فیلم های آل کاپونی

1- صورت زخمی 1932

فیلم «صورت زخمی» به کارگردانی هاوارد هاکس در سال 1932 مقارن با آغاز محکومیت یازده سال کاپون به جرم فرار از مالیات اکران شد. با اینکه کاراکتر اصلی این فیلم «آنتونی کامونته» نام دارد، اما تردید کمی وجود دارد که تولیدکنندگان برای ساختن این شخصیت فردی به جز آل کاپون را مدنظر داشته باشند! به غیر از یکی بودن حروف اول اسامی (الف و ک). نام فیلم «صورت زخمی» اشاره مستقیم به کاپون دارد که یک زخم مشهور در صورتشان دیده می شد (این زخم یادگاری از 18 سالگی اش بود.) نقش کامونته در این فیلم توسط پل موئی بازی شد (او چهار سال بعد برای بازی در فیلم داستانی لوئی پاستور برنده جایزه اسکار شد)

او یک تبهکار روانی را به تصویر کشید که از مسلسل دستی تامسون استفاده می کند. بوریس کارلوف (بازیگر هیولای فرانکشتاین) هم در نقش مکمل بازی می کرد. در فیلم اشارات آشکاری به حوادث مرتبط با کاپون وجوددارد، از کشتار روز ولنتاین گرفته، تا فعالیت های غیرقانونی و کشتار دشمنان و مخالفان. با این حال پایان فیلم متفاوت از پایان سرگذشت کاپون است و در آن آنتونی کامونته به دست پلیس به قتل می رسد.


۲- سریال تسخیر ناپذیران ۱۹۵۹

نویل برند که امروزه بیشتر به دلیل افتخاراتش در جنگ جهانی دوم شناخته می شود، بازیگر دیگری است که در نقش کاپون ظاهر شده. او با صدای کلفت و چهره خشونت آمیزش برای چهار سال (از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۳) در سریال تلویزیونی «تسخیرناپذیران» در نقش کاپون بازی کرد. نویل برند در این سال جدی، اجرایی جالب داشت. او در یک لحظه خندان بود و در لحظه دیگر چنان خشمگین بود که نزدیکان اش حتی جرات نزدیک شدن به او را نداشتند. در این سریال دستگیری آل کاپون و محکومیت اش به نمایش در می آید، همچنین در دو قسمت تلاش همدستان اش نشان داده می شود که سعی می کنند کاپون را از قطاری که او را به زندان آلکاتراز منتقل می کند، نجات دهند. سریال تسخیرناپذیران چنان موفقیت آمیز از آب در آمد که یک اقتباس دو ساعته از آن به صورت فیلم در آمد و در سال ۱۹۶۲ اکران سینمایی شد.


۳- آل کاپون ۱۹۵۹

موثق ترین و دقیق ترین اثر سینمایی از زندگی این کاراکتر، فیلم «آل کاپون ۱۹۵۹» به کارگردانی ریچارد ویلسون است که روی داستان حقیقی متمرکز است و داستان آل کاپون را از ابتدا که در نیویورک یک خلافکار معمولی بود تا زمانی که در شیکاگو به یک نماد تبهکاری تبدیل شد، به تصویر می کشد. در این فیلم راد استایگر (که ده سال بعد برای بازی در فیلم «در گرمای شب» برنده جایزه اسکار شد) در نقش کاپون بازی می کند. او شباهت ظاهری با آل کاپون داشت، در این فیلم از اسناد واقعی برای نشان دادن تصویر واضحی از وقایع آن سال ها استفاده شده و فساد دستگاه پلیس آمریکا نیز به نمایش درآمده است.

همچنین دستیاران و همراهان کاپون همچون جیک لینگل، جانی توریو و جیک گزیک نیز در این فیلم دیده می شوند. صحنه آخر این فیلم تلاش برای قتل آل کاپون در زندان توسط یکی از هم سلولی هاست.


۴- کشتار روز سن ولنتاین ۱۹۶۷

«کشتار روز سن ولنتاین ۱۹۶۷» متمرکز بر رقابت میان کاپون و دیگر گانگستر مشهور شیکاگو، «بازک موران» است. کارگردان راجر کورمن برای به کارگیری فرد نحیفی همچون جیسون روباردز (بازیگر فیلم همه مردان رئیس جمهور ۱۹۶۷) در نقش آل کاپون در این فیلم مورد نقد قرار گرفته است. در ابتدا کورمن قصد داشت از اورسن ولز (کارگردان ۱۹۴۱) در این نقش استفاده کند، اما ولز به دلیل مشغولیت در فیلمی دیگر این پیشنهاد را رد کرد. روباردز شباهتی به کاپون واقعی نداشت و تنها در فیلم دمدمی مزاج به تصویر کشیده شد.

سینمایی کشتار روز سن ولنتایل ۱۹۶۷، سیر مستندی از رویدادهای منتهی به این واقعه را به تصویر می کشد و بر ماهیت سیسیلی مافیا و ارتباطش با فرد غیرسیسیلی مانند کایون تاکید دارد. بسیاری بر این باورند که اگر اورسن ولز در نقش کاپون بازی می کرد، این فیلم موفقیت بیشتری کسب می کرد. از سوی دیگر این فیلم یک نمونه بارز از خصوصیت تطبیق پذیری کارگردان کورمن را نشان می دهد.

