چگونه سردردهای عصبی پس از انفجار را کنترل کنیم؟

ایسنا: شنیدن صدای مهیب انفجار و تجربه استرس‌های ناگهانی، علاوه بر فشارهای روانی، می‌تواند به سرعت خود را به شکل دردهای جسمانی از جمله سردردهای عصبی و تنشی نشان دهد. آگاهی از راهکارهای سریع برای تسکین این دردها در خانه و شناخت علائم هشداردهنده‌ای که نیازمند مراجعه فوری به اورژانس هستند، در مدیریت سلامت در شرایط بحرانی اهمیت حیاتی دارد.

به نقل از روابط عمومی جمعیت هلال‌احمر استان اصفهان، مواجهه با موقعیت‌های پرالتهاب و شنیدن صداهای بلند و ناگهانی مانند انفجار، اغلب باعث انقباض ناخودآگاه عضلات بدن و بروز سردردهای تنشی می‌شود.

افرادی که دچار سردردهای عصبی ناشی از استرس پس از حادثه می‌شوند، معمولاً مجموعه‌ای از علائم جسمانی را تجربه می‌کنند. این حالت غالباً خود را با احساس فشار یا سفتی شدید به دور پیشانی نشان می‌دهد. هم‌زمان بیمار ممکن است درد و گرفتگی ممتدی را در ناحیه پشت سر و گردن خود حس کند که با احساس سنگینی در سر همراه است. علاوه بر این، در چنین شرایطی حساسیت آزاردهنده‌ای نسبت به صداهای روزمره در فرد ایجاد می‌شود که تحمل محیط اطراف را دشوار می‌سازد.

در صورت بروز این علائم و اطمینان از نبود آسیب‌های فیزیکی جدی، انجام چند اقدام ساده در خانه می‌تواند به کاهش سریع درد کمک شایانی کند. از آنجا که در مواقع استرس افراد ناخودآگاه فک خود را منقبض می‌کنند، نخستین گام رفع این انقباض از طریق چسباندن زبان به سقف دهان است تا با ایجاد فاصله بین دندان‌ها، فشار از روی فک برداشته شود. در مرحله بعد، توصیه می‌شود فرد عضلات شانه و گردن خود را شل کرده و با کشیدن چند نفس عمیق، سطح استرس را پایین بیاورد. استفاده از کمپرس گرم نیز بسیار مؤثر است؛ به طوری که قرار دادن یک حوله گرم روی عضلات گردن و شانه‌ها به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه می‌تواند گرفتگی‌های عضلانی را برطرف سازد. در نهایت، داشتن ۲۰ دقیقه استراحت در یک محیط آرام، امن و کم‌نور، همراه با نوشیدن جرعه‌جرعه آب، به بازیابی آرامش و کنترل اضطراب کمک فراوانی خواهد کرد.

با وجود اینکه بسیاری از این سردردها منشأ عصبی دارند، اما در حوادث مرتبط با موج انفجار، ضربه به سر یا افت فشار شدید، نباید از کنار علائم هشداردهنده به سادگی عبور کرد. این نشانه‌ها ممکن است حاکی از آسیب‌های جدی عصبی یا مغزی باشند. چنانچه فرد پس از حادثه دچار تاری دید یا دوبینی شود یا علائمی نظیر تهوع و استفراغ مکرر را تجربه کند، وضعیت نیازمند بررسی فوری است، همچنین خروج خون یا هرگونه مایع از گوش، احساس گیجی، از دست دادن تعادل و خواب‌آلودگی شدید از دیگر زنگ خطرهای حیاتی محسوب می‌شوند. علاوه بر این، بروز هرگونه اختلال در گفتار مانند لکنت زبان یا عدم توانایی در تکلم و سردردی که به جای تسکین به سرعت تشدید می‌شود، نشان‌دهنده وضعیتی کاملاً اورژانسی است که انتقال فوری بیمار به مراکز درمانی را الزامی می‌سازد. 

حفظ خونسردی و اقدام به موقع براساس این توصیه‌ها، می‌تواند از بروز آسیب‌های جبران‌ناپذیر جلوگیری کند.