جنگ بر سر تخم‌مرغ در جزایر فارالون

برترین‌ها : تب طلای کالیفرنیا در دهه ۱۸۵۰ منجر به تب کالای دیگری شد که اگرچه ارزشمند نبود، اما آنقدر کمیاب و گرانقیمت شد که مردم به معنای واقعی کلمه یکدیگر را به خاطر آن می‌کشتند؛ این کالا تخم‌مرغ بود!

تب طلا باعث یکی از بزرگترین مهاجرت‌های تاریخ آمریکا شد که در آن ۳۰۰ هزار شکارچی طلا از سراسر جهان به کالیفرنیا آمدند. کشتی‌ها وارد خلیج سان‌فرانسیسکو شدند و این شهر ساحلی کوچک با ۲۰۰نفر جمعیت را به یک شهر بزرگ ۳۶هزار نفری تبدیل کردند.

افزایش سریع جمعیت سان‌فرانسیسکو باعث کمبود موادغذایی شد و وقتی همه مرغ‌ها و تخم مرغ‌های منطقه خورده شد، مردم به دنبال جای دیگری برای تامین پروتئین روزانه خود گشتند.

در فاصله ۵۰ کیلومتری ساحل سان‌فرانسیسکو، جزایر فالون قرار دارند. این جزایر زیستگاه بزرگترین کلونی پرندگان دریایی در ایالات‌متحده و خارج از آلاسکا و هاوایی هستند. تاجران روسی اولین کسانی بودند که از این منبع طبیعی استفاده کردند. آن‌ها فُک‌ها را به خاطر گوشت و پوست و خزشان شکار می‌کردند. گیله‌مات (murre) یک پرنده دریایی است که کمی بزرگتر از مرغ است و تخم‌های دراز سفید با لکه‌های سیاه می‌گذارد که بسیار بزرگتر از تخم‌مرغ هستند و پوسته سختی دارند که صادرات آن‌ها را با کمترین آسیب امکان‌پذیر می‌کند.

ماجرا از این قرار است که پزشک شجاعی به نام رابینسون و برادرزنش سوار قایق شدند، به جزایر فارالون رفتند و قایق خود را پر از تخم گیله‌مات کردند. اگرچه آن‌ها بیشتر بار خود را در دریای طوفانی از دست دادند اما ۳۰۰۰ دلار سود کردند و هر تخم‌ را با قیمت یک دلار (۳۰ دلار امروز) فروختند.

نیمروی تخم گیله‌مات ظاهر بسیار ناخوشایندی دارد. سفیده این تخم‌ها حتی بعد از پخت کامل، شفاف و ژله‌ای هستند و زرده آن‌ها نارنجی رنگ است. همچنین بوی بسیار بدی شبیه بوی ماهی می‌دهند. اما این تخم‌ها تنها منبع پروتئین برای شکارچیان طلا بودند و آن را در مسافرخانه‌ها و رستوران‌ها سِرو می‌کردند.

تب تخم‌مرغ فورا آغاز شد و جزایر فارالون پر از جویندگان تخم‌گیله‌مات شد. آن‌ها جان خود را به خطر می‌انداختند و از صخره‌های شیبدار بالا می‌رفتند تا هزاران تخم گیله‌مات جمع کنند.

تخم‌ها بین ماه مه و جولای گذاشته می‌شدند و مدت کوتاهی بعد از آن، فصل جمع‌آوری تخم آغاز می‌شد. برای اطمینان از تازه بودن تخم‌های جمع‌آوری شده، مردان اطراف هر تخمی که پیدا می‌کردند را تخریب می‌کردند، بنابراین وقتی روز بعد برمی‌گشتند مطمئن بودند که تخم تازه گذاشته شده است. تا پایان فصل بیش از ۵۰۰ هزار تخم مرغ جمع آوری می‌شد.

بیش از یک شرکت تخم مرغ وجود داشت و رقابت بین آن‌ها شدید بود. دعوا و درگیری عادی بود و گاهی به ضرب‌وشتم و تیراندازی ختم می‌شد. یک شب در ژوئن ۱۸۶۳، گروهی از ماهیگیران ایتالیایی و گروه‌ مسلح دیگریاز شرکت تخم‌مرغ پاسیفیک یکدیگر را در جزایر فارالون ملاقات کردند. تمام طول شب آن‌ها یکدیگر را تهدید می‌کردند و دست می‌انداختند. سرانجام درگیری آن‌ها شدت گرفت و به تیراندازی رسید. دو مرد از هر طرف کشته شد و تقریبا شش نفر زخمی شدند.

دولت حق انحصاری برداشت تخم‌مرغ از جزایر فارالون را به شرکت پاسیفیک داد. این شرکت در دو دهه بعد زیستگاه پرندگان دریایی را غارت کرد و جمعیت آن‌ها را از ۵۰۰هزار جفت به ۶۰۰۰ جفت کاهش داد.

در نهایت برداشت تخم‌مرغ در سال ۱۸۸۱ ممنوع شد. از آن زمان، جمعیت پرندگان دوباره زیاد شده و اکنون ۱۶۰هزار جفت در جزایر فارالون زندگی می‌کنند.

منبع:amusingplanet