۵- کاپون ۱۹۵۷

در سال ۱۹۵۷، بن گازارا در زمان اوج سینمای گانگستری، در سینمایی «کاپون» به کارگردانی استیو کارور در نقش آل کاپون ظاهر شد. این فیلم تنها یکی از فیلم هایی بود که ظهور پدرخوانده در این سالها ساخته شد. در این فیلم صحنه های خونریزی و خشونت بی پرده به نمایش در می آید. تصویر گازارا از آل کاپون در این فیلم تقلیدی از دیگر آثار گانگستری این دوره بود و کاراکتر متفاوت تری را نسبت به سایر اقتباس های کاپون به نمایش گذاشت. در حالی که در بخش هایی از فیلم کاپون یک فرد کاملا فاقد احساس تصویر می شود، یک کاراکتر خیالی به نام سوزان بلیکلی در فیلم خلق شده، که کاپون عاشق و دلباخته او است.

همچنین در این فیلم کاپون یک فرد جذاب و فریبنده توصیف می شود و اشاره ای بر سال های اولیه زندگی اش نمی شود. در این فیلم سیلوستر استالونه (پیش از کسب شهرتش در فیلم راکی) در نقش یکی از عوامل وفادار کاپون بازی می کند که پس از مرگ کاپون بر سر قبرش حاضر می شود. هری گواردینو (بازیگر فیلم «هری کثیف» و برنده جایزه گلدن گلوب) نیز در این فیلم نقش جانی توریو را بازی کرده است.


۶ -تسخیرناپذیران ۱۹۸۷

شاید مشهورترین سینمایی که به ماجرای کاپون پرداخته، سینمایی تسخیرناپذیران ۹۸۷ به کارگردانی برایان دی پالما باشد که به شرح رویدادها در سال ۱۹۳۰ می پردازد. در ابتدا قرار بود باب هاسکینز نقش کاپون را بازی کند که در آن سال ها شباهت زیادی با کاپون داشت ولی انتخاب اول استودیو رابرت دنیرو بود. دنیرو که همواره فردی روش مند بوده، وزن اش را برای این فیلم افزایش داد و حتی بر پوشیدن همان مدل زیرپیراهن ابریشمی اصلی آل کاپون (که در فیلم حتی دیده نمی شود) نیز تاکید داشت، اما در این فیلم برخلاف دیگر اقتباس های کاپون، به جای تاکید بر او، تمرکز بیشتر بر الیوت نس (که کوین کاستنر نقش اش را بازی می کند) و گروه تسخیرناپذیرانش است که به طور خستگی ناپذیری بر به زیرکشیدن کاپون جنایتکار و امپراتوری اش تلاش می کنند!

کاپون یک کاراکتر کاملا شرور معرفی شده که کوچک ترین ترحمی را بر نمی انگیزد. بازی دنیرو در این فیلم بسیار نمادین اما کوتاه است. این فیلم یکی از شاهکارهای دهه ۸۰ میلادی، چه از نظر بازیگری و چه از نظر کارگردانی است. فیلم از منظر تعلیق و اکشن خوب از آب درآمده و دی پالما جنبه هایی ناب را به فیلم بخشیده است. فیلم نامزد چهار جایزه اسکار شد و شان کانری (بازیگر سرشناس فیلم های ۰۰۷) برای بازی در نقش جیم ملون یکی از اعضای گروه تسخیر ناپذیران برای این فیلم برنده جایزه اسکار شد.


پدرخوانده به آل کاپون ربط دارد؟

این طور به نظر نمی رسد! پدرخوانده درباره پنج خانواده جنایتکار بزرگ در نیویورک در دهه ۴۰ و ۵۰ میلادی است.در حالی که عصر کاپون در دهه بیست میلادی است. اما اشاراتی کلی بین این دو گانگستر وجود دارد. در زمان پدرخوانده، اشاره می شود که آل کاپون در جنگ بر سر روغن زیتون شرکت داشته و دو نفر از افرادش را به حمایت از ویتو گورلئونه فرستاده، اما آنها توسط لوکابرازی کشته می شوند.


درحقیقت در زمان مورد اشاره آل کاپون در زندان بوده است و این توانایی را نداشتهَ! ماریو پوزو نویسنده پدرخوانده احتمالا تا حدودی از کاپون الهام گرفته، به عنوان مثال اسم پسر بزرگ تر کاپون نیز سانی بوده، اگرچه سانی کاپون کسب و کار پدرش را ادامه نداد، شباهت دیگر این دو گانگستر محتاط بودن هر دو در تجارت است اگرچه هر دو، هر زمان که لازم بود، از خشونت نیز استفاده می کردند. با این حال به باور عمومی ماریو پوزو، ویتو کورلئونه را براساس تبهکار دیگری به نام فرانک کاستلو آفریده، فرانک کاستلو گانگستر ایتالیایی آمریکایی، از تاثیرگذارترین افراد در دنیای تبهکاران در آمریکا حساب می آید. فرانک کاستلو با توجه به مداخلات سیاسی اش به عنوان «نخست وزیر جنایت» شناخته می شود.