تئاتر خصوصي؟ شوخي است!

بانی فیلم: نمايش «دن کاميلو»از ۷ ارديبهشت ماه روي صحنه تالار اصلي تئاتر شهررفته است. به همين بهانه گفت و گويي با کوروش نريماني کارگردان و بازيگران نمايش انجام داده ا يم که ميخوانيد:

* چرا در نمايشنامه دن کاميلو به دنبال اقتباس رفتيد؟

کوروش نريماني: در نمايش «دن کاميلو »به سمت اقباس کامل نرفتم. در اين نمايش سعي کردم برداشتي آزاد از مجموعه داستانهاي دن کاميلو داشته باشم و اساسا اگر اين مجموعه داستانها را مطالعه کرده باشيد به اين حد فاصل مي رسيد که بيشترين استفاده من از اين مجموعه داستانها دو کاراکتر شهردار و کشيش است. در پاسخ سوال شما هم بايد اشاره کنم من شخصا دوست دارم به طنز اجتماعي بپردازم و نمايش هاي خودم را به اين سمت هدايت مي کنم .در اين نمايش سعي کردم قصه خودم را روايت کنم.

*چقدر کاراکترهاي نمايش شما در داستان واقعي جيوواني گوارسکي وجود داشتند؛چقدر از اين کاراکترها زاده ذهن شما بوده است؟

ـ در اين نمايش سعي کردم با برداشت آزادي که از اين مجموعه داستانهاي جيوواني گوارسکي داشته ام ، داستان خودم را بيان کنم . نمايش دن کاميلو دو شخصيت اصلي کشيش و شهردار را دارد که افرادي هم به آن اضافه مي شوند، اما کاراکتر بشکه که اين نقش را هوتن شکيبا بازي مي کند خودم به نمايش اضافه کرد چرا که فکر کردم اين کاراکتر مقداري بار کميک نمايش را بيشتر ميکند، اما يک نکته هم بايد اضافه کنم هيچ وقت سعي نکردم با اضافه کردن کاراکتر فضاي نمايش را شلوغ کنم و به دنبال پر کردن فضاي نمايش بروم.

*در نمايش شما دو فضاي فرا واقعي و واقعي بين کشيش و مسيح وجود دارد، اما شما اين فضا را به صورت واقعي به مخاطب نشان مي دهيد ؛چرا به سراغ اين ايده رفتيد؟

کوروش نريماني: در اکثر نمايشنامه هاي من يک دنياي فانتزي را مي بينيد. در نمايش دن کاميلو سعي کردم کاراکتر کشيش را بيشتر به کشيش نزديک کنم و وجهه زميني به آن بدهم، اما اين نکته شما مي گويد که اين دوفضا بين فرا واقعي و واقعي است قبول دارم، اما من سعي کردم در نمايش آوينيون به همانند اين نمايش عروسکهاي آوينيون را به طوري ترسيم کنم که مخاطب آنها را زنده ترسيم کند و فرقي بين دنياي فرا واقعي و واقعي را حس نکند .

*با فضايي که شما براي کاراکتر مسيح در نمايش «دن کامليو» ايجاد کرديد؛ آيا به نظرتان مخاطب ارتباط بهتري بااين فضا و کاراکتر براقرار مي کند؟

کوروش نريماني: در ابتدا بگويم تصميم گيرنده اول مخاطب است چرا که مخاطب نگاه خودش را نسبت به فضاي نمايش دارد، اما به نظر خودم فکر مي کنم با اين روش تصويري بهتر و واقعي تري را توانسته ام به مخاطب خود ارائه دهم.

*شما همواره اعلام مي کنيد به دنبال فضاي فانتزي در نمايش هستيد،چرا فقط در نمايش از دو دکور ثابت استفاده شده و تمام جغرافياي مکاني هر صحنه را با اين دو دکور نشان ميدهيد؛ بهتر نبود به همراه اين دکورها به سراغ پست پورداکشن هم مي رفتيد؟

کوروش نريماني: بايد بگويم آن شکل ايده آلي که در ذهن شما در مورد سالن اصلي وجود دارد و شکل گرفته، هيچ وقت آنگونه نبوده است.ما براي استفاده از پرده سيکلو که قرار بود براي بک پروجشکن استفاده شود، شش روز طول کشيد تا اين پرده به پايين آمد، بنا به مشکلات خاصي که سالن داشت و اعلام مي کردند موتور اش سوخته و يا دلايلي که خودتان هم مي دانيد اين روند شکل نگرفت . بعد از پايين آمدن اين پرده روي سن فهميدم اين پرده به انتهاي بک سالن چسبيده و پر از رنگ است و هر چقدر به آن نور مي داديم عميق ميدان نمايش ما ر ا اضافه مي کرد.

من به دنبال عميق ميدان در نمايش نبودم ،چرا که اکثر صحنه هاي ما توسط دو يا سه نقر اجرا مي شد و به نظرم اين عميق ميدان مخاطب را در سالن اصلي خسته مي کند.در مورد دکور ثابت بايد اضافه کنم که بيشتر برمي گردد به انتخاب سالن ،من هيچ وقت دوست نداشتم داخل سالن اصلي اجرا بروم چرا که آن مترو معيار کافي براي اجراي اين نمايش نداشته و نخواهد داشت، اما مامجبوريم به بتوانيم هزينه هاي خود را تامين کنيم به دنبال سالني برويم که مخاطب بيشتري را در خود جاي مي دهد و سعي کنيم با اين روش نيازها و هزينه هاي خود را به اين نحو برآورده کنيم .

