این گروه رفاقتی شش نفره، همیشه حال همه را خوب کردند

برترین‌ها: به جرأت می‌توان گفت سریال Friends یکی از محبوب‌ترین و پر مخاطب‌ترین سریال‌های تلویزیونی در کل جهان است. این سریال با خلق لحظات مفرح و خنده‌دار به اضافه شخصیت پردازی بی‌نقص، توانست تا سالیان سال دوام بیاورد و مخاطبان خود را چندین بار وادار به دیدن این سریال بکند. متاسفانه روز گذشته هم باخبر شدیم که متیو پری، هنرپیشه آمریکایی، که بیش از هر چیز به خاطر بازی در این سریال معروف بود در سن 54 سالگی درگذشت. به همین بهانه یکی از کاربران توئیتر به نام بودا بودم در رشته توئیتی به شخصیت‌های این سریال پرداخته که در ادامه می‌خوانید

این کاربر نوشت: به نظر شما دلیل ماندگاری و محبوبیت سریال فرندز چی بوده؟ من جواب خودم رو آخر رشتو دادم.

سایت ScienceABC یه تحلیل روانشناسی از کاراکترهای سریال فرندز منتشر کرده که هم میتونه یادی از این سریال و شخص متیو پری باشه هم کنارش چند نکته آموزنده داشته باشه. این سریال طی تمام این سالها که از پخشش میگذره برای آدمهای زیادی نقش "حال خوب کن" رو داشته، پس حتما اثر مهمی محسوب میشه. شخصیتهای فرندز بسیار هوشمندانه طراحی شدن و سعی شده کاملا واقع گرایانه باشن. حتما شما با دختری مواجه شدید که براتون ریچل رو تداعی کنه، یا با پسر خوبی مواجه شدید که راس رو براتون تداعی کنه و ...

تمام کاراکترهای فرندز ماحصل شرایط، محیط و تربیت و وضعیت والدینشون هستن. یعنی اون صفات و حالات رفتاری که درشون میبینیم از آسمون نیومده! یه خط ربط منطقی و واقعگرایانه براش تعریف میشه. مجموع شخصیت های هر 6 نفر کنار هم داینامیک گروهی جالبی ایجاد میکنه و هر کاراکتر شخصیت منحصر به فردی داره که نه مطلقا سفیده نه مطلقا سیاه! همشون شرایط انسانی دارن

مونیکا

مونیکا پرواضحا صفات شخصیتی Type A رو داره. این نوع شخصیت بسیار رقابتیه، کم طاقته و میل به کمالگرایی داره. مونیکا سرآشپزیه که میخواد کنترل تمام و کمال داشته باشه. میخواد همه چیز به روش اون باشه. مونیکا عاشق چالشه و همیشه میخواد برنده باشه. این رفتار رقابتی به شکلیه که حتی نفر اول از آخر شدن هم میتونه دستاورد محسوب بشه کما اینکه لقب Best Worst ماساژور هم براش قابل پذیرش میشه. بالاخره اینم یه جور Best بودنه. تمایلات کمالگرایانه اش رو میشه توی روتین های روزانه و به شدت سفت و سختش دید؛ بعلاوه این کمالگرایی به سمت OCD یا اختلال وسواسی جبری هم میره که هم میخواد همه چیز نظم پرفکت داشته باشن و هم وسواس تمیز کردن داره.

ریچل

ریچل همیشه درگیر ظاهرشه و شخصیتش به شکل عالی یه آدم نارسیست رو نشون میده. مثل همه نارسیست ها ریچل هم تصور میکنه دنیا یه چیزی بهش بدهکاره! احساس میکنه خیلی مهمه، منیت زیادی داره، همه مقصرن بجز اون و... بجز رابطه سمی که با راس داشت و مدام ارتباطشون قطع و وصل میشد، باقی افرادی که ریچل باهاشون ارتباط میگرفت همه آدمای خوشتیپ بودن که اینم بازتابی از همون نارسیسیزم توی زندگی عاطفیشه. من مفصل بارها از نارسیسیزم نوشتم پس دیگه شخصیت ریچل رو طولانی نمی‌کنم.

