تنها راه ترک سیگار/ بچه مثبت بمانید!

آیا شما هرگاه یکی از عزیزان یا دوستانتان سیگاری را روشن می‌کند یا برای روشن کردن سیگار بیرون از اتاق می‌رود،معترض می‌شوید؟ یا ممکن است راه حل متفاوتی را برگزیده باشید: نق زدن. متخصصان می‌گویند هیچ کدام از این روشها عمل نمی‌کنند. آنها بر این باورند که آنچه به هزاران سیگاری کمک کرده تا سیگار را ترک کنند،اين استراتژی های ساده هستند:



ترک سیگار کاری واقعا سخت و دشوار است. پس چرا نباید فرد سیگاری را برای تلاش در ترک این عادت تشویق نمود؟ در هر گونه برنامه یا طرح ترک سیگار پاداشهای جزئی و مرحله‌ای و نیز، پاداشهای معطوف به اهداف کلان را در نظر داشته باشید. پس از یک روز بدون سیگار، غذایی دلچسب را بیرون از خانه میل کنید یا به سینما بروید.

یک ایده: کل پولی که فرد سیگاری خانواده تان صرف خرید سیگار می‌نماید، را کنار بگذارید ( شگفت زده خواهید شد که این مبلغ چقدر سریع افزایش می‌یابد و انباشته می‌شود) و آن را در شیشه‌ای بگذارید یا یک حساب بانکی افتتاح کنید تا برای موردی بخصوص مانند یک سفرپس انداز کنید.

دامی که باید از آن بپرهیزید: نق زدن و سرزنش کردن. همواره بهتر است که از حمایت مثبت تا حد امکان بهره ببرید.

متخصصین ابراز می‌دارند که مشکل نق زدن و سرزنش کردن آن است که عمل نمی‌کند. یک مشاور ترک سیگار و هیپنوتراپیست در دنور، کلرادو، معتقد است:« تنها چیزی که از نق زدن و سرزنش حاصل می‌شود، این است که افراد سیگاری احساس بدی در مورد خودشان خواهند داشت. در درازمدت غر زدن و سرزنش کردن می‌تواند اثر معکوس داشته باشد، و فرد سیگاری کاملا نسبت به شما بی تفاوت و بی توجه شود.



متخصصین معتقدند جهت ترک سیگار، سیگاری‏ها باید این موضوع را دریابند که چیزی را بیش از سیگار نیاز دارند و باید سلامت خود و رهایی از بند اعتیاد را بیش از لذت موقتی سیگار کشیدن بخواهند. هنگامی که فرد سیگاری خانواده شما برای ترک سیگار ابراز تمایل می‌کند - حتی اگر فقط یک اشاره گذراست - به وی کمک کنید تا به تغییرات مثبت ناشی از ترک سیگار در زندگی‌اش فکر کند.تشویق و ترغیب تصاویر ذهنی مثبت می‌تواند مفید واقع شود. سیگاری هایی که موفق به ترک سیگار شدند، معتقدند که این کار را با تصور عینی پاداش‌های پیش‌بینی شده در یک زندگی بدون سیگار، انجام داده‌اند.

تیم شر، مدیر یک مرکز ترک سیگار در امریکا می‌گوید: «من به سیگاری‏ها می‌گویم چه می‌خواهید؟ می‌خواهید لاغرتر، سالم تر و شادتر باشید؟ این همان چیزی است که ما بر آن متمرکز می‌شویم».

دامی که باید از آن بپرهیزید: یکی از دلایل عمده ترس سیگاری‌ها از ترک سیگار این است که خود را متقاعد کرده اند به سیگار ‏«نیاز» دارند و بدون این عصای کمکی، نمی‌توانند از عهده فشارهای زندگی برآیند. «شر» می‌گوید: «برای سیگاری‏ها، سیگار رفیقشان است؛ آنها کاملا بر این باورند که سیگار کشیدن به آنها حس بهتری می‌بخشد». شر در کارگاه‌هایش، به سیگاری‌ها یاری می‌رساند تا در مورد این موضوع بیندیشند که چگونه نیازشان به رهایی از استرس و فشارهای روانی را از طرق دیگری تامین کنند. او می‌افزاید: «ما در مورد راه‏های دیگر مدیریت استرس و دست یافتن به احساس راحتی صحبت می‌کنیم. اکثر مردم نمی‌دانند که راه بهتری هم وجود دارد.»


