پری‌ِ زیرخاکی؛ هشتاد کیلو عشق، کجای کاری؟

برترین‌ها: آخرین قسمت از مجموعه «زیرخاکی» به نویسندگی و کارگردانی جلیل سامان از شبکه یک سیما پخش شد. سریالی که هرچند فصل اولش با استقبال خوب مردم مواجه شد و حتی به عنوان بهترین مجموعه ماه رمضان ٩٩ انتخاب شد اما فصل دومش طبق نظرات مخاطبین، خیلی فراتر از فصل اول آن بیننده دارد.

از فیلمنامه و کارگردانی درخشان، طراحی صحنه و لباس، گریم، تدوین، صداگذاری و فیلمبرداری این سریال که همه با بالاترین سطح ممکن انجام شده است که بگذریم، قطعا و بدون ذره ای درنگ، ژاله صامتی و پژمان برگ برنده های اصلی «زیر خاکی ٢» هستند. پاس کاری های دیالوگی جمشیدی و صامتی که یکی از مهمترین بخش های جذاب «زیر خاکی» برای ببیندگان شده است.

پری زیرخاکی یک زن خانه‌دار که البته زیرکی ویژه‌ای دارد ولی با همه اینها خواسته و ناخواسته با همسرش، فریبرز در اقداماتی که او می‌خواهد انجام دهد، همراه می‌شود. به گفته صامتی این تصویری است که خیلی‌ها درمواجهه با او از آشنا بودن و نزدیکی‌اش به اقوام و آشنایانی که امروز هم سن و سال پریچهر هستند گفته‌اند، اتفاقی که گویا در کل زیرخاکی از ابتدا تا ادامه آن وجود داشته و برایش تلاش شده، یعنی انعکاس بخش‌هایی از زندگی و داستان‌هایی که در طول آن اتفاق می‌افتد.

ژاله صامتی با پشتوانه چند ساله خود در سینما و تئاتر، انتطاری جز همچین نقش آفرینی نمی‌رود و نخواهد رفت. از شمایل کلی شخصیتی که برای پری خلق کرده است، از لحن صحبتش که گاهن توأم با هیجان و عصبانیت همراه می‌شود و در کل رفتار هایش با نقش های مقابلش، همه و همه از بازیگری با قدرت مثل ژاله صامتی برمی‌آید که با گریم قابل توجه اش، بخش مهم و اعظمی از سریال را به جلو پیش می‌برد.

زهرا مشتاق نوشت: ژاله صامتی بازیگری همیشه خوب است. همیشه می درخشد. متفاوت است. خوب بلد است کجا، چطور و چگونه بازی کند. در زیرخاکی با دلبری تمام بازی می کند. با آن چشم ها و صورت کشیده شده و لباس درستی که به تن دارد، به قشنگ ترین شکل ممکن گفت و گوها را ادا و بازی می کند. او اصولا بازیگری است که نقش را مال خودش می کند. دیالوگ ها را جوری می گوید، که انگار بند بندش برای او نوشته شده. برای فرم لب و دهانش. برای چشم هایش. می شود قسم خورد که او برای بازی در آن سکانس هیچ تلاش خاصی نکرده، نه خودکشی کرده، نه شب تا صبح بیدار مانده. چون او به دنیا آمده که بازیگر باشد، بازیگری درخشان که تلویزیون و سینمای ایران شانس بهره مندی بیشتر از هنر او را نداشته است. کم شانسی از او نبوده، قدر او درست و به اندازه دیده و شناخته نشده است. ژاله صامتی بازیگری است که از تمام اجزای صورتش و تمام فیزیکش برای ارائه نقش استفاده می کند. از چشم و ابرویش بازی می گیرد. از سیاهی چشمش. از صدایش. نوع راه رفتنش. و چقدر این بازی کنار پژمان جمشیدی هماهنگ شده است. هر دو درخشیده اند.

ژاله صامتی بازیگر کمدی نیست، اما به ویژه در سال‌های اخیر نقش‌هایی در این ژانر بازی کرده و موفق هم بوده است. او امسال با دو اثر متفاوت «شیشلیک» و «حکم تجدیدنظر» در جشنواره فجر حضور داشت. اولی در ژانر کمدی و ساخته محمدحسین مهدویان است و دیگری در ژانر اجتماعی و به کارگردانی محمدامین کریم‌پور است.