درد دندان در آوردن کوچولوها

دندان‌های نوزاد شما خیلی زود‌تر از آنچه انتظار دارید، بیرون می‌زنند. پس بهتر است تا دیر نشده عکسی از خنده بی‌دندان کوچولوی‌تان بگیرید، زیرا زمانی که روند دندان درآوردن شروع شود، کوچولو‌ی‌تان دیگر آنقدر خوش اخلاق نیست و به راحتی نخواهد خندید. برای این‌که بدانید با سر زدن اولین مروارید، زندگی شما و نوزادتان چگونه تغییر خواهد کرد، این مطلب را تا پايان بخوانید.



جوانه‌های دندان درست زمانی که دوران خوش بارداری را پشت سر می‌گذارید، شکل می‌گیرند، اما نوک اولین مروارید زمانی‌که نوزادتان بین ۴ تا ۸ ماه دارد از لثه بیرون می‌زند. بعضی کودکان در ۲ ماهگی دندان در می‌آورند و برخی دیگر هنوز تا ۱۴ ماهگی با دهانی بدون دندان به شما لبخند می‌زنند. این مسئله کاملا ژنتیک است و دیر یا زود درآمدن اولین ردیف از دندان‌ها، جای نگرانی ندارد. سن نیش زدن دندان‌ها متفاوت است. حتی اگر نوزادی را دیدید که با دندان‌های پایینی‌اش به دنیا آمد، تعجب نکنید. از هر 2 هزار کودک یک کودک با دندان متولد می‌شود، اما در اغلب نوزادان حداکثر بین 2 تا 2/5 سالگي ۲۰ دندان شیری کامل می‌شود و از 7 سالگی به بعد دندان‌های دائمی ظاهر می‌شوند.

اولین دندان‌ها معمولا ۲ دندان پیش میانی و در فک پایین هستند و بعد از آن نوبت به دندان‌های پیش میانی در فک بالا می‌رسد. دندان‌ها معمولا 2 به 2 و به صورت قرینه بیرون می‌زنند، اما به یاد داشته باشید برای این موضوع هیچ قانون و قاعده‌ای وجود ندارد. پس از دندان‌های پیش میانی نوبت به دندان‌های پیش کناری در فک پایین و فک بالا می‌رسد و بین ۱۳ تا ۱۹ ماهگی دندان‌های نیش وآسیای کوچک در می‌آیند. نوک زدن دندان‌های نیش به دلیل تیز بودن و دندان‌های آسیا به دلیل بزرگ بودن، ممکن است از دیگر دندان‌ها دردناک‌تر باشد. دندان‌های آسیای بزرگ هم بین 1/5 تا 2/5 سالگی رویش پیدا می‌کنند. این یک روند عادی و طبیعی رویش دندان است، اما ممکن است ترتیب و سن رویش دندان‌ها در کودکان مختلف جابه‌جا شود. هیچ اصل کلی وجود ندارد و پس و پیش شدن برنامه زمانی یا ترتیب رویش تا زمانی‌که کودکی سالم و سرحال دارید، کاملا طبیعی است.



نوزادان با یکدیگر متفاوتند و نمی‌توان فرمول خاصی برای همه‌ آنها ارائه داد، اما به طور کلی نشانه‌هایی وجود دارد که شما با توجه به آنها می‌توانید دلیل ناراحتی نوزادتان را متوجه شوید. نیش زدن دندان‌های شیری معمولا با علائمی شبیه سرماخوردگی همراه است. یکی از اولین نشانه‌ها سرازير شدن آب دهان است. نوزادی که اولین دندان‌هایش در راهند، آب دهان فراوانی تولید می‌کند و زمین و زمان را خیس می‌کند. کسی به طور قطع نمی‌داند چرا کودک در این زمان بزاق بیشتری ترشح می‌کند، اما از نظر علمی تاحدودی ثابت شده که لثه‌های متورم و افزایش حرکت ماهیچه‌های دهان میل به جویدن و گاز زدن را در کودک بیشتر می‌کند و این امر باعث می‌شود غدد بزاقی تحریک شده و بزاق بیشتری تولید کنند. ممکن است در این دوره احساس کنید کودک‌تان بی‌قرار‌تر و بد خلق‌تر از قبل شده، خوب نمی‌خوابد، اشتهایش کم شده، بهانه‌گیری می‌کند و تب خفیف و آبریزش بینی دارد. اگر مطمئن هستید سرما نخورده، نگران نباشید. اینها همه از علائم نوک زدن اولین دندان‌هاست. با توجه به تشابه علائم نوک زدن دندان‌ها با سرماخوردگی، بهتر است پیش از هر اقدامی با پزشک مشورت کنید تا مطمئن شوید راه درست را در پیش گرفته‌اید.



