گران قیمت‌ترین مدفوع جهان متعلق به هنرمند ایتالیایی!

برترین ها: از هرکسی بپرسید که بپرسید آیا حاضر است بابت مدفوع شخص دیگری پول بدهد احتمالا با پاسخ شدیدا منفی روبرو می‌شوید. اما وقتی گفته می‌شود مدفوع یک اثر هنری است احتمالا پاسخ‌ها تغییر می‌کند. به طور مثال مجموعه‌ای از قوطی‌های ۳۰ گرمی محتوی مدفوع هنرمند ایتالیا «پیرو مانزونی» که کلکسیون داران آن‌ها را به قیمت صد‌ها هزار دلار می‌خرند.

وقتی در سال ۱۹۶۱ این ایده به ذهن مانزونی رسید که مدفوعش را قوطی کند، احتمالا نمی‌دانسته که روزی این قوطی‌ها به قیمت‌های نجومی فروخته خواهند شد. در سال ۲۰۰۷، گالری هنری تیت در لندن یکی از این قوطی‌ها را به قیمت ۳۰ هزار دلار خرید. در سال ۲۰۰۷ یکی دیگر از قوطی‌ها در حراج میلان به قیمت ۱۰۸۰۰۰ دلار به فروش رسید. احمقانه به نظر می‌رسد؟ نه واقعا، این یک معامله سودآور بود، زیرا در حال حاضر قوطی‌های مانزونی حدود ۳۰۰ هزار دلار قیمت دارند. سال گذشته یکی از این قوطی‌ها به قیمت ۲۴۲ هزار دلار به فروش رفت و طولی نخواهد کشید که قیمت آن به میلیون‌ها دلار برسد.

اما پیرو مانزونی که بود؟ ظاهرا او در اصل یک هنرمند ایتالیایی متخصص نقاشی‌های معمولی بوده، اما یک روز در ژانویه ۱۹۵۷ که به تماشای نمایشگاه نقاشی‌های «Yves Klein» در میلان رفته بوده همه چیز تغییر می‌کند. تابلوهای آبی این نقاش تاثیر عمیقی روی مانزونی ۲۴ ساله می‌گذارد و درک او را از هنر کاملا تغییر می‌دهد. در سال ۱۹۵۸ این هنرمند جوان اولین آثار هنری آوانگارد خود را نمایش می‌دهد، مجموعه از تصاویر کاملا سفید و آکروماتیک. مانزونی آثار هنری غیرمتعارف خود را مثل مجموعه‌ای از تخم مرغ‌های پخته شده با علامت اثر انگشتش، مجموعه‌ای از بادکنک هایی که خودش باد کرده بود و «نفس هنرمند» نام داشت. در نهایت او در سال ۱۹۶۱ با بهره گیری از کارخانه پدرش مجموعه‌ای از ۳۰ قوطی ایجاد کرد که همگی توسط خودش امضا شده بودند و روی آن برچسب «مدفوع هنرمند» خورده بود. هر قوطی حاوی ۳۰ گرم مدفوع بود که به قیمت طلا در بازار آن زمان ارزش قیمت گذاشته شد.

مانزونی در سال ۱۹۶۳ در سن ۲۹ سالگی فوت کرد و هرگز از موفقیت آثار غیرمعمولش لذت نبرد. کسانی که او را می‌شناختند می‌گفتند او پروژه‌های عجیب زیادی در ذهن داشته که متاسفانه هیچ گاه فرصت اشتراک گذاری آن‌ها را با جهان نیافت. اما هیچکس نمی‌داند این قوطی‌ها واقعا محتوی چیست. یکی از نزدیکانش می‌گوید آن‌ها با گچ پر شده اند. اما هیچکس حاضر نیست یکی از آن‌ها را باز کند. باز کردن درب قوطی ارزش آن را به خطر می‌اندازد و بسیاری معتقدند که سری بودن محتویات قوطی بخشی از جذابیت این اثر هنری است. در عین حال، محتویات قوطی‌ها سوالی را در مورد اصالت هنر برمی انگیزد. اگر یک اثر هنری آنچه که تصور می‌شود نباشد، آیا واقعا سزاوار این همه توجه و پولی که برایش پرداخت می‌شود هست؟