۱۰ غافلگیری مثبت فهرست نامزدهای اسكار ۲۰۱۵

هفت فاز: هميشه بايد با خواندن اسامي نامزدهاي اين بخش يك دردي به دل ما بنشيند. و حالا امسال هم شاهد آن هستيم كه بازي خارق‌العاده رالف فاينس در هتل بزرگ بوداپست كنار گذاشته شده. در كنار اين درد هميشگي هميشه يكي دو تا بازنده هم وجود دارد. امسال جيك جيلنهال و ديويد اويلوو فرصت حضور در اين بخش را به كارل براي بازي در "فاكس كچر" و كوپر براي "تك‌تيرانداز آمريكايي" باختند.

بازي كوپر در ابتدا سر و صدا كرد اما با توجه به افت حجم توجهات به "تك‌تيرانداز آمريكايي" در هفته‌هاي اخير انتخاب او هم دور از ذهن بود. كارل اما كمتر غافلگيركننده بود. او هميشه شكار مناسبي بوده، البته بعد از بي‌مهري‌اي كه در بفتا به او شد حالا خوشحاليم كه بالاخره مي‌توانيم شاهد حضور او در اين بخش باشيم.

ليست نامزدهاي دريافت جايزه اسكار ۲۰۱۵ اعلام شد و مثل هميشه از قلم افتادگي‌ها و غفلت‌هاي خودش را به همراه داشت. اما آكادمي علوم و هنرهاي سينما هنوز هم مي‌توانند دست كم به اندازه توان شش هزار مرد ميانسال سفيدپوست از راه‌هاي خوبي هم غافل‌گيرمان كنند.

هرچقدر هم كه بخواهيد با تصورات قالبي به آكادمي نگاه كنيد اما حقيقت اين است كه سلايق بسيار متفاوت و حتي گاهي آزاد انديشانه‌اي درميان آنان يافت مي‌شوند كه البته توانايي اين را هم دارند كه به فيلم‌هايي غير از بيوگرافي‌هاي دانشمندان بريتانيايي توجه نشان دهند (كه البته بدشان هم نمي‌آيند فقط همان را انجام دهند). بنابراين بهترست براي اينكه نوع باورتان را به راي‌هاي اسكاري عوض كنيد نگاهي به ده غافلگيري به شدت خوشايند درميان نامزدهاي اعلام شده بياندازيد.

۱۰. فساد ذاتي پل تامس اندرسون در بخش بهترين فيلمنامه

يكي از تفرقه‌اندازترين عناوين سال (خبر رسيده است كه بسياري از اعضاي آكادمي از آن متنفرند). فساد ذاتي را اكثريت حتي در مقايسه با استانداردهاي فيلمي قبلي اندرسون، "مرشد"، فيلمي اسكاري فرض نمي‌كردند. اما واضح است كه در بين اعضاي آكادمي عضله‌اي قوي از طرفداران سرسخت اين كارگردان وجود دارد كه توانسته است به دو بخش بهترين طراحي صحنه و بهترين فيلمنامه اقتباسي راه يابد.

البته كه فيلم براي بسياري هم غيرقابل درك بوده اما چيزي كه به آن توجه شده نام و شهرت پل توماس اندرسون دركنار وظيفه سخت تبديل رماني كه اساسا در تصور هر كارگرداني فيلم ساختن از روي آن غيرممكن فرض مي‌شود بوده است.

۹. سالي خوب براي فيلم‌هاي خارجي زبان و فيلم مستند

فيلم‌هاي مستند يا خارجي زباني كه به اسكار راه پيدا مي‌كنند معمولا ممكن است حالتي سرزده داشته باشند كه پرنده شانس اسكار ممكن است اتفاقي روي شانه هركدام از آن ها بنشيند، گاه فيلم‌هايي تار و مبهم و گاهي ديگر عناويني سرراست كه هرسال به يك منوال برنده مي‌شوند. اما تغييرات زيادي در اين دو بخش در سال هاي اخير صورت گرفته. اعضاي آكادمي امسال فيلم استيو جيمز؛ Life Itself را ناديده گرفتند (اگرچه اين فيلم بيشتر هم به مذاق منتقدان خوش آمد تا فيلمسازان) و فورس ماژور هم زيادي برايشان تلخ و تاريك بود.

از طرفي اما Tangerines شايد تنها عنوان سبك درميان نامزدهاي فيلم خارجي زبان باشد كه البته در كنار "لوياتان" و "آيدا" از بهترين فيلم هاي سال هستند كه دركنار همه نامزدهاي خوب بخش فيلم مستند به طور حتم ارزش پول