دردسرهای دهه ۶۰ که نوجوان‌های امروز درک نمی‌کنند

آخییییی وای یادش بخیر.

کاست که بعضی وقتا جمع میکرد و داغون میشد

بعضیاش درست نبود, مثلا هنوزم ما باید سر جلسه امتحان بریم

مطلبو ترجمه میکنی ایرانیزشم بکن!!

یادش به خیر،از مدرسه که می امدم رادیو کویت را برادرهایم روشن می کردند به امید پخش اهنگ مورد علاقه....

وااای چقدر زندگی سخت بوده.خدا رو شکر که اونوقت نبودم.:))))

ولی من میخواستم تو اون زمان به دنیا بیام

۲۳ :(

خیلی از چیزا الانم برای ما هست.و اینکه چقدر اونا اون زمان از ما پیشرفته تر بودن

کی دهه هفتادی یا هشتادیه؟شانس آوریدما!!!!

خیلی چرت بود. ما دهه هشتادیا رو چی فرض کردین؟ فکر کردین لای پر قو بزرگ شدیم. رفتن سر جلسه امتحان یا نداشتن مایکرو ویو خیلی سخته؟؟ ما با این که مایکرو ویو داریم اما اصلا وجودشو ضروری نمیبینیم. همچنین ما یدونه تلویزیون داریم و خیلی هم با برنامه ریزی همه برنامه های دلخواهشونو میبینن.تازه ما معمولا کولر ماشین رو روشن نمیکنیم و برای من به شخصه بودن تو هوای گرم مشکلی نداره. پس بهتره که از اصطلاح دهه هشتادی کمتر استفاده کنید چون الان ما حداقل ۷ ساله ایم و حداکثر ۱۶ ساله. خودمم ۱۴ ساله. بهتره از دهه نودی استفاده کنید. ماها دیگه سوژه قدیمی ای شدیم