با پیدایش اولین دندان‌ها، فرزند شما مهارت‌های جدیدی می‌آموزد: مهارت گاز گرفتن! مطمئنا کودک‌تان متوجه نیست که این کار دردناک است، او تنها می‌خواهد این عضو جدید را امتحان کند و به دنبال کشف قابلیت‌های آن است. بهتر است از‌‌ همان ابتدا در این باره جدی برخورد کنید تا گاز گرفتن به صورت یک عادت درنیاید. کودکان دوست دارند شیطنت کنند و ممکن است هنگامی‌که به آنها شیر می‌دهید، از این قابلیت جدید استفاده کنند. پیش از آغاز شیر دادن انگشتی در دهانش بگذارید، اگر گاز گرفت دندانی به او بدهید و بعد دوباره امتحان کنید. وقتی به او شیر می‌دهید خیلی جدی تذکر دهید که نباید گاز بگیرد، اگر بعد از ۲ تا ۳ تذکر همچنان ادامه داد، شیر دادن را متوقف کنید و در عوض دندانی‌اش را به او بدهید و بعد از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه دوباره به او شیر بدهید واین کار را آنقدر تکرار کنید تا گاز گرفتن از سرش بیفتد. در عین حال بین هر بار شیر خوردن او توانسته خارش لثه‌هایش را کمی آرام کند. ماساژ دادن لثه‌ها با یک مسواک انگشتی یا با سر انگشتان هم کمک بزرگی به کودک شما می‌کند تا این مرحله از رشدش را هم به خوبی پشت سر بگذارد.



نوک زدن این مرواریدهای درخشان مطمئنا برای هر بچه‌ای دردناک است و شما در این مرحله نقش زیادی ندارید، اما در صورتی که کودک احساس درد کرد می‌توانید به او کمک کنید. راه‌های زیادی برای آرام کردن نوزادان وجود دارد، بهترین درمان برای کاهش درد و التهاب لثه‌های متورم سرما و فشار است. سرما لثه‌ها را بی‌حس می‌کند و فشار به نوعی لثه‌ها را ماساژ می‌دهد و احساس خوبی ایجاد می‌کند. بهترین راه این است که یک عدد دستمال تنظیف تمیز را خیس کرده و در فریزر بگذارید و پس از این‌که یخ زد به کودک‌تان بدهید تا با خیال راحت گاز بگیرد و لثه‌هایش را به آن فشار دهد. قاشق‌های کوچک که سر نرمی دارند هم می‌توانند به کم کردن درد و خارش لثه‌ها کمک کنند. قاشقی کوچک با سر پلاستیکی به کودک بدهید تا گاز بگیرد و با مالیدن آن روی لثه کمی آرام شود. فشار آوردن به لثه‌ها کمک می‌کند تا از بی‌قراری‌های کودک کم شود، برای همین است که کودکانی که در حال دندان درآوردن هستند، هر چیزی را در دهان می‌گذارند و با لثه‌ها به آن فشار می‌آورند. می‌توانید دست‌های‌تان را تمیز بشويید و انگشت‌تان را در اختیار کودک قرار دهید تا با خیال راحت لثه‌هایش را فشار دهد. میوه‌ها و سبزی‌هایی مانند خیار و هویج و ساقه‌های کرفس برای این کار مناسبند، اما باید توجه داشت تکه‌های جدا شده از این خوراکی‌ها باعث خفگی نوزاد نشود. دندانی‌های رنگارنگ هم یکی دیگر از راه‌های آرام کردن لثه‌هاست. به دنبال دندانی‌هایی باشید که طراحی ساده‌ای دارند و به راحتی در دستان کودک‌تان جای می‌گیرند. می‌توانید دندانی‌ها را در فریزر بگذارید تا خوب خنک شوند و کودک شما لذت بیشتری از گاز گرفتن آنها تجربه کند. ممکن است در این دوره آب دهان اسیدی کودک موجب خارش و ملتهب شدن چانه و دور لب‌ها شود، برای جلوگیری از این حالت در طول روز همیشه با دستمالی تمیز دهان و چانه کودک را پاک کنید و کمی وازلین کودک روی چانه‌اش بمالید تا این التهاب کمتر شود. استفاده از یک پیشبند نرم و کوچک هم به شما کمک می‌کند تا لباس‌های کودک تمیز بماند و مجبور نشوید روزی چند دست لباس عوض کنید.



