در صورت انفجار هسته ای؛ فرار یا قرار؟

وبسایت تابناک باتو: دیگر روزهای جنگ سرد و وحشتی که سیاستمداران به مردمشان القا می کردند، رفته است، ولی با وجود تهدیدات کره ی شمالی (اگر وحشتی هم القا شده نباشد) هنوز هم باید از وقوع یک جنگ هسته ای ترسید.

اما مردم باید در صورت وقوع جنگ هسته ای چه کاری انجام دهند؟ آیا باید در خانه بنشینند، یا اینکه به نزدیک ترین یعنی پناهگاه (در صورت تعبیه توسط سیاستمداران کذایی) هجوم ببرند؟

بنا بر این گزارش، در سال ۲۰۱۴ یک دانشمند علوم هوا و فضا مقاله ای منتشر کرد و در آن از مردم خواست تا در صورت وقوع حمله ی هسته ای در محل زندگی آنها کاری را انجام دهند که به نظرتان عجیب خواهد آمد!

آن کار چه بود؟ اینکه به جای سردرگمی در منزل، باید خانه را ترک کرده و پناهگاه بهتری بیابند؛ آن هم با وجود انفجار هسته ای؟


وی در مقاله اش با انجام محاسبات بسیاری تلاش کرد تا بهترین واکنشی که انسان می تواند در صورت وقوع حمله ای هسته ای با شدت کم نشان دهد، تعیین کند. منظور از حمله ی هسته ای با شدت کم حمله ای مشابه آنچه در پایان جنگ جهانی در دو شهر ژاپن رخ داد، است.

متخصصان بر این باورند، در صورتی که تروریست ها بتوانند به سلاحی هسته ای دست پیدا کنند، قدرتی بیش از این میزان نخواهد داشت. اگر چنین اتفاقی بیفتد، نخست ابری غول پیکر از مواد رادیو اکتیو تشکیل می شود، البته قبل از آن نوری خیره کننده چشمانتان را آزار خواهد داد؛ نوری که میتواند شما را نابینا کرده و پوستتان را بسوزاند، و در نهایت جریانی از هوای داغ به راه می افتد که خانه ها را ویران کرده و آوار به هوا می فرستد.
تحلیل این محقق به نشست مرگبار مواد رادیو اکتیو پس از حادثه، می پردازد.


اما بهترین راه برای در امان بودن از این نشست چیست؟

معمولا توصیه می شود، در نزدیک ترین و امن ترین سازه ای که یافت می شود پناه بگیرید؛ مثلا زیرزمین، گاراژ یا تونل، که گفته می شود باعث کاهش میزان اثرپذیری از آن مواد کذایی شده و حدود ده واحد مقیاس کاهش می یابد.

اما اگر زیر زمین خانگی نداشتید چه باید بکنید؟

پاسخ این محقق را با هم می خوانیم: اگر منزل امنی ندارید و می دانید که می شود در کمتر از پنج دقیقه به یک پناهگاه رسید، فرار کنید؛ اما اگر نزدیک ترین پناهگاه بیش از پنج دقیقه و حداکثر پانزده دقیقه با شما فاصله دارد، به مدت نیم ساعت قرار و سپس فرار.

بر اساس محاسبات این تحقیق، یک تلاش پنج دقیقه ای ارزش رسیدن به یک پناهگاه را دارد، اما اگر فاصله بیشتر از این میزان است، صبر کردن مناسب تر است، چون میزان پرتوزایی محیط با گذشت زمان کاهش می یابد. این محاسبات برآورد می کنند، در صورت عمل به این دو توصیه، زندگی بین ده تا صد هزار تن نجات داده خواهد شد.

واکنش ها

همه با این توصیه ها موافق نیستند، منتقدان می گویند اگر همه با هم خانه هایشان را ترک کنند خیابان ها شلوغ می شود و راهبندان‌ها سرعت مردم را پایین آورده و برای مدتی طولانی تر از آنچه که فکر می کردند در معرض مواد رادیواکتیو خواهند بود. دولت آمریکا توصیه می کند، مردم پیش از خروج از منزل دست کم دوازده ساعت در منزل خود پناه بگیرند. به استثنای ازدحام جمعیتی که برای رسیدن به مکانی امن تلاش می کنند، تشخیص اینکه رسیدن به پناهگاه چقدر زمان می برد، ممکن نیست، چون آوارهای به جای مانده در اثر انفجار سرعت شما را کاهش می دهند.

با این حال، انجام این محاسبات بسیار مهم است، چون به سازمان های دولتی کمک می کند تا بتوانند توصیه های بهتری به مردم عرضه داشته، تصمیمات بهتری گرفته و طرح تخلیه ی مناسب تری بریزند و عملی کنند و در نتیجه بتوانند جان مردم را نجات داد.


دقت کنید که همه این توصیه ها در صورتی کارساز است که هدف حمله ی اتمی ضعیف قرار گرفته باشید، اگر یکی از بمب های بزرگ و مدرن هسته ای در نزدیکی شما منفجر شد، راهی جز این ندارید که در زیرزمین یا در یخچال منزلتان پنهان گیرید.