‌ها رو تو زندگی‌مون نشنیدیم، اسم بعضی از گزینه‌ها رو هم به خاطر تشابه اسمی قبلا شنیدیم و چند نفر هم هستن که ترجیح میدیم اسم‌شونو نشنویم اشکال نداره، ولی در آخرین حرکت محیرالعقول، دوستان باتجربه و موشکاف شورای شهر، آقای عارف رو به‌عنوان گزینه شهرداری مطرح کردند.
ما خیلی دوست داریم ایشون شهردار بشه، چون احتمالا در اولین اقدام‌شون کلا بوق زدن رو ممنوع می‌کنه، بعد داد کشیدن پشت فرمون رو ممنوع می‌کنه، بعدش کل دستفروش‌های کنار خیابون که داد می‌زنن و تبلیغ می‌کنن رو ممنوع می‌کنه. خلاصه طی یه مدت ۶ ماهه، هرگونه صدایی رو در سطح شهر تهران ممنوع می‌کنه و خودش هم ساکت می‌شینه تو دفترش، برج می‌سازن چیزی نمیگه، پارک می‌سازن چیزی نمیگه، پل می‌ریزه چیزی نمیگه، فساد مالی در بخشی از شهرداری‌های قبلی افشا میشه باز هیچی نمیگه، زلزله میاد نصف شهر دفن میشه باز خیره نگاه می‌کنه، تا خلاصه مدت چهارساله شهرداریش تموم بشه و بی‌صدا برگرده بره خونه!
واقعا این گزینه‌هایی که شورا مطرح می‌کنه، نشون میده جامعه ما به پختگی سیاسی خوبی رسیده و همه مردم در سطحی هستن که بتونن عضو شورا بشن. چون الان تصادفی یه نفر رو تو خیابون نگه داری و بهش بگی سه تا گزینه واسه شهرداری تهران نام ببر، احتمال داره مواردی معقول‌تر از چیزی که دوستان شورا مطرح کردند رو مطرح کنه. به خاطر همین، ما چند تا گزینه برای شهرداری نام می‌بریم و براش دلیل هم میاریم تا ببینین که درسته چیزی از ارزش‌های دوستان شورا کم نمیشه، ولی ما هم بلدیم در همون حد استدلال بیاریم:
۱- عباس جدیدی: آقای جدیدی از اول گزینه اصلاح طلب‌ها نبودند. از لیست اصولگراها هم که خارج شدند. بنابراین میشه گفت کاملا فراجناحی عمل می‌کنند و هر دو جناح رو به یک چشم که اونم چشم اکراهه می‌بینن. اشراف‌شون به مسائل شهری هم که مشخصه و هر جا هر اتفاقی بیفته، اولین نفر در صحنه حاضر میشن و عکس می‌گیرن که بعدا ابعاد مساله رو کامل بشکافن. در زمینه تخصیص فضاهای ورزشی هم باید خیال‌مون راحت باشه، چون تسلط ایشون به ورزش‌های رزمی مثل کیک بوکسینگ نشون میده که چقدر به ورزش اهمیت میدن.
۲- الیاس حضرتی: آقای حضرتی در چند روز اخیر نشون دادن که خوراک‌شون تحلیل و نگاه همه جانبه به مسائله. حدس‌هاشون هم ردخور نداره، مثلا حدس زدن که وزیر ارتباطات میره میشه وزیر امور خارجه، وزیر دفاع میشه دبیر شورای امنیت ملی، ماست‌ها ریخته میشه تو قیمه‌ها و روز از فردا تاریکه! در نتیجه برای ایشون فهمیدن این نکته که فلان ساختمون چقدر از عمرش گذشته و چه کسی مقصر مشکلاتشه و برای حل‌شون چی کار باید کرد کار سه سوته.
۳- علیرضا زاکانی: تخصص آقای زاکانی مدیریت بحران و تصمیم‌های سرعتیه. یعنی یه حرف می‌زنن، زیر ۲۴ ساعت دقیقا نقطه مقابلش رو میگن. بخاطر همین میشه ایشون رو مدیر انعطاف پذیری دونست که حتی قابلیت تا شدن و چرخش کامل رو هم دارن!
با این اوصاف، بعید می‌دونم تفاوت زیادی بین گزینه‌های ما و دوستان وجود داشته باشه. در هر صورت یه تهرانیه دور هم نابودش می‌کنیم دیگه.