اگر هنوز احساس می‌کنید کودک‌تان از درد لثه‌ها بی‌قرار است می‌توانید از دارو‌ها و ژل‌های بی‌حس‌کننده‌ای که در داروخانه‌ها موجود است، استفاده کنید. اما بهتر است نظر پزشک را هم بپرسید و دوز مصرفی آنها را رعایت کنید. استفاده بیش از حد از این دارو‌ها ممکن است زبان و گلوی کودک را بی‌حس کرده و مشکلاتی در بلع آب دهان یا غذا به وجود آورد. مالیدن چند قطره استامینوفن یا ایبوپروفن کودک روی لثه هم می‌تواند التهاب و خارش لثه‌ها را کم کند، اما به یاد داشته باشید پیش از مصرف هر داروی شیمیایی باید با پزشک کودک‌تان مشورت کنید.



بیشتر والدین فکر می‌کنند دندان‌های دوران شیرخوارگی چون دائمی نیستند، اهمیت ندارند. اگرچه دندان‌های شیری در سنین بالا‌تر می‌ریزند و دندان‌های جدید به جای آنها در می‌آید، اما این دندان‌ها به کودک شما کمک می‌کند تا ۸- ۷ سالگی به راحتی بجوند، لبخند زیبایی داشته باشند و به خوبی صحبت کنند و همچنین پایه مناسبی برای دندان‌های دائمی هستند، پس مراقبت از آنها ضروری است. بهتر است پیش از بیرون زدن اولین دندان‌ها لثه‌های کودک را تمیز کنید تا او به این کار عادت کند. این کار را با یک گاز استریل تمیز و کمی آب ولرم انجام دهید. مسواک‌های انگشتی نیز گزینه خوبی برای این کار هستند. تا ۳- ۲ سالگی استفاده از خمیردندان توصیه نمی‌شود، چرا که کودک هنوز قادر به تف کردن مواد اضافی به بیرون نیست و ممکن است خمیر دندان را ببلعد. تنها کافی است با آب و کمی پنبه یا تنظیف یا مسواک انگشتی دندان‌های کودک را ۲ بار در روز پس از صبحانه و شام پاک کنید. اولین نشانه پوسیدگی دندان‌ها تغییر رنگ آنها و پیدایش خال‌ها و نقطه‌های ریز خاکستری است. شیر شب یکی از بد‌ترین عوامل ایجاد پوسیدگی در دندان است. شیر شبانه را در اولین فرصت قطع کنید و در طول شب فقط به کودک آب بدهید، شیر مادر یا شیر خشک حاوی مقادیر زیادی مواد قندی است که به دندان کودک آسیب می‌رساند. بهتر است بعد از يك سالگی و از زمانی‌که کودک غذاخور می‌شود، شیر شب را قطع کنید، ولی اگر همچنان به شیر دادن ادامه دادید، پس از هر وعده کمی آب به کودک بدهید تا باقی مانده مواد قندی از دهان و دندان‌هایش پاک شود. رنگ دندان‌های کودکان ممکن است کمی زردی داشته باشد و این طبیعی است، اما تغییر رنگ بیش از حد دندان‌ها هشداری است برای شما. این تغییر رنگ همچنین می‌تواند به دلیل استفاده از قطره‌های ویتامین، مصرف دارو یا زخم لثه‌ها رخ دهد. برای جلوگیری از پوسیدگی مقدار شیرینی و شکلات را در برنامه غذایی کودک به حداقل برسانید و آبمیوه‌های شیرین را برای زمان غذا نگه دارید. در این صورت قند موجود در آبمیوه‌ها زیاد روی دندان‌ها نمی‌ماند و امکان پوسیدگی دندان کم می‌شود. ماست و لبنیات آنزیم‌های مضر را در دهان از بین می‌برند و میوه‌های ترش مزه و مرکبات باعث می‌شوند بزاق بیشتری تولید شود و این امر باکتری‌های موجود روی دندان را تا حدودی پاک می‌کند. پس سعی کنید از این مواد در رژیم غذایی کودکان بیشتر استفاده کنید. کودکان تا ۶ سالگی یا بنا به گفته پزشکان تا زمانی‌که نتوانند بند کفش‌های‌شان را خودشان ببندند، قادر نخواهند بود به درستی مسواک بزنند و شما باید به آنها کمک کنید. هنگامی‌که خودتان مسواک می‌زنید، مسواک کوچکی هم به کودک بدهید تا او به استفاده از مسواک ترغیب شود و راه درست مسواک زدن را بیاموزد.

اختصاصی مجله اینترنتی برترین ها Bartarinha.ir