خانم نازنین بیاتی، آقای کاظم سیاحی از جلوی در سالن بی‌خبرید!

برترین‌ها: یک روز متروی تئاتر شهر، یک روز یک پردیس دانشگاهی در کیش، روز دیگر کنسرت علیرضا قربانی، حالا از تالار وحدت(رودکی سابق- افتتاح شده در سال 1346) خبر رسیده که ظاهرا در ورودی‌های این تالار شکل مواجهه با مخاطبان تئاتر کلنل فرق دارد.

حجاب قانون است اما نحوه برخورد تذکردهندگان باید متفاوت باشد. در واقع همان سیاست رده‌بندی شهروندان، به شهروند خوب و بد با شدت در این تالار اجرا می‌شود. درباره نمایش کلنل این توضیح را بدهیم که درباره زندگی محمدتقی پسیان است، یک عاشقانه در حوالی زندگی اوست، در این کار محمد معتمدی می‌خواند و بازیگرانی نظیر نازنین بیاتی، کاظم سیاحی و سیامک صفری بازی می‌کند، اینجا البته درباره خودِ نمایش حرفی نداریم. اصلا حرفی هم نمی‌ماند، این چند کامنت که برگرفته از سایت تیوال هست را بخوانید تا حساب کار دستتان بیاید:

شکیبا عسگری در تیوال نوشت: اینقدر برای مدیریت بد سالن عصبانی ام که نظری برای اجرا نمی تونم داشته باشم. من اگر می خواستم به پارک برم به دیدن نمایش نمیومدم. در همان ابتدای کار بچه با صدای بلند گفت مامان من می ترسم. انگار وارد کودکستان شده بودم یا مثلا پیک نیک خانوادگی در پارک. کم مونده بود یه تخمه ای چیزی اونجا بشکنن. جای تاسف داره. به جای اینکه به مسئله حجاب بیشتر بپردازین و برای دادن یک شال گوشی ۷۰ میلیونی بخواین که مردم گرو بزارن بهتره به مسائل دیگری بپردازین.

این هم کامنت بهنام شفیعی در تیوال: حیف این نمایش و زحمت گروه که چرا باید در سالن وحدت اجرا شود ... مدیریت و عوامل سالن فوق العاده بی صلاحیت و بی ادب و آموزش ندیده و غیر حرفه ای هستن و رومخ . واقعا حیف.

شریفیان هم نوشت: من واقعا درک نمیکنم عزیزانی که یک ساعت و ده دقیقه بعد از شروع نمایش تشریف میارن دقیقا می‌خوان چه چیز رو ببینن و اینکه چرا باید سالن اجاره ی ورود بچه ی سه ساله رو بده که بچه وحشت کنه و وسط نمایش جیغ بزنه و گریه کنه ، البته دوستانی که با تاخیر های چهل و پنجاه دقیقه و یک ساعته هم تشریف آوردن کم نبودن و حدود بیست نفری بودن که دو نفرشونم برای اجابت مزاج وسط نمایش تشریف بردن و دوباره برگشتن ، یکیشون هم وسط نمایش اصرار داشت که این فروغ ، فروغ فرخزاد هستش و خبر نداشتن که فروغ فرخزاد اون زمان پا به عرصه ی وجود نذاشته بوده ، خلاصه که امشب من برای یک نمایش بلیط تهیه کردم ولی نمایش ها دیدم.

در توئیتر هم یکی نوشته بود که حتی با کلاه و حجاب کامل هم از ورود مخاطبان ممانعت به عمل می‌آورند، مسئول گیت ورودی که البته در دو بخش مجزای زنانه و مردانه هخم مشغول به فعالیت هستند، تا شال اهدایی( در ازای گرو گذاشتن گوشی) را سر نکنید، شما را به داخل راه نمی‌دهد! حجاب قانون این مملکت است و قطعا و باید رعایت شود، اما این که فقط پوشیدن شالِ ودیعه‌ای تالار وحدت، حجاب تلقی شود، شاید کمی بدعت است.

به مناسبت همین اقدامات سلیقه‌ای که حتی قاطبه جامعه دیندار ایران را ناراحت کرده، بخش‌های از این مطلب روزنامه توسعه ایرانی را در ادامه آورده‌ایم: 

سوپر انقلابیون حاضر در مجلس در حالی این روزها دائما نوید اجرای مصوبه پرحاشیه حجاب و عفاف را می‌دهند تا به زعمشان بساط بی‌حجابی در کشور را جمع کنند که در روزهای اخیر برخی ایستگاه‌های مترو تهران شاهد حضور پرتعداد و رعب‌انگیز حجاب‌بان‌هاست. در گوشه‌ای دیگر از کشور، در اصفهان، کنسرت خواننده سنتی به بهانه حضور نوازنده زن، لغو می‌شود تا به اعتقاد برخی صاحبنظران به شهروندان حد و حدود مضاعف محدودیت‌‌ها را در اکوسیستم سیاسی جدید کشور یادآور شود. اکوسیستمی که به نظر می‌رسد بیش از رشد و اعتلای اقتصادی و توسعه فرهنگی و رهایی از فقر و بی‌عدالتی در پی اجرای منویات تندروترین گروه‌‌های ایدئولوژیک جامعه باشد. با این همه، نتیجه این یادآوری‌ها تاکنون، چیزی در خور انتظار نبوده است؛ دیروز انتشار تصاویری از جشن فارغ‌التحصیلی دانشجویان پردیس کیش دانشگاه شریف در حالی که دختران حاضر، تنها کلاه فارغ‌التحصیلی بر سر داشتند، از منظر بسیاری نه تنها نشان‌دهنده بی‌ثمری تندروی‌ها در عرصه‌های مختلف برای زنان بوده است که حتی می‌توان در آن رد پای پررنگ شدن شکل جدیدی از مقابله در برابر این تندروی‌ها را به وضوح مشاهده کرد. 

در این میان در حالی مصلحان اجتماعی، از روی‌ آوردن به تساهل، ایجاد فضای گفت‌وگو و گسترش سیاست‌های ترویج رواداری، مدارا و مشارکت دادن مردم در حل مسائل و گسترش نهادهای مدنی و اجتناب از افزایش جرم‌انگاری‌‌ها در حوزه سبک زندگی و موضوعات فرهنگی و اجتماعی سخن به میان می‌آورند؛ که به نظر می‌رسد شمشیر از نیام برآمده سیاست‌گذاران غالب امروز کشور در پی مدارا نیست و قصد دارد پیکر زخمی جامعه ایرانی را شقه شقه‌تر از همیشه کند.

در حالی که مصلحان اجتماعی، از روی‌ آوردن به تساهل، و گسترش نهادهای مدنی و اجتناب از افزایش جرم‌انگاری‌‌ها در حوزه سبک زندگی می‌گویند که شمشیر از نیام برآمده سیاست‌گذاران غالب امروز کشور در پی مدارا نیست و قصد شقه شقه‌تر کردن جامعه امروز ایران را دارد.