ظاهرا سیستم انتخاب شهردار تهران این شکلی شده که هر کدوم از اعضای شورا، سه نفر رو معرفی می‌کنن، بعد هر کس از یه حدی بیشتر رای آورد میره فینال! حالا اینکه اسم یه سری از گزینه‌ها رو تو زندگی‌مون نشنیدیم، اسم بعضی از گزینه‌ها رو هم به خاطر تشابه اسمی قبلا شنیدیم و چند نفر هم هستن که ترجیح میدیم اسم‌شونو نشنویم اشکال نداره، ولی در آخرین حرکت محیرالعقول، دوستان باتجربه و موشکاف شورای شهر، آقای عارف رو به‌عنوان گزینه شهرداری مطرح کردند.
ما خیلی دوست داریم ایشون شهردار بشه، چون احتمالا در اولین اقدام‌شون کلا بوق زدن رو ممنوع می‌کنه، بعد داد کشیدن پشت فرمون رو ممنوع می‌کنه، بعدش کل دستفروش‌های کنار خیابون که داد می‌زنن و تبلیغ می‌کنن رو ممنوع می‌کنه. خلاصه طی یه مدت ۶ ماهه، هرگونه صدایی رو در سطح شهر تهران ممنوع می‌کنه و خودش هم ساکت می‌شینه تو دفترش، برج می‌سازن چیزی نمیگه، پارک می‌سازن چیزی نمیگه، پل می‌ریزه چیزی نمیگه، فساد مالی در بخشی از شهرداری‌های قبلی افشا میشه باز هیچی نمیگه، زلزله میاد نصف شهر دفن میشه باز خیره نگاه می‌کنه، تا خلاصه مدت چهارساله شهرداریش تموم بشه و بی‌صدا برگرده بره خونه!
واقعا این گزینه‌هایی که شورا مطرح می‌کنه، نشون میده جامعه ما به پختگی سیاسی خوبی رسیده و همه مردم در سطحی هستن که بتونن عضو شورا بشن. چون الان تصادفی یه نفر رو تو خیابون نگه داری و بهش بگی سه تا گزینه واسه شهرداری تهران نام ببر، احتمال داره مواردی معقول‌تر از چیزی که دوستان شورا مطرح کردند رو مطرح کنه. به خاطر همین، ما چند تا گزینه برای شهرداری نام می‌بریم و براش دلیل هم میاریم تا ببینین که درسته چیزی از ارزش‌های دوستان شورا کم نمیشه، ولی ما هم بلدیم در همون حد استدلال بیاریم:
۱- عباس جدیدی: آقای جدیدی از اول گزینه اصلاح طلب‌ها نبودند. از لیست اصولگراها هم که خارج شدند. بنابراین میشه گفت کاملا فراجناحی عمل می‌کنند و هر دو جناح رو به یک چشم که اونم چشم اکراهه می‌بینن. اشراف‌شون به مسائل شهری هم که مشخصه و هر جا هر اتفاقی بیفته، اولین نفر در صحنه حاضر میشن و عکس می‌گیرن که بعدا ابعاد مساله رو کامل بشکافن. در زمینه تخصیص فضاهای ورزشی هم باید خیال‌مون راحت باشه، چون تسلط ایشون به ورزش‌های رزمی مثل کیک بوکسینگ نشون میده که چقدر به ورزش اهمیت میدن.
۲- الیاس حضرتی: آقای حضرتی در چند روز اخیر نشون دادن که خوراک‌شون تحلیل و نگاه همه جانبه به مسائله. حدس‌هاشون هم ردخور نداره، مثلا حدس زدن که وزیر ارتباطات میره میشه وزیر امور خارجه، وزیر دفاع میشه دبیر شورای امنیت ملی، ماست‌ها ریخته میشه تو قیمه‌ها و روز از فردا تاریکه! در نتیجه برای ایشون فهمیدن این نکته که فلان ساختمون چقدر از عمرش گذشته و چه کسی مقصر مشکلاتشه و برای حل‌شون چی کار باید کرد کار سه سوته.
۳- علیرضا زاکانی: تخصص آقای زاکانی مدیریت بحران و تصمیم‌های سرعتیه. یعنی یه حرف می‌زنن، زیر ۲۴ ساعت دقیقا نقطه مقابلش رو میگن. بخاطر همین میشه ایشون رو مدیر انعطاف پذیری دونست که حتی قابلیت تا شدن و چرخش کامل رو هم دارن!
با این اوصاف، بعید می‌دونم تفاوت زیادی بین گزینه‌های ما و دوستان وجود داشته باشه. در هر صورت یه تهرانیه دور هم نابودش می‌کنیم دیگه.
ارسال نظر