نقش والدین در رشد اجتماعی کودک چیست؟

دکتر حامد محمدی‌کنگرانی، روانپزشک و مشاور خانواده و عضو کمیته رسانه انجمن روانپزشکان ایران با بیان این مساله گفت: «با شکل‌گیری صحیح رشد اجتماعی، کودک مهارت‌های رفتاری‌ای‌ را می‌آموزد که از طریق آنها می‌تواند با دیگران تعامل داشته باشد.

با توجه به اینکه در زمینه رشد اجتماعی، بیشترین مهارت‌های اجتماعی اکتسابی است، به همین دلیل در دوران کودکی، تمرین و آموزش بیشتر در برقراری ارتباط با دیگران می‌تواند نقش مهمی در افزایش مهارت‌ها و همچنین ضریب هوشی کودک ایفا کند.»

وی با اشاره به اینکه در گذشته کودکان با بازی در کوچه‌ها با همسالان خود این امکان را به دست می‌آوردند که مهارت‌های اجتماعی خود را بیابند و تقویتشان کنند اما این روزها با تغییر شرایط و سبک زندگی، باید برای پرورش و رشد اجتماعی بهتر آنها را برای مدتی به مهد کودک فرستاد، گفت: «با حضور کودکان در مهد و شرکت در گروه آنها مهارت‌هاي اجتماعي را بهتر فرا گرفته و یاد می‌گیرند چگونه با دیگران ارتباط برقرار یا نظر خود با صراحت و شجاعت و بدون پرخاشگری بیان کنند.

همچنین احترام به یکدیگر را می‌آموزند و اگر در گروه نقش و وظیفه‌ای به آنها محول شده به درستی آن را انجام دهند.

کودک نباید به گونه‌ای پرورش یابد که صرفا دارای ضریب هوشی بالایی باشد ولی از نظر کلامی، عاطفی و اجتماعی در سطح پایین قرار داشته باشد چراکه در این صورت دچار مشکلات جدی در آینده خواهد شد.»

این روانپزشک با اشاره به اینکه متاسفانه در جامعه امروزی، برخی از افراد علی‌رغم داشتن تحصیلات و جایگاه والای اجتماعی قادر به برقراری ارتباط موثر و صحیح با دیگران نیستند که این عدم توانایی فرد به شخصیت او بازمی‌گردد، توضیح داد: «شخصیت افراد برگرفته از عوامل وراثتی و اکتسابی است که هر دو در شکل‌گیری شخصیت تقریبا نقش یکسانی دارند.

ولی از آنجا که بخشی از شخصیت فرد یعنی ذات و سرشت فردی، وابسته به ژنتیک و تقریبا غیرقابل تغییر است اما بخش دیگر آن اکتسابی است و در قالب کاراکتر یا منش تظاهر پیدا می‌کند و قابلیت تغییر را دارد، می‌توان مهم‌ترین و مثبت‌ترین تغییرات را از همان سنین کودکی ایجاد کرد.»

کنگرانی، عضو کمیته رسانه انجمن روانپزشکان ایران در نهایت با تاکید بر اینکه با یادگیری این مهارت‌های اجتماعی و در نهایت حس همکاری با دیگران کودک در بزرگسالی کمتر دچار مشکل می‌شود، گفت: «بسیاری از والدین قصد دارند که کودکشان، مستقل بار بیاید درحالی که او دارای ویژگی‌های رفتاری و شخصیتی وابسته و لوس و با اعتماد به نفس پایین است و قسمت عمده این شکست در پرورش کودک، مربوط به آموزش‌هایی است که به کودک داده شده است.»

وی در ادامه افزود: «درواقع چگونگی ارتباط و تعامل با دیگران در بزرگسالی، بخش بسیار مهمی از شخصیت هر فرد را به نمایش می‌گذارد که شکل‌گیری صحیح آن از همان سنین کودکی امکان‌پذیر است.

به همین دلیل به والدین توصیه می‌شود حتما فرزندشان را به مهدکودک بفرستند چراکه در این محیط، کودک نحوه تعامل و برخورد با دیگران و شرکت و همکاری در گروه را یاد می‌گیرد.»