متخصصین اظهار می‌دارند که قدرتمندترین عامل انگیزه بخش برای بسیاری از سیگاری‌ها رسیدن به این درک ساده از مسائل است که سیگار کشیدن آنها را از دوستان و خانواده دور نگاه می‌دارد. الیزابت لومباردو داستان پیرمردی را نقل می‌کند که لجوجانه سیگار می‌کشید و در تمام زندگی خود، حاضر به ترک سیگار نشده بود؛ تا زمانی که نوه اش مبتلا به آسم شد و دیگر نمی‌توانست به دیدن وی بیاید. او به دفتر من آمد و اظهار داشت: «من می‌خواهم اوقاتم را با نوه ام بگذارنم، و او به علت سیگار کشیدن من نمی‌تواند به دیدنم بیاید و در کنارم بماند.» او ناگهان از آنچه انجام می‌داد، متنفر شده بود و می‌خواست سیگار را ترک کند.یادآوری‌های تصویری و سایر انواع آن می‌توانند در این مورد بخصوص بسیار موثر واقع شوند. عکس یک نوه عزیز و دوست داشتنی را به درب یخچال بچسبانید، یا آن را بعنوان یادآوری علت ترک سیگار فرد سیگاری خانواده تان بر روی طاقچه بگذارید. حتی بهتر، یک سفر یا دیدار را خانوادگی را به عنوان مشوق جهت تقویت عزم و اراده شخص سیگاری برای ترک سیگار برنامه‌ریزی کنید.

دامی که باید از آن بپرهیزید: احساس گناه و شرمساری! حس گناه و شرمساری در فرد مقابل احساس بدی ایجاد می‌کند، و این احساس بد مخالف آن چیزی است که می‌خواهید در فرد سیگاری ایجاد کنید. برای ترک سیگار، فرد سیگاری باید احساس قدرت و اختیار درونی داشته باشد، نه آنکه احساس بدی نسبت به خودش داشته باشد. باید از وابستگیهای خانوادگی به‌عنوان عاملی انگیزه بخش استفاده کنید، اما حتی اگر وسوسه شدید که دهان به سرزنش و گله گذاری باز کنید، باید جلوی خود را بگیرید.


گفتن اینکه :«من متنفر می‌شم هر وقت که سیگار می‌کشی» احتمالا واکنشی منفی به دنبال خواهد داشت.

اما صحبت کردن در مورد اینکه سیگار کشیدن چگونه ممکن است بر روی شما تاثیراتی داشته باشد، می‌تواند راههای برون‌رفتی ایجاد کند.

اگر از بوی خانه یا اتومبیل بیزارید، آن را ابراز کنید. اگر به جایی برسید که دیگر حاضر به بوسیدن شخص سیگاری نباشید (مگر آنکه همان لحظه از مسواک زدن فارغ شده باشد)، این مسئله را مطرح کنید. احساس خود را تا حد امکان به‌سادگی بگویید به نحوی که به نظر شخصی و نه توهین‌آمیز آید.

دامی که از آن باید بپرهیزید: خشم و عصبانیت! این نکته اهمیت دارد که میان حس عصبانیت نسبت به عادت فرد سیگاری و دغدغه‌ها و نگرانی‌های شخصی خودتان، به عنوان محرک چنین احساساتی، تمایز قائل شوید. به عنوان مثال، احتمالا شما صدای سرفه فرد سیگاری را شنیده اید و قبل از اینکه با عصبانیت به او بتازید، موجی از نگرانی را حس کرده اید. متخصصین می‌گویند که اگر سعی کنید آن حس نگرانی را، به جای عصبانیت و یاس، بروز دهید، نتایج بهتری خواهید گرفت.

اختصاصی مجله اینترنتی برترین ها Bartarinha.ir