کودک سرمایه‌دارِ من!

وب‌سایت ویکی ۵۰۴۰: شاید تصور اینکه کودک کوچکتان بخواهد سرمایه‌گذاری کرده و حساب پول خود را داشته باشد سخت است اما ثبات مالی آن‌ها در آینده بستگی به تصمیم‌هایی دارد که شما امروز می‌گیرید.

اینکه بخواهید به کودک خود یاد دهید آگاهانه خرج کند در ابتدا با نحوه‌ی استفاده‌ی آن‌ها از پول‌توجیبی‌شان آغاز می‌شود.

آن‌ها را تشویق به استفاده‌ی مجدد کنید

یکی از اشتباهات ما والدین این است که بدون فکر برای کودک خود زیاد ریخت‌وپاش می‌کنیم. کمی تفکر درباره‌ی این موضوع باعث می‌شود متوجه شوید که وسواس خرید بیشتر برای راضی کردن علایق خودمان است تا نیازهای کودکمان. خریدن لباس و اسباب‌بازی‌های جدید برای کودکتان خوب است اما همزمان با رشد کودک باید نسبت به عادات خود در خرید دقت بیشتری داشته باشید زیرا حالا کودکتان از شما درس می‌گیرد.

برای شروع قوانین استفاده‌ی مجدد را از سنین کم به کودک خود یاد دهید. او را با خود به یک کتابخانه ببرید و کتاب‌هایی بردارید که او باید بعد از دو هفته پس بدهد. با این کار مسئولیت‌پذیری را نیز به کودک خود یاد داده‌اید.

اشتراک‌گذاری با خواهر و برادرها

کودکان از کارهای ما یاد می‌گیرند بنابراین اگر شما چیزی را با همسر خود مشترک استفاده کنید آن‌ها نیز بیشتر تمایل می‌یابند وسایل خود را به اشتراک بگذارند. اگر کودکان شما تقریباً در یک حدود سنی هستند شاید ایده‌ی خوبی است که برای آن‌ها اسباب‌بازی‌هایی بخرید تا مشترک استفاده کنند.

این اولین گام شما برای آموزش کاهش هزینه‌های وسایل غیرضروری و انتخاب وسایل کاربردی‌تر است.

به آن‌ها پول‌توجیبی بدهید

به کودک خود کمک کنید در مقابل پولش مسئولیت‌پذیر باشد. اگر آن‌ها هیچ‌گاه فرصت مدیریت پول خود را نداشته باشند شانس کمی برای یادگیری آن خواهند داشت.


زمانی که کودک شما تقریباً ده سال دارد پرداخت پول‌توجیبی به او را شروع کنید. مقدار آن بستگی به چیزی دارد که او باید برای آن هزینه کند. شما می‌توانید کودکتان را در پرداخت قبوض خانه دخالت دهید و بگذارید آن‌ها بخشی از آن را از پول خود بپردازند. برای مثال اگر این ماه قبض برق شما ۳۰۰۰۰ تومان شده است بگویید آن‌ها باید درصدی از آن را بپردازند. اگر کودک شما بداند باید مقداری از پول خود را برای برق بپردازد بیشتر مراقب هدر ندادن برق و خاموش کردن لامپ‌های غیرضروری خواهد بود.

نیاز و تجملات

اینکه کودک شما بتواند متوجه تفاوت این دو شود خیلی مهم است. بااینکه با گذشت هرسال باید مقداری آزادی کودک خود را بیشتر کنید اما زیاد در این زمینه پیش نروید. درباره‌ی مطالبات مالی و نیازهای کودک خود قضاوت داشته باشید.

به یاد داشته باشید اگر روی پولی که در دسترس کودک قرار می‌گیرد نظارت مستقیم نباشد می‌تواند اثر مخربی برجا بگذارد. اگر کودک شما پول بیشتری برای خرید چیزهای غیرضروری می‌خواهد با او صحبتی شفاف و قاطعانه داشته باشید.

نصایح غیرمستقیم همیشه مؤثر نیستند بنابراین گاهی به‌جای این کار مستقیماً با کودک خود صحبت کنید. برای او مثال بزنید که چرا خرید فلان وسیله برای خانواده به ضروریت خرید ماشین لباسشویی نیست و درنتیجه شما آن وسیله را نخریده‌اید.

یک دفترچه از هزینه‌ها

با افزایش پول‌توجیبی کودک هزینه‌های او نیز بیشتر خواهد شد. از کودک خود بخواهید یک دفتر یادداشت برای خود تهیه کند. داشتن گزارشی از هزینه‌ها باعث می‌شود کودک روی پول خود کنترل داشته و هر ریال آن را آگاهانه خرج کند. اگر کودک شما انجام محاسبات ریاضی را یاد گرفته است تهیه‌ی یک صفحه‌ی گزارش از هزینه‌ها برای او کار سختی نیست. حتی این کار مهارت‌های ریاضی کودک را نیز تقویت می‌کند.