بله، آقای یاس! سقوط آزادیم با حداکثر ظرفیت

برترین‌ها: دو دهه می شود که یاسر بختیاری ملقب به «یاس» می‌خواند. برای سبکی که او می‌خواند نام های زیادی انتخاب شده ولی او فارغ از این نام ها و خط کشی ها در زمین خودش بازی می کند و کاری به خیلی ها ندارد.

شاید بتوان به او لقب گزیده‌کارترین رپر این سال‌ها را داد. یاسر بختیاری باز هم با یک ترک هیت، همه را به سکوت دعوت کرده. ترک «بیم» با ضرباهنگِ عرش و مسترینگ شروین رادفر به تازگی عرضه شده و خب استقبال شدید مخاطبان را هم به همراه داشته.

به نظر می‌رسد این بار یاس با صراحت بیشتری حرفش را بیان کرده گو این که او همیشه از جانب برخی مخاطبانش متهم به محافظه‌کاری شده است. درواقع این دسته از مخاطبان یاس را با افرادی چون بهرام، هیچ‌کس و .. مقایسه می‌کنند. موزیسین‌هایی که به واسطه جدایی همیشگی از ایران، مسیر درآمدزایی متفاوتی را انتخاب کرده‌اند و طبیعتا راحت‌تر می‌توانند در گفتمان اعتراض نقش‌آفرینی کنند.

در کاور اثر یک شخص با ترس خاصی در چهره به دوربین و بازتابش به شخص دیگر و شخص سمت چپ با همان نگاهِ مرموز به شخص سمت راست و بازتابش به مخاطب نگاه می‌کند. تضاد موجود در تصویر با توجه به مضمون ترک نیز قابل تامل است. وضعیت نابسامان زندگی مردم در سالیان اخیر و نگاه موجودی که شاید در نقاطی همسو با جریان ملت نباشد بزرگترین نکته کاور بیم است.

در ادامه مطلب مروری بر نظرات کاربران درباره آخرین حرف یاس در رپ فارس خواهیم داشت.

* فقط اونجایی که میگه وقتی مهمون تو کاخ میزبان معذبه به نظر من چون اسم کاخ آورده شده الزاما ارتباطی به نماز خوندن رئیسی در کاخ کرملین نداره.

اون ورس بیشتر داشت در مورد مهاجرت میخوند. به نظرم با توجه به این مطلب و اینکه نظر یاس همیشه درباره مهاجرت و زندگی در غربت منفی بوده منظورش این باشه که وقتی توی غربت باشی و حتی بهترین زندگی رو داشته باشی بازم دلت میخواد توی وطن خودت باشی. و یه جورایی اونجا آدم معذبه!

* جالبیش اینه که نصف اینایی که دارن در وصف  آهنگ جدید یاس خودشونو میکشن، توی آهنگ خطاب قرار داده شدن:

"نصف مخاطبا، مخا تباه..." ولی جالبیش اینه که هیچوقت حتی ذره ای به این فک نکردیم که شاید خودمون مخاطب این‌ جمله باشیم... چیه این بشر واقعا...

* من هی این آهنگ بیم یاس رو گوش میکنم. به جرئت میتونم بگم هیچ متنی تا به امروز به این فشردگی و به این محتوی که پر از فکت و واقعیته وجود نداره. شما نگاه کن شروع میکنه میگه :« بی مقدمه، بیم مقدمه » اصلا یعنی گوش کن ببین من چی میگم

* آهنگِ یاس یه جوری خوبه که ازوقتی منتشرشده، ۳۲۲۵۴۲۱ مرتبه پلی کردم وگوش دادم.

تواین آهنگ چقدر به حق گفته می‌شه...

" دریغا، که گرسنه ترینی تویِ غنی ترین خاک

که دنیا مدرن وما توعمیق ترین خواب..."

