چگونه کودکان با عزت نفس پرورش دهیم؟

برترین ها: همه والدین می‌خواهند فرزندی موفق و پیروز داشته باشند. یکی از مشخصه‌های یک فرد موفق، اعتمادبه‌نفس بالای او است، اما با عمل به کدام راه‌کار می‌توان کودکی با اعتمادبه‌نفس بالا تربیت کرد؟


گاهی والدین، برای شانه خالی کردن از مسوولیت پیش‌رفت و موفقیت کودک، به او، برچسب می‌زنند؛ مانند «عین عموش، بی‌استعداده»، «من هم توی مدرسه، ورزشم ضعیف بود» و «تو هم مثله برادرت، هیچی نمی‌شی».

باید بدانیم که هر انسانی، با ظرفیت‌ها و استعدادهای خاص خودش، متولد می‌شود و پیدا کردن این استعدادها، شناساندن آن به کودک و پرورش آن‌ها، از وظایف همه والدین است.


کسی که خود را دوست دارد و برای خود، احترام قائل است. او کسی است که در راستای برآورده کردن آرزوها و خواسته‌های خود، قدم برمی‌دارد، نه در راستای برآورده کردن آرزوی دیگران، حتی والدینش! هم‌کلاسی‌ها و دوستان کودک با اعتمادبه‌نفس، به‌خاطر رفتارش، به او و خواسته‌هایش احترام می‌گذارند.

چگونه کودکی با این ویژگی ها داشته باشیم؟

۱) رفتارهای مثبت و موفقیت‌های کوچک او را از قلم نیندازید. آن‌ها را هرچند کوچک، تحسین و تشویق کنید.

۲) در مسابقات و بازی‌ها، همیشه او را برنده اعلام نکنید. او باید طعم شکست را بچشد و درصدد جبران آن برآید. در سن مدرسه هم شکست‌ها و نمرات بد یا رفتار ناپسندش در محیط بیرون را توجیه نکنید. بگذارید بداند که شکست خورده یا اشتباه کرده است.

۳) بدون آن‌که به شخصیت‌اش حمله کنید، درباره موقعیت بد پیش آمده، صحبت کنید، راه‌حل بیابید و به او اطمینان دهید که با توجه به توانایی‌هایش، مساله، قابل حل و جبران خواهد بود.

۴) نگاه خود را اصلاح کنید. به کودک، به‌عنوان شخصی باارزش و قابل احترام که عقاید و افکارش جالب است، نگاه کنید. این نگاه شما، پایه‌گذار برداشت کودک از خودش می‌شود. این برداشت، حس ارزشمند بودن را در او تقویت کرده و عامل اصلی به وجود آوردن اعتمادبه‌نفس در او، در سنین بلوغ و نوجوانی خواهد شد.

۵) به نظرهای او گوش دهید و در مواردی، نظر او را در مورد خانه و خانواده، جویا شده و در صورت امکان، عمل کنید.

۶) به صحبت‌های او گوش دهید و در مورد گفته‌هایش، سوال بپرسید تا بداند که شما به گفته‌هایش اهمیت می‌دهید.

۷) اگر کاردستی یا برگه‌های کار و نقاشی‌اش را نشان می‌دهد، او را از سرتان باز نکنید و با دقت، اظهار نظر کنید.

• از مقایسه کودک با خواهر و برادر یا دیگر کودکان بپرهیزید.
• برای کودک، اسامی مانند فسقلی، گامبو و... نگذارید.
• کارهای اشتباه و خطاهای کودک را توجیه نکنید.
• کودک را وادار به اطاعت مطلق و بی چون و چرا نکنید.
• احساسات، هیجان‌ها و رویاهایش را به سخره نگیرید و دست‌آویز قرار ندهید.
• به بهانه تربیت، از کودک خود دوری نکنید. او، برای تایید خود، محتاج در آغوش گرفته شدن، بوسیده شدن و نوازش شماست.
  
• در تمام اختلافات و دعواهای کودک، در میان میدان نباشید و دخالت نکنید.
  
• به‌جای کودک تصمیم نگیرید و به‌جای او، جواب سوال دیگران را ندهید.
  

«اگه ببازه، ناراحت می‌شه. بهتره توی مسابقه شرکت نکنه»؛ «استخر، جای خطرناکیه. بهتره بعدها، شنا یاد بگیره» و...

ترس از شکست یا ترس از قرار گرفتن در موقعیت خطرناک و بازگو کردن آن، ما را صاحب کودکی ناتوان، ترسو و بدون اعتمادبه‌نفس خواهد کرد.