بچه را ادب كنيد، اما...

بسياري از والدين واقعا براي بررسي انضباط كودكان خودوقت نمي‌گذارند. آيا براي برقراري نظم روش خاصي داريد؟ آيا هرگز در اين باره فكر كرده‌ايد؟ والدين اغلب به همان روشي نظم برقرار مي‌كنند كه خود در دوران كودكي آن را تجربه كرده‌اند. فكر مي‌كنيد روشي كه براي پدر و مادر شما كارساز بوده، اكنون به درد شما هم مي‌خورد؟ شايد مؤثر باشد اما شايد هم نباشد!



بديهي است كه روش منتخب شما بايد متناسب با سن و سال فرزندتان باشد. درحالي‌كه براي كودك 3 ساله شما تنها چند دقيقه محروم شدن از بازي كفايت مي‌كند، فرزند نوجوان شما ممكن است به محروميت خود از تلفن همراه يا بازي كردن با رايانه واكنش نشان دهد.
همچنين تنبيهي كه درنظر مي‌گيريد بايد متناسب با خطاي كودك باشد. وقتي كودكان بزرگ مي‌شوند، متوجه مي‌شويد كه لازم نيست او را به‌خاطر هر بدرفتاري يا اشتباه كوچكي تنبيه كنيد. به عبارت ديگر، بايد دست به انتخاب بزنيد. اگر كودك شما اصرار دارد نان خود را جداگانه قبل از غذا بخورد، كاري به كار او نداشته باشيد. مهم اين است كه به او بياموزيد غذاي سالم بخورد. شايد شيوه غذا خوردن او مثل شما نباشد اما در پايان نتيجه يكي است. پس چه فرقي مي‌كند؟ همين مورد را مي‌توان براي نوجوانان مثال زد. اگر او رفتار خوبي دارد و مسئوليت پذير است، آيا واقعا مهم است كه چه رنگي مي‌پوشد؟ اگر درك كنيد كه او به استقلال نياز دارد و كارهاي او به منزله طغيان عليه شما نيست، او را راحت مي‌گذاريد. اين احتمال وجود دارد كه هر چه شما كمتر مخالفت كنيد، او سريع‌تر به رفتار عادي خود برگردد.



يكي از بهترين روش‌هاي برقراري نظم اين است كه مشكلات را قبل از آنكه قد علم كنند مورد بررسي قرار داده و منتظرشان باشيد. مثلا اگر كودك مرتبا به چيزي دست مي‌زند، آن را از دسترس او دور نگه داريد. اگر فرزند نوجوان شما سركشي مي‌كند، سعي نكنيد به روش خودتان با او بجنگيد. بگذاريد از بين چند روش پيشنهادي، خودش دست به انتخاب بزند و سعي كنيد به او اولتيماتوم ندهيد. در عوض چندين راه را پيش پاي او بگذاريد. برقراري نظم را يك روش كمكي براي تعيين اينكه چه كسي رئيس است، ندانيد. انضباط هرگز جنگ بين اراده‌ها و خواسته‌ها نيست.



يكي از بدترين اشتباهاتي كه والدين مرتكب آن مي‌شوند، داد و بيداد كردن است. قطعا ممكن است چند بار اول از كوره در رفتن شما مؤثر واقع شود اما در نهايت آنچه فرزند شما مي‌بيند، عدم‌تسلط و كنترل شماست. اگر خونسردي خود را حفظ نمي‌كنيد، چطور انتظار داريد كودك شما ياد بگيرد بر رفتار خود مسلط باشد؟ همين كه كنترل خود را از دست مي‌دهيد، بازگشت مشكل مي‌شود و كودك ديگر احترام شما را نگه نمي‌دارد. اگر مي‌دانيد ممكن است از كوره در برويد، سعي كنيد از موقعيت مورد نظر فاصله بگيريد. چند دقيقه آرام باشيد. اگر مي‌توانيد كودك خود را تنها بگذاريد، چند دقيقه در يك اتاق ديگر بمانيد تا آرامش خود را بدست آوريد. اگر لازم است كودك را چند دقيقه در تخت خود بگذاريد. اگر نمي‌توانيد او را تنها بگذاريد، چند نفس عميق بكشيد و با خودتان اين جمله را تكرار كنيد: اين نيز بگذرد!



يادتان باشد كودكان مختلف، به روش‌هاي متفاوت رفتار كرده و واكنش نشان مي‌دهند. گاهي كودك فقط براي اينكه توجه والدين - چه از نوع خوب و چه از نوع بد - را به‌خود جلب كند كاري را انجام مي‌دهد. معنايش اين نيست كه بايد بيست و چهار ساعته به او توجه كنيد بلكه بايد نيازهاي خاص فرزند خود را بيشتر درك كنيد. اگر بهترين ساعات روز را صرف انجام كارهاي منزل مي‌كنيد و قادر نيستيد وقت خود را با كودك‌تان بگذرانيد، شايد تمام نياز او اين باشد كه كمي بيشتر به او توجه كنيد. قبل از اينكه بازي او را قطع كنيد، كمي وقت بگذاريد تا با كمك يكديگر كاري را انجام دهيد كه او دوست دارد.



در پايان، انضباط نبايد فقط تنبيه كودك باشد، بلكه بايد از انضباط براي آموختن درس اخلاق به او استفاده كنيد. كمك كنيد او از اشتباهات خود درس بگيرد و هر زمان كه از يك رفتار ناخواسته جلوگيري كرد، او را تشويق كنيد. شما مي‌خواهيد رفتارهاي خوب او تقويت شوند. اگر واكنش‌هاي خود را در برابر او مديريت كنيد، او هم رفتار خود را طوري كنترل مي‌كند كه قابل‌قبول باشد.