بگذارید کودکتان روی پای خودش بایستد

برترین ها: والدین هلی‌كوپتری در اصل به پدرها و مادرانی گفته می‌شود كه به‌شدت خود را درگیر زندگی كودكان خود می‌كنند و اجازه انجام هیچ كاری را به آنها نمی‌دهند. در واقع این والدین درست مانند یك هلی‌كوپتر اطراف فرزند خود پرواز می‌كنند، همواره او را زیر نظر دارند و با بروز هر مشكلی سریعا خودشان را به محل حادثه می‌رسانند. كودكان این والدین چه در حال تماشای تلویزیون باشند یا در حال بازی كردن با دوستان یا انجام تكالیف مدرسه، سایه پدر و مادر خود را بالای سرشان می‌بینند. این وضعیت تا آنجا ادامه پیدا می‌كند كه این بچه‌ها حتی در روز اول دانشگاه هم همراه پدر یا مادرشان سر كلاس درس حاضر می‌شوند. به تازگی دانشمندان با انجام تحقیقاتی روی كودكان این والدین خصوصیات اصلی آنها را شناسایی كرده​اند كه در ادامه بعضی از آنها را بیان می‌كنیم.



از آنجایی كه این بچه‌ها در دوران كودكی اجازه امتحان كردن بسیاری از بازی‌ها و سرگرمی‌ها را نداشته​اند، با رسیدن به دوره نوجوانی و جوانی شخصیتی عقده‌ای و افراطی از خود نشان می‌دهند. مطالعات دانشمندان دانشگاه مانتریال نشان می‌دهد، دانشجویانی كه در دوران كودكی به‌شدت زیر نظر والدین‌شان بوده‌اند هنگام یادگیری یك ساز موسیقی یا ورزش كردن رفتاری بسیار غیرطبیعی از خود بروز می‌دهند و در انجام بسیاری از كارها زیاده‌روی می‌كنند. نشان دادن رفتارهای پرخطر در رانندگی و زیر پا گذاشتن قانون از دیگر ویژگی‌های بارز این افراد برای خالی كردن عقده‌های دوران كودكی به شمار می‌آید. این افراد فرصت لذت بردن از دوران كودكی خود را نداشتند و مرتب باید در كلاس‌هایی كه والدین‌شان برای آنها ثبت‌نام كرده بودند، شركت می‌كردند اما اكنون كه آنها استقلال بیشتری دارند دیگر توانایی كنترل خود را ندارند و ممكن است دست به انجام هر كار خطرناكی بزنند تا كمبودهای چند سال پیش را جبران كنند.



یكی از جدی‌ترین مشكلات كودكان وابسته به والدین این است كه آنها نمی‌توانند به درستی با شكست كنار بیایند. این كودكان معمولا هنگام امتحانات تقلب می‌كنند یا نمرات‌شان را از والدین خود پنهان می‌كنند. شكست در ذهن این كودكان درست مانند یك گناه بسیار بزرگ و نابخشودنی شكل می‌گیرد و متاسفانه مادران نقش زیادی در پرورش این عقیده نادرست دارند.

مطالعات محققان انگلیسی نشان می‌دهد، هم پسران و هم دختران وابسته به پدر و مادر با احتمال بیشتری نسبت به كودكان دیگر ممكن است به‌خودشان آسیب وارد كنند، دچار ناهنجاری‌های تغذیه‌ای شوند و از نداشتن اعتماد به نفس رنج ببرند.



به‌طور متوسط ۱۰ درصد از كودكان دارای والدین هلی‌كوپتری هستند كه البته تعداد دختران بیشتر از پسران است. اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، نزدیك به ۱۳ درصد از والدین دختران و ۵ درصد از والدین پسران به‌شدت كودكان خود را زیر نظر دارند و در همه امور مربوط به آنها دخالت می‌كنند.

روانشناسان دانشگاه كین استیت در انگلستان متوجه شدند توجه بیش از اندازه والدین به دانش‌آموزان باعث ناامیدی، احساس ترس و عصبی شدن آنها می‌شود و حس مسئولیت‌پذیری آنها را نابود می‌كند. در عوض این نتایج در كودكانی كه آزادی و استقلال بیشتری در خانه داشتند، كاملا برعكس بود و آنها امید بیشتری به زندگی آینده خود داشتند و از حس استقلال‌طلبی خود لذت می‌بردند.




تا به حال هرچه گفتیم در مورد اثرات منفی تربیت هلی‌كوپتری روی كودكان بود اما خود والدین هم از این شیوه غلط آسیب‌های زیادی می‌بینند. تحقیقات بلندمدت روی مادران ۱۸ تا ۴۹ ساله نشان می‌دهد، درصد زیادی از این زنان به افسردگی دچار می‌شوند. تقریبا یك‌چهارم مادران به‌شدت از وظیفه نگهداری از فرزندان خسته می‌شوند و این طور تصور می‌كنند كه آنها نمی‌توانند مادر خوبی باشند. استرس و نگرانی از خصوصیات اصلی مادران هلی‌كوپتری است، زیرا آنها همیشه باید خود را جای فرزندشان بگذارند و همه مسئولیت‌های او را انجام دهند.



