چرا اصرار داریم سریال مناسبتی بسازیم؟!

خبرگزاری ایسنا: پروانه معصومی که نسبت به ساخت سریال‌های مناسبتی تلویزیون انتقاد دارد‌، می‌گوید: مهم‌ترین حرفم درباره‌ی ساخت سریال‌های مناسبتی همچون رمضان، این است که اصلا چه لزومی دارد سریال مناسبتی بسازیم وقتی خوب هم از آب درنمی‌آیند؟

این بازیگر سینما و تلویزیون در این زمینه تاکید کرد: آنچه که مدت‌هاست مرا به فکر انداخته این است که وقتی می‌توانیم با فراغ بال یک سریال خوب بسازیم وهمان کار را در مناسبتی مثل ماه رمضان پخش کنیم، چرا حتما اصرار داریم سریال مناسبتی برای تلویزیون بسازیم و چه لزومی دارد وقتی فقط چند ماه مانده به این ایام، با عجله سریال بسازیم؟ مساله‌ای که همیشه برایم عجیب بوده این است که مدام می‌گویند برای مناسبت ماه رمضان و... کار می‌سازیم! این در حالی است که وقتی می‌شود از قبل یک کار خوبی را آماده کرد چرا فشرده باید کار کنیم.

وی که در سریال‌های رمضانی چون «ملکوت‌»، «مثل هیچ کس» و «راز پنهان» ایفای نقش داشته‌، ارزیابی‌اش از سریال‌های ماه رمضان امسال را اینگونه ارائه داد: از سریال‌های امسال تلویزیون خیلی خوشم نیامد چرا که معتقدم سریال‌ها باید مثل زندگی آدم‌ها باورپذیر باشند. متاسفانه سریال‌هایمان یا آنچنان با شکوه و پر زرق و برق می‌شوند که اصلا نمی‌دانیم کجا هستند و یا خیلی رده پایین هستند. در کل من فکر می‌کنم سریال‌های مناسبتی تلویزیون حد وسط ندارند.

این بازیگر پیشکسوت همچنین با انتقاد از یکی از سریال‌های رمضانی تلویزیون خاطرنشان کرد: دلم نمی‌خواهد اسمی از سریال‌ها ببرم ولی در کل تا به حال هیچکدام برایم جذابیتی نداشتند. یکی از سریال‌های امسال از نظر من اصلا بازی‌های خوبی نداشت، به نوعی که گاهی بعضا دیده می‌شود وقتی دیالوگی از سوی بازیگر خوانده می‌شود، صدا و چهره به هیچ عنوان با هم همخوانی ندارند که این خیلی وحشتناک است.

او سپس به سریال‌هایی همچون «مثل هیچ کس» و «ملکوت» اشاره کرد و گفت: به عنوان مثال سریال‌ «مثل هیچ کس» و «ملکوت» که هردو از مجموعه‌های رمضانی تلویزیون بودند، از جمله کارهای باورپذیر محسوب می‌شوند که مردم آنها را باور کرده بودند و به نوعی بیننده با آنها همذات‌پنداری می‌کرد.

معصومی در پایان گفت‌وگوی خود با ایسنا درخصوص کارهای جدیدش برای تلویزیون گفت: فعلا کار جدیدی برای تلویزیون ندارم. اخیرا برای بازی در یکی از سریال‌های رمضان پیشنهاد داشتم اما به دلیل اینکه باید چیزی حدود سه ماه از خانه‌ام در شهر گیلان دور می‌ماندم و در تهران می‌ماندم، نتوانستم این پیشنهاد را بپذیرم.