*چرا براي فضا سازي بيشتر بين کاراکترها به دنبال نورهاي تک لاين نرفتيد؟

کوروش نريماني: نمي خواهم باز هم از وضعيت بد سالن شکايت کنم، اما واقعا سالن اصلي وضعيت مناسبي براي نورپردازي ندارد، اما اين نکته چرا به سراغ نورهاي تک لاين نرفتم ، به نظرم با اين طراحي نور سعي کردم به تماشاچي خودم يک دنياي واقعي را نشان دهم . در اين دنيا واقعي شايد مخاطب فضاي فرا واقعي را حس کند .اما سعي شده با اين نوع طراحي مخاطب را به سمت فضاي واقعي سوق دهيم.

*وضعيت تئاتر را چگونه مي بينيد؛ چقدر با جريان خصوصي سازي تئاتر موافق هستيد؟

کوروش نريماني: اولا ما تئاتر خصوصي نداريم ،بهتر است بگوييم که اين يک شوخي است.تئاتر ما همواره توسط دولت اداره مي شود. تفاوتي بين اجرا در سالن هاي خصوصي و دولتي هم نمي بينم. ماحتي شرايطي که در ۹ سال پيش شروع به کار کرديم و ادامه داديم و تا به اين لحظه که به اينجا رسيديم ،آن شرايط را هم نمي توانيم تکرار کنيم .تئاتر خصوصي شرايط و ابزار خودش را دارد که به طور مثال بايد يک سالن در اختيار يک و يا دو گروه قرار داده شود تا شرايطي فراهم شود که اين دو گروه با خيالي آسوده به تمرينات خود بپردازند و براي اجراهاي خود در طول سال برنامه ريزي داشته باشند، اما به نظرتان ما در وضعيت کنوني اين شرايط را دارا هستيم؟ فکر مي کنم ما زماني مي توانيم بگوييم که تئاتر را به سمت خصوصي پيش مي بريم که حداقل نيازهاي گروهاي نمايشي را بتوانيم جبران کنيم نه اينکه گروها همواره براي اجرا در يک سالن هر سال با مشکل روبرو شوند.


*همکاري شما کوروش نريماني چگونه شکل گرفت؟

مهران احمدي: هميشه اعلام کردم که تئاتر را مکتب اول خود مي دانم. در اين نمايش هم شرايطي مهيا شد که با اين تيم خوب و کوروش نريماني همکاري داشته باشم.

*چرا مهران احمدي ديگر در کنار عبدالرضا کاهاني نيست، آيا مشکل و يا اختلاف سليقه اي بين شما شکل گرفته که ديگر نمي خواهيد در کنار هم باشيد؟

مهران احمدي: خير،عبدالرضا کاهاني کارگردان بزرگي است، اما در يک برهه زماني شرايطي حاصل مي شود که دو دوست و دو همکار نمي توانند بنا به دلايلي کاري که وجود دارد در کنار هم باشند و دليل خاصي ديگري هم ندارد.

*همکاري شما با کوروش نريماني چگونه شکل گرفت ؛ چه شد با زهم بعد از ۹ سال بازي اين نقش را پذيرفتيد؟

سيامک صفري: همکاري موفق من با کوروش نريماني در چند سال گذشته به طور ي بوده که به طور پيوسته با هم همکاري داشتيم و خوب بايد بگويم اين کاراکتر را دوست داشتم و ترجيح دادم اين کارکتر را بازي کنم .

*چرا کاراکتر شما در اين نمايش به سمت تيپ گرايش دارد؟

سيامک صفري: کشيش در اين نمايش بيشتر به سمت تيپ گرايش دارد، اما نه آن تعريف که همه از تيپ داشته و به اعتقاد دارند . بهتر است بگويم تعريف جديدي از تيپ را در اين نمايش مي بيند.

*همکاري شما با کوروش نريماني چگونه شکل گرفت؛ به نظر خودتان چقدر کارکترهاي شما به تيپ ويا شخصيت نزديک است و براي به دست آوردن اين کارکترها چقدر زمان صرف کرديد؟

هوتن شکيبا: افتخار آشنايي من برمي گردد به زمان دانشجويي که در آن زمان آقاي نريماني کارهاي جوانان را دنبال مي کردند و من را براي نمايشي به يکي از دوستان خود معرفي کردند.اين روند ادامه دار بود که ما همانند نمايش قبلي ايشان در کنار آقاي نريماني باشم . خيلي خوشحال هستم که در اين نمايش هم در کنار کوروش نريماني و بقيه دوستان خودم هستم، اما اين نکته که شما به آن اشاره مي کنيد بايد بگويم ما زمان مناسبي براي پديد آوردن اين کاراکتر صرف کرديم، اما بايد بگويم اين کاراکتر بيشتر تيپ شخصيت است. سعي کردم با نگاهي متفاوت که به کاراکتر داشتم چهره اي متناسب را به مخاطب ارائه دهم .تا تماشاچي يک کاراکتر تکراري را روي صحنه نبيند.

بهرام افشاري: آشنايي و همکاري من هم به نوعي همانند هوتن شکيبا بوده است، اما اين نکته که ما کاراکترها چگونه به دست آورديم و چه راهي را براي پرداخت به اين نقش اضافه کرديم برمي گردد بين تعامل تيم کارگرداني و آنچه که بازيگر در ذهن خود تداعي مي کند .در اين نمايش سعي کردم اين کاراکتر را تيپ شخصيت نشان دهم.

*کلام آخر؟

کوروش نريماني: مطلب خاصي ندارم در پايان اين گفت و گو اضافه بکنم. اما خيلي خوشحال که شما وقت گذاشتيد و به سراغ گروه نمايشي ما آمديد و اميدوارم روزنامه باني فيلم بيشتر به تئاتر بپردازد و تنها يک صفحه را به تئاتر اختصاص ندهد.