ویژگی آثار

بهروز آقاخانیان در بخشی از مقاله‌اش درباره یاس در روزنامه توسعه ایرانی می‌نویسد: به شهرت رسیدن یاس در سال‌های ابتدایی کارش عمدتاً حاصل اقبال عمومی از آثاری مانند بم (پس از زلزله)، سی‌دی رو بشکن (ماجرای زهرا امیرابراهیمی)، هویت من (انتقاد از فیلم ۳۰۰) و از چی بگم (آتش‌سوزی مدرسه شین‌آباد) است که می‌توان نگاه او را با توجه به آن‌ها و همچنین مصاحبه‌هایش تااندازه‌ای تحلیل کرد. اول آنکه موضع انتقادی یاس نسبت به مسائل جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند ریشه در گفتمانی ملی‌گرا، اخلاق‌گرا، راست‌گرا دارد  و ازنظر ادبی شاید نزدیک به سبک خراسانی است. اعتقادی به اصول اخلاقی ایران باستان که در آثاری مانند هویت من و سرباز وطن و حتی نشان فروهری که استفاده می‌کند، مشخص است. ازاین‌رو، نگاهش برخلاف ماهیت چپ‌گرا، پیشرو، برابری‌طلب، مدرن و ضدسیستم جریان هیپ‌هاپ، آرمانی را در گذشته و سنت جستجو می‌کند.

به همین صورت اشاره به «سطحی» بودن نگاه در آثارش را نیز می‌توان تا اندازه‌ای حاصل چنین پس‌زمینه اعتقادی دانست. نگاهی که گله‌ها و شکایاتش از اوضاع‌واحوال کشور و مردم جامعه را بیشتر شبیه نقدهای روزمره روزنامه‌ها و نشریات، فیلم‌های سینمایی مجاز یا حتی انتقادات نرم مردم در اتوبوس و مترو می‌کند. مورد دیگر که به محبوبیت یاس به‌ویژه در میان نسل گذشته (والدین مخاطبان رپ) کمک بسیاری کرد، زبان پاکیزه و ادبیاتی اخلاق‌گرا مطابق با عرف جامعه به‌خصوص در سال‌های اول فعالیتش بود. درواقع رپی بود که نوجوان می‌توانست در حضور خانواده‌اش به آن گوش دهد. نکته‌ای که او را کاملاً مقابل ادبیات و واژگان دیگر رپرهایی قرار می‌داد که ازلحاظ سن کوچک‌تر از او بودند و سعی می‌کردند همان اصطلاحات خیابان و محل زندگی خود را حتی گاهی با اغراق و زیاده‌روی در کارهای خود بیاورند. ویژگی که بازهم در تناقض با بیان صریح و عدم خودسانسوری و استفاده از دایره لغات خیابانی بود.

باوجوداینکه، به عقیده عده‌ای یاس به خاطر شهرتش تصویری معوج از موسیقی رپ فارسی به بسیاری نوجوانان و مخاطب غیر رپ ارائه داده یا حتی برخی او را رپری کنترل‌شده می‌دانند اما باید اذعان کرد که او در گسترش و آشنایی بسیاری از ایرانیان یا حتی فارسی‌زبانان غیر ایرانی با رپ فارسی سهم مهمی داشته است. کافی است او را با عینک فرهنگ پاپ (و نه مبتذل) نگاه کنیم. کسی که بیشترین دنبال‌کننده را در شبکه‌های اجتماعی دارد. مردمی، بااخلاق و کم حاشیه است. با توجه به سن بالاتر نسبت به سایر رپرهای هم‌دوره و همین‌طور پیشینه‌اش در رقص خیابانی (برک دنس) در تقویت همکاری میان هنرمندان هیپ‌هاپ نقش مثبتی بازی کرده و افراد را کنار هم آورده است. همچنین ازنظر توانایی تکنیکی و اجرا قوی و صاحب سبک است و سعی کرده است در سال‌های اخیر باوجود کم‌کاری تمرکز بیشتری  روی خلاقیت و نوآوری بگذارد.