طنز؛ به درخواست «آقای ربیعی» توجه نکنید!

احمدرضا كاظمي در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

این روزها گل سر سبد بحث‌های سیاسی کشور را یک مورد «حضور دوباره» و یک مورد «عدم حضور دوباره» تشکیل می‌دهد که اولی در مورد آقای رحمانی فضلی و وزارت کشور و دومی در مورد زنان و کابینه دولت است!

متاسفانه در این بین بسیاری از خبرهای مهم دیگر گم و کمرنگ شده‌اند! یک چیزی تو مایه‌های سکانس غرق شدن بچه پیمان معادی در دریا، توي فیلم درباره الی. جایی که هیچ‌کس متوجه عدم حضور اِلی بدبخت نشده بود چون همه روی بچه تخس پیمان زوم کرده بودند!

شما ببینید، جدا از خبرهایی مثل این که وحید خزایی پیج اینستاگرامش را بسته و امیرتتلو هم آن را از حالت پابلیک در آورده، در حالی‌که همه دارند در مورد آقای رحمانی فضلی و احتمال نگرفتن رای اعتماد او از مجلس حرف می‌زنند، آن گوشه موشه‌ها، در تاریکی و به قول معروف «اون آخرای مجلس» بدون اینکه من و شما در جریان باشیم؛ آقای ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در حال تلاش و رایزنی برای گرفتن رای اعتماد دوباره از نمایندگان مجلس است.

آقای ربیعی که درچهارسال گذشته جهت بهبود وضعیت کار و رفاه اجتماعی، از مردم «صبر ایوب» را درخواست کرده بود؛ این روزها درخواست متفاوتی دارد و خواهان حمایت همه جانبه لیست امید از ایشان و سایر افراد پیشنهادی وزارت است. آقای ربیعی برای تحقق این مهم حتی به دیدار لیدر ممنوع‌التصویرطلبان هم رفته است و از ایشان درخواست پادرمیانی کرده که البته با پاسخ مبنی بر اینکه «نمايندگان منتخب مردمند و در تصميم‌گيري مخير هستند و بر اساس منافع ملي عمل خواهند کرد» مواجه شده است، این پاسخ در واقع حکم فرستادن OK یا استفاده از ایموجی لايك تلگرام در جواب درخواست‌های بلندبالای دوستان‌مان را دارد! در واقع پاسخ جناب ممنوع‌التصویر یک چیزی تو مایه‌های همان «باشه! بش میگمِ» خودمان بوده، منتهي کمی مودبانه و گفت‌وگوی تمدن‌هاطور!

اما این رویکرد مظلومانه و «تولو خدااااااا تولو ژوون هرکی دوچش دااالی به من رای اعتمااااااااات بده خوووووووو» که آقای ربیعی برای جلب اعتماد نمایندگان در پیش گرفته تنها سیاست ایشان نیست.

«پیرو اشاره‌ام به وجود تامل در عملکرد وزیر رفاه در مبارزه با فساد، وزیر رفاه تلفنی چنان به من تشر زد که شک ندارم اگر دادسرا داشت مرا شبانه جلب می‌کرد». این توییت جناب محمود صادقی نماینده مردم تهران در مجلس است که نشان می‌دهد آقای ربیعی برای گرفتن رای اعتماد از مجلس علاوه بر مذاکره، سایر گزینه‌ها را هم روی میز گذاشته است!