مگنیتوگورسک؛ قلب فولادین روسیه

برترین ها: در جنوب کوه‌های اورال در روسیه، تپه هایی هستند که عمدتا از سنگ آهن تشکیل شده اند. آن‌ها آنقدر غنی از آهن هستند که قطب‌های مغناطیسی در نزدیکی آن‌ها عمل نمی‌کنند و پرندگان از پرواز برفراز آن‌ها امتناع می‌کنند. روس‌ها آن را کوه مغناطیسی می‌نامند.

در پای این کوه شهر مگنیتوگورسک، دومین شهر بزرگ روسیه قرار دارد. دومین کارخانه بزرگ فولاد روسیه که یکی از بزرگترین کارخانه‌های دنیاست در این شهر قرار دارد. مگنیتوگورسک در دهه ۱۹۳۰ ساخته شد تا طرح استالین برای تبدیل کشور از فاز کشاورزی به فلزی تحقق یابد. استالین تحت تاثیر پیشرت‌های بزرگ آمریکایی‌ها با صنایع سنگین بود. قرار بود این شهر کاملا برنامه ریزی شده باشد. طرح اولیه توسط معمار آلمانی ارنست می‌طراحی شد و یک شهر خطر با ردیفی از بلوک‌های مشابه و ردیف‌های موازی کارخانه و فضای سبز بود. اما وقتی در سال ۱۹۳۰ می‌به این سایت رسید مشاهده کرد که مقامات محلی ساخت و ساز را آغاز کرده اند و مجبور شد به اصلاح سایت ساخته شده با طرحی جدید بپردازد. در مرحله اول ساخت و ساز هزار کارگر در این سایت کار می‌کردند. کارگران که با سیم خاردار و نگهبانان محاصره شده بودند در فضایی بسیار شلوغ، عمدتا چادرهایی که روی خاک نصب شده بودند و سربازخانه‌ها در زمستان‌های سخت و تابستان‌های داغ بدون امکانات اولیه و یا مراقبت‌های پزشکی زندگی می‌کردند. حدود ده هزار نفر از گرسنگی، سرما و بیماری در پنج سال اول جان خود را از دست دادند. حتی باوجود چنین شرایط سختی ساخت و ساز با سرعتی باورنکردنی پیش می‌رفت. اما فقدان زیرساخت‌ها و کمبود کارگران ماهر و تجهیزات منجر به کیفیت ضعیف کار شد.

باوجود همه سختی ها، اولین دسته فولاد در سال ۱۹۳۲ ذوب شد. ارزش این شهر در جنگ جهانی دوم ثابت شد که تقریبا نیمی از فولاد شوروی و یک سوم فولاد مورد استفاده برای ساخت مهمات را تامین می‌کرد. تا اواسط دهه ۱۹۷۰ مگنیتوگورسک ۱۵ میلیون تن فولاد خام و ۱۲ میلیون تن محصولات نورد تولید کرد. این شهر مانند بسیاری از شهرهای صنعتی روسیه یکی از آلوده‌ترین مناطق است و از هر ۲۰ کودکی که به دنیا می‌آید تن‌ها یک کودک کاملا سالم است و از مشکلات جسمانی و آلرژی‌ها رنج نمی‌برد.