دنيا از چشم ني‌ني چه شكلي است؟

احتمالا شما چند هفته اول زندگي نوزادتان را در بهت و ابهام هستيد. خب، او هم همين‌طور است! همه چيزهاي اطراف درنظر او مه‌آلود و تار هستند؛ اين موضوع به‌دليل آن است كه عصب بينايي، كه تصاوير را از چشم به مغز مي‌برد، هنوز تكامل كافي را پيدا نكرده و مانند بزرگسالان كار نمي‌كند. همچنين قدرت تشخيص رنگ‌ها براي نوزاد در اين سن خيلي كم است. او رنگ‌هاي مشابه مانند قرمز و نارنجي را يكي مي‌بيند ولي مي‌تواند سياه را از سفيد تشخيص دهد.

براي جلب نظر نوزادتان در اين سن مي‌توانيد از تصاويري كه الگوهاي متضاد سياه و سفيد دارند استفاده كنيد. در اين زمان نوزاد نمي‌تواند روي اشيايي كه خيلي نزديك يا خيلي دور هستند تمركز كند. در نهايت به‌دليل آنكه ني‌ني كوچولوي شما هنوز كاملا ياد نگرفته كه عضلات ۲ چشمش را براي تمركز بر يك شي هماهنگ كند، ممكن است گاهي‌اوقات يكي از چشم‌هايش با ديگري مطابقت نداشته باشد. نترسيد! هول هم نكنيد! فكر نكنيد چشم نوزادتان مشكلي دارد!

اين موضوع تا ۴ ماهگي خودبه‌خود برطرف مي‌شود. خوشبختانه يك منطقه وجود دارد كه كودك در اين سن، اشياي واقع در آن منطقه را واضح مي‌بيند: فاصله بين ۲۰ تا ۴۰ سانتي از خودش. يعني تقريبا همان فاصله‌اي كه وقتي نوزادتان را در آغوش مي‌گيريد يا به او شير مي‌دهيد با صورت شما دارد. وقتي شما او را در آغوش مي‌گيريد مي‌تواند اجزاي صورت شما را به وضوح ببيند. بهتر است يك آينه در تخت كوچك او آويزان كنيد تا بتواند صورت خودش را هم ببيند!



در اين زمان ديد نوزاد شما به‌طور شگفت‌آوري دچار تحول مي‌شود. چشم‌هاي او تكامل مي‌يابند و به او كمك مي‌كنند تا دنيا را رنگي ببيند. همچنين عصب بينايي او به حدي تكامل يافته كه مي‌تواند تصاوير را با تمام جزئيات به مغز برساند.

يك كار هيجان‌انگيز ديگر كه كودك در اين دوره ياد مي‌گيرد آن است كه تصاوير به دست آمده از هر چشم را كنار چشم ديگر مي‌گذارد و به اصطلاح آن‌ها را با هم جوش مي‌دهد. اين كار باعث مي‌شود تا او بتواند مفهوم عمق را بفهمد و دنيا را 3بعدي تماشا كند.

حواس‌‌تان باشد اگر هنوز يكي از چشم‌هاي او با ديگري تطابق ندارد، حتما به پزشك مراجعه كنيد. اين موضوع ممكن است نشانه مشكلاتي در ديد كودك باشد.همچنان كه توان كودك براي تمركز بر اشيا بيشتر مي‌شود، ميدان ديد او هم گسترش مي‌يابد.

حالا او مي‌تواند جغجغه را بردارد و با دقت به آن خيره شود. او همچنين مي‌تواند عروسك خرسي را كه برادرش در دست دارد، از آن طرف اتاق رصد كند و براي به دست آوردن عروسك گريه و زاري راه بيندازد! همه توانايي‌هاي كوچولوي شما همين نيست! اگر انگشت‌تان را نزديك صورت او ببريد و به آرامي تكان دهيد، او مسير آن را دنبال مي‌كند. اين به آن دليل است كه نوزاد شما توان «دنبال كردن اشيا» را هم كسب كرده است.

• در يكي، دو ماه اول سفيدي چشم نوزادان به حدي نازك است كه ممكن است آبي روشن يا حتي توسي به‌نظر ‌رسد.

• تا زماني كه كودك به ۳ماهگي برسد، مردمك‌هاي چشم او توانايي تنگ شدن در نور زياد و گشاد شدن در نور اندك را ندارند.

• چشم كودكان در ۵ تا ۷ سالگي به اندازه و مدلي كه در بزرگسالي بايد باشد مي‌رسد، يعني خيلي زودتر از ساير قسمت‌هاي صورت بالغ مي‌شود.

• نوزادان در مقايسه با بزرگسالان نور ماوراي بنفش بيشتري را در چشم‌هاي خود جذب مي‌كنند و اين نور به چشم آنها آسيب مي‌رساند. بنابراين موقع بيرون بردن ني‌ني حتما آفتابگير كالسكه او را باز كنيد يا كلاه لبه‌دار بزرگي روي سر او بگذاريد تا مانع از ورود نور ماورا‌ي بنفش به چشم‌هاي او بشود. همچنين مي‌توانيد از عينك آفتابي ضد‌نور ماورا‌ي بنفش براي اين كار استفاده كنيد.

در اين سن ديگر ديد نوزاد شما به‌خوبي ديد يك بزرگسال است. با وجود اين، يكي از تغييراتي كه در ۷ تا ۱۲ ماهگي اتفاق مي‌افتد، آن است كه كودك بالاخره مي‌تواند اشك‌هاي واقعي توليد كند! تا قبل از اين، چشم‌هاي او به جاي اشك نوعي ترشح غليظ به نام (موسين) توليد مي‌كردند كه به سطح چشم‌هاي كودك مي‌چسبيد و آن‌ها را مرطوب نگاه مي‌داشت به همين دليل هم بعضي وقت‌ها ممكن بود ببينيد كودك‌تان با چشم‌هاي باز به راحتي خوابيده است. شايد دقت كرده باشيد كه در بدو تولد نمي‌توان رنگ چشم نوزادان را با قاطعيت اعلام كرد. اغلب موارد رنگ چشم چيزي بين ۲ يا حتي ۳ رنگ است اما در اين زمان، رنگ چشم كودك‌تان كه تا حالا به نوعي مبهم بود، اكنون ديگر كاملا شكل گرفته است البته اين را هم بدانيد، هم در طول سال‌هايي كه فرزندتان تاتي‌تاتي مي‌كند و هم در موقع بلوغ، رنگ چشم او تحت‌تاثير هورمون‌ها تغييراتي جزئي پيدا مي‌كند.

اكنون بهترين زمان است كه شما با تكامل يافتن كودك‌تان به او براي يادگيري بهتر زبان كمك كنيد. بهتر است چيزهايي كه او مي‌بيند يا برمي‌دارد را با اسم به او ياد بدهيد مثلا وقتي عروسك يا فنجان را به او مي‌دهيد، بگوييد: «عروسك»، يا «فنجان». دانستن نام اشيا در اين سن كودكان را بيشتر به آن‌ها علاقه‌مند مي‌كند و نيز راهي است براي آن‌كه اين اشيا را به خاطر بسپارند.