کوچولوهای معتاد قرن ۲۱...

صدای اعتراض پدر و مادر به آسمان بلند شده است. بعد از آن همه ملایمتی که از خود نشان دادند و در نهایت هم راه به جایی نبرد، آخرین راه حل تبدیل شد به داد و فریاد که اگرچه شاید خیلی روش مناسبی نباشد اما ظاهرا تنها راهی است که بچه را وادار می کند از پای پلی استیشن بلند شود و به چشمهای خسته اش کمی استراحت بدهد. بازی های اینچنینی طی سالهای اخیر به یکی از معضلات جدی خانواده ها تبدیل شده که البته راه حلي قطعی هم برای مقابله با آنها پیدا نشده است.


ماهيت بازي‌هاي رايانه‌اي به گونه‌اي است كه لذت‌بخشي ناشي از آن معمولا با بازي يا فعاليت ديگري قابل مقايسه نيست. در واقع اين قبيل بازي‌ها طوري طراحي مي‌شوند كه كودك ناخودآگاه هيجان و استرس زيادي را چه در جهت مثبت و البته اغلب منفي تجربه مي‌كند و درست به همين دليل است كه ساعات استفاده از اين بازي‌ها روز به روز به شدت افزايش پيدا مي‌كند.


در خيلي مواقع افزايش ساعات بازي با پلي‌استيشن و پي‌اس‌پي و كامپيوتر باعث مي‌شود كودك به اين بازي‌ها معتاد شود. در نتيجه وقتي كه به هر دليلي بچه‌ها سراغ اين بازي‌ها نمي‌روند علائمي مثل كسالت، خستگي و بي‌حوصلگي در آنها ظاهر مي‌شود. شايد به همين دليل است كه تقريبا در يك دهه گذشته در اغلب جوامع انواع و اقسام بازي‌هاي رايانه‌اي به مشكلات متعددي منجر شده اند.


كم تحركي ناشي از نشستن پاي اين بازي‌ها علاوه بر اينكه منجر به اعتياد به آنها مي‌شود به دليل مدت زمان طولاني چند ساعته و احيانا پرخوري ناشي از هيجان، چاقي را هم به همراه دارد. اين اضافه وزن كه از جمله معضلات شاخص اين بازي‌ها است سازندگان آنها را بر اين داشته تا دستگاه‌هايي را طراحي كنند كه در حين بازي، به طور همزمان كودك فعاليت حركتي هم داشته باشد. بنا براين مي‌توان مشكل كم‌تحركي را با استفاده از اين دستگاه‌هاي جديد حل كرد.


در خيلي از خانواده‌ها اين باور غلط وجود دارد كه چنين بازي‌هايي سبب افزايش تمركز بچه‌ها مي‌شود. شايد در كوتاه مدت چنين اتفاقي بيفتد و در اوايل يك بازي، بچه نياز به بالا بردن تمركز داشته باشد.

اما وقتي انجام اين باز‌ي‌ها مرتب تكرار مي‌شود، به صورت يك رفتار كليشه‌اي در مي‌آيد كه در واقع ديگر نيازي به تمركز ندارد. بنابراين اصل اين باور اشتباه است.

بهتر است فعاليت‌هاي ورزشي را در برنامه روزانه بچه‌ها بگنجانيم. اين فعاليت‌ها وقت بچه‌ها را پر مي‌كنند و وقتي فرزند شما وقت اضافي داشته باشد كمتر سراغ بازي‌هاي كامپيوتري مي‌رود.


به دليل ماهيت اعتيادآور اين بازي‌ها و زماني كه بچه‌ها صرف آنها مي‌كنند شرايط همزمان با شروع سال تحصيلي مي‌تواند كم و بيش سخت شود. در واقع والدين بايد تا جايي كه مي‌توانند زمان انجام اين بازي‌ها را به حداقل برسانند و يا به طور كلي آن را از برنامه حذف كنند.

هرچند معمولا بچه‌ها زيربار حذف كامل اين بازي‌ها از برنامه زندگي‌شان نمي‌روند و والدين تنها موفق مي‌شوند زمان انجام اين بازي‌ها را به آخر هفته از جمله پنجشنبه و جمعه موكول كنند.

خب طبيعي است كه كنترل پدر و مادرها روي زمان كاهش اين بازي‌ها بسيار كمك‌كننده است. بهتر است پدر و مادرها در اين‌باره خيلي مستقيم و صريح با بچه‌ها صحبت كنند و اگر خود كودك نتوانست ساعات بازي خود را كنترل كند ترجيح بر اين است كه بازي‌هاي فوق به طور كامل جمع شود.



بهتر است فعاليت‌هاي ورزشي را در برنامه روزانه بچه‌ها بگنجانيم. اين فعاليت‌ها وقت بچه‌ها را پر مي‌كنند و وقتي فرزند شما وقت اضافي داشته باشد كمتر سراغ بازي‌هاي كامپيوتري مي‌رود.

اگر باز هم كودك آنقدر وقت آزاد داشت كه سبب مي‌شد بيش از حد روي اين بازي‌ها زمان بگذارد او را در كلاس‌هاي ديگري مثل نقاشي، خلاقيت، موسيقي و زبان ثبت‌نام كنيد.

در اين‌صورت به طور طبيعي بچه‌ها زمان كمتري در اختيار دارند و ناخودآگاه وقت نمي‌كنند پاي اين بازي‌ها بنشينند اما در جرياني كاملا معكوس، وقتي بچه‌ها وقت آزاد در اختيار داشته باشند طبيعي است كه لذت‌بخش‌ترين و در دسترس‌ترين راه سرگرمي مي‌تواند همين بازي‌هاي رايانه‌اي باشد.



اختصاص دادن وقت زيادي به انجام بازي‌هاي كامپيوتري در كودكان مستعد مشكلات ديگري را هم منجر مي‌شود. از جمله اين مشكلات كه محصول نشستن مستمر پاي چنين بازي‌هايي است بروز انواع تيك‌هاست كه شايع‌ترين آنها پلك زدن به طور مرتب است و ممكن است اين اتفاق تكرار شود و روي كودك باقي بماند.



طبيعي است كه در تعطيلات تابستان به دليل زمان بيشتري كه بچه‌ها در منزل هستند خواه ناخواه وقت بيشتري را هم صرف بازي‌هاي اينچنيني مي‌كنند. توصيه مي‌شود در چنين شرايطي بچه‌ها بيش از يك‌ساعت و نيم در روز وقت خود را پاي اين بازي‌ها نگذارند.

در طول سال تحصيلي هم اگر انجام اين بازي‌ها به يك روز در هفته يا فقط آخر هفته‌ها موكول شد باز هم تأكيد بر اين است كه زمان بازي در يك‌ساعت و نيم تا دوساعت خلاصه شود.

ضمنا نكته مهم اينجاست كه والدين بايد حتما روي محتواي اين بازي‌ها نظارت داشته باشند چرا كه گاهي اوقات ما شاهد مشكلات رفتاري در برخي از بچه‌ها هستيم كه ثمره اختصاص دادن زمان زياد به اين دست بازي‌ها است.

عمده‌ترين مشكلات رفتاري موجود در بچه‌ها كه حاصل سرگرم شدن با همين بازي‌ها است در پرخاشگري خلاصه مي‌شود. خب طبيعي است كه وقتي محتوا پرخاشگرانه باشد اين مشكل هم نمود بيشتري در رفتار بچه‌ها پيدا مي‌كند.

اختصاصی مجله اینترنتی برترین ها Bartarinha.ir