امروز در تاريخ؛ بیستم تیر

فرماندار تخارستان برضد دولت اشکاني

روزنامه اطلاعات: اختلاف نظر ميان حكمران تخارستان (منطقه اي در شمال شرقي افغانستان امروز) و دربار اشكانيان از جولاي ۱۲۷ پيش از ميلاد آغاز شد.

شاه وقت از دودمان اشكاني سركوبي فرماندار ياغي با فرستادن سرباز را بر مذاكره با او ترجيح داد.

فرماندار تخارستان به دليل خودداري افرادش از جنگ با نيروهاي دولت، به چين (چين شمال غربي ـ منطقه اي که شهر اورومچي حاکم نشين آن است) گريخت و به دولت آن كشور پناهنده شد و دولت اشكاني ايران استرداد او را درخواست نكرد تا قضيه بزرگ نشود و ميان دو دولت دوست (ايران و چين)، يك مساله پيچيده به وجود نيايد.

هديه گوشه اي از ايران به «اعليحضرت تزار همه روسيه!»

اسناد قرارداد مورخ ۲۷ ماه مي ۱۸۹۳ روسيه و ايران ۱۱ جولاي همين سال [روزي چون امروز] ميان دو دولت مبادله شد و در اروپا [نه در تهران!] انتشار يافت!.

به موجب اين قرارداد، ناصرالدين شاه قاجار منطقه مرزي «فيروز» را به «اعليحضرت تزار همه روسيه!» بخشيده بود و خط مرزي دو كشور به سود روسيه تغيير يافت. اين ناحيه اينک در جمهوري ترکمنستان واقع شده است.

منطقه فرارود (شمال رود جيحون = آمودريا) در يک رشته عمليات نظامي هشت ساله (از ۱۸۷۳ تا ۱۸۸۱) به تصرف کائوفمان ـ ژنرال آلماني نژاد روسيه درآمده و برغم تاجيک و پارسي زبان بودن ميليون ها تن از ساکنان منطقه، ترکستان روسيه ناميده شدد.

روسها که با لندن بر سر تقسيم آسياي ميانه و آسياي جنوبي ميان خود به سازش دست يافته بودند سپس ايران را مجبور به امضاي قرارداد ۲۱ سپتامبر ۱۸۸۱ و برسميت شناختن وضعيت تازه و از دست دادن سرزمين ها ازجمله مرو، اشک آباد (عشق آباد)، سرخس و ... و تحويل آنها تا سال ۱۸۸۴ به روسيه کردند و خواستند که تا رود اترک عقب برود!. قبلا، دولت تهران که با تهديد نظامي روسيه رو به رو بود از دعاوي خود در بخارا و سمرقند انصراف داده بود و در ماه مي ۱۸۹۳ [طبق تقاضا، و بدون تهديد نظامي] منطقه فيروز هم از دست رفت.

روزي که «باب» اعدام شد

سيد علي محمد شيرازي معروف به «باب» كه در زندان چهريق آذربايجان محبوس بود ۱۱ جولاي ۱۸۵۰ به تصميم ناصرالدين شاه كه تازه به سلطنت رسيده بود اعدام شد.

يكي از مريدانش به نام مّلا محمد علي همراه او اعدام شد.

سيد علي محمد شيرازي هنگام اعدام ۳۱ ساله بود.

لاينوتايپ در ايران!

«نيويورك تريبيون» نخستين روزنامه جهان بود كه حروفچيني خود را از حروف سربي دستچين به لاينوتايپ تبديل كرد. شماره سوم جولاي سال ۱۸۸۶ نيويورك تريبيون با ماشين لاينو تايپ حروفچيني شده بود.

لاينوتايپ سه سال پيش از آن (سال ۱۸۸۳) توسط يك زرگر آلماني به نام «اوتمار مرگانتالر» ساخته شده بود.

استفاده از لاينوتايپ در ايران از سال ۱۹۵۸ (۷۲ سال پس از آمريكا؟!) و از روزنامه اطلاعات آغاز شد و اين كار به قدري بااهميت جلوه داده شده بود كه رئيس وقت كشور را براي گشايش تالار «لاينوتايپ» ها دعوت كرده بودند.