فیبی

کاراکتر فیبی از بقیه پیچیده‌تره. عجیب غریب بودن فیبی ریشه در کودکی غیرطبیعیش داره. مادرش خودکشی کرده، پدرخوانده‌اش زندانی بوده، پدر واقعیش ولش کرده و خواهر دوقلوش هم هیچ علاقه‌ای بهش نداره. این تروماهای کودکی به شدت روی بزرگسالیش اثر گذاشتن. توی رفتار فیبی رگه‌هایی از رفتارهای اسکیزوفرنیک دیده میشه که ریشه در همین کودکی داره ولیکن این رفتارها به حدی نیست که بشه براش تشخیص اسکیزوفرنی داد؛ ولیکن میشه گفت فیبی اختلال شخصیت اسکیزوتیپال داره. این اختلال شامل علائمی مثل باورها و برداشتهای عجیب غریب، ایده ها و افکار غیرمنطقی، توهم های جزیی، پاسخ های احساسی عجیب و مشکلات حافظه میشه که این علائم رو توی فیبی میبینیم.

جویی

جویی یه آدم راحت و ریلکس و بیخیاله، به حدی که حتی گاهی یادش میره برای مصاحبه کاری بره و ترجیح میده روی مبل معروف جلوی تلویزیونش لم بده و هیچ احساس گناهی هم نمیکنه. جویی یه شخصیت Type-B تیپیکاله. چون بازیگره پس توانایی های بین فردی خوبی داره. اصطلاحا جویی یک زن پرست تمام عیار است.

راس

راس یه شخصیت درونگرا داره و همیشه ترجیح میده توی خونه باشه و با دایناسورهاش بازی کنه. بعلاوه که نسبت به دیگر کاراکترها آدمیه که با بقیه بیشتر موافقت میکنه. در نتیجه این ازش یه People Pleaser میسازه که همیشه میخواد از درگیری اجتناب کنه. راس معمولا حقوقش رو مستقیم از کسی نمیخواد و معمولا از حق خودشم به راحتی میگذره. شخصیت راس مردانگی کمتری نسبت به جویی و چندلر داره و بسیار احساساتی و حامیه. تیپ‌های درونگرا ترجیح میدن توی همه چیز آهسته پیش برن چون تیپ شخصیتی آروم ولی باثباتی هستن. توی ازدواج اولش میبینیم که 7 سال طول میکشه چون همه چیز به آهستگی جلو میرفته که البته راس باهاش کاملا راحت بوده. درونگراها بیشتر دوست دارن ناراحتی هاشون رو پیش خودشون نگه دارن و درگیری درست نکنن.

چندلر

و اما چندلر. چندلر بانمک ترین آدم گروهه و بخاطر حاضر جوابی هاش و حرفا و جکهای تیکه دارش، توی شرایط ناخوشایند شناخته میشه. جکهای چندلر بیشتر حالت طعنه و کنایه و تیکه دارن. چندلر از شوخی برای پنهان کردن تروماهای کودکیش ناشی از طلاق والدینش و رفتارهای مادرش استفاده میکنه. این سرکوب تروماهای کودکی گاهی باعث میشه اون قادر به بیان احساساتش نباشه. بعضی نظریات روانشناسی معتقدن که نوع دلبستگی شما با والدینتون در کودکی (براساس نظریه بالبی) روی نوع دلبستگی شما در روابط بزرگسالی تاثیر گذارن یا حتی میتونن مشابه باشن. چندلر والدینی داشته که طلاق گرفتن و دعواهای شدید با هم میکردن و مادرش معمولا اون رو نادیده میگرفته. این منجر به سبک دلبستگی Fearful-Avoidant توی روابط بزرگسالیش میشه که از تعهد میترسه. چندلر هروقت احساس میکنه رابطه عاطفیش داره به سمت جدی شدن میره فرار میکنه. خیلی خلاصه عقده اودیپ فروید بخشی از فرآیند رشد روانی و به معنای احساسی که بچه نسبت به والد غیرهمجنس خودش داره است. اگر این عقده به شکل درست و سالم و موفقیت آمیز رفع نشه و از این مرحله رشد شخص به درستی عبور نکنه، در روابط آینده اش اضطراب های شدیدی رو تجربه میکن و نتیجه اینا این میشه که چندلر انگار همیشه توی گفتگو با زنها مشکل داره و  کنار زنها گرفتار اضطراب شدید میشه.

تمام این شخصیت های متفاوت و واقعگرایی که در ساختشون بکار رفته باعث شدن مکانیسم خنده، شوخی و البته گفتگوهای درگیرکننده بخوبی توی این سریال شکل بگیرن. همین هم باعث میشه بیننده ها مجذوب تماشای این سریال بشن و اینقدر ازش لذت ببرن. فرندز همیشه یه سریال محبوب برای نسلهای مختلف باقی میمونه و با وجود فوت متیو پری، با این اثر اون همیشه جاودان باقی میمونه.