از خصوصیات اصلی كودكان مادران هلی‌كوپتری این است كه آنها معمولا از لحاظ احساسی كاملا نابالغ و رشد نیافته هستند. آنها نمی‌دانند چگونه باید احساسات‌شان را بیان كنند، تصمیمی بگیرند و برای خود برنامه‌ریزی كنند. در بسیاری از مواقع این افراد شاهد خورده شدن حقشان توسط دیگران هستند و جرات اعتراض كردن به دوستان و همكاران خود را ندارند.

معمولا این اشخاص به‌شدت تحت‌تاثیر دیگران قرار گرفته و از خود اراده‌ای ندارند، زیرا همیشه این پدر یا مادر بوده كه به جای بچه‌ها حرف زدند و حقشان را گرفته‌اند. از آنجایی كه این كودكان به‌شدت به مادر خود وابسته‌اند، بعد از ازدواج هم با مشكل مواجه می​شوند و معمولا كارشان به مشاور، دادگاه‌های خانواده و حتی طلاق می‌كشد.



به احتمال زیاد كودكان والدین هلی‌كوپتری دوستان زیادی ندارند، زیرا این پدر و مادر هستند كه مشخص می‌كنند كودكان‌شان با چه كسی ارتباط داشته باشند. از آنجایی كه این والدین معمولا وسواس زیادی برای ارتباط فرزندشان با افراد غریبه دارند، حداكثر اجازه می‌دهند كودكشان یك یا ۲ همبازی داشته باشد. در مواقع بسیاری دیده شده مادر این كودكان هنگام بازی در كنار فرزندشان حضور دارند و این موضوع باعث خجالت و ناراحتی آنها می‌شود. در واقع باید گفت تنها دوستان این كودكان، پدر و مادر یا حداكثر خواهر و برادر آنها هستند.



پدر و مادرهایی كه با بروز هر مشكل به سمت كودكان‌شان می‌شتابند و همه نیازهای او را فراهم می‌كنند، باید انتظار آینده‌ای فاجعه‌بار را بكشند. زمانی كه كودكان روش مواجه شدن با مشكلات را
فرا نگیرند و هر چیزی را كه می‌خواهند بلافاصله در مقابل چشمان خود آماده ببینند، تصور می‌كنند كه دنیا همیشه باید به همین شكل باشد. پس اگر فرزندتان در سالگرد تولد ۱۶ سالگی‌اش از شما یك ماشین به‌عنوان هدیه تولد خواست اصلا تعجب نكنید، زیرا این شما بودید كه او را در این مسیر قرار دادید.




۱. اگر فرزندتان در یك امتحان نمره پایینی بگیرد، آیا شما با معلمش تماس می‌گیرید تا علت کم شدن نمره او را متوجه شوید؟

۲. اگر فرزندتان شب را در بیرون از خانه با دوستانش سپری كند، آیا در تمام‌مدت منتظر بازگشت او مانده و نگرانید؟

۳. آیا به‌طور مرتب اتاق فرزندتان را تمیز می‌كنید؟

۴. آیا همیشه در انجام تكالیف فرزندتان به او كمك می‌كنید و حتی گاهی اوقات به جای او تكالیف را انجام می‌دهید؟

۵. اگر كودكتان در مدرسه با دوستانش مشكل پیدا كند، سریع گوشی تلفن را برداشته و با منزل آنها تماس می‌گیرید؟

۶. زمانی كه حوصله فرزندتان سر می‌رود، شما برای او سرگرمی پیدا می‌كنید؟

۷. با بروز كوچك‌ترین درگیری بین فرزندتان با همكلاسی‌هایش در مدرسه، سریعا به معلم او اطلاع می‌دهید؟

۸. همه جا مثل سایه ‌دنبال فرزندتان هستید و همیشه كارهای او را زیر نظر دارید؟

۹. هر روز كیف فرزندتان را آماده می‌كنید و هنگام رفتن به اردو تمام لوازم مورد نیاز او را جمع‌آوری و مهیا می‌كنید؟

۱۰. در بسیاری از مواقع وظایفی را كه به‌عهده فرزندتان گذاشته می‌شود شما انجام می‌دهید؟
اگر از میان سؤالات بالا به 5 تا 7 سؤال پاسخ مثبت دادید باید گفت نظارت شما روی كودكتان كمی بیش از حد مجاز است اما در عین حال فرصت‌هایی هم به آنها می‌دهید تا خودشان وظایف و مسئولیت‌های خود را انجام دهند.

اگر به 7 سؤال یا بیشتر پاسخ مثبت دادید، متاسفانه باید گفت كه شما یكی از والدینی هستید كه به جای فرزندتان زندگی می‌كنید. كودكان شما هیچ فرصتی برای تجربه زندگی ندارند و اگر به این روش ادامه دهید شاید مجبور شوید تا آخر عمر بار مسئولیت‌ها و اشتباهات آنها را به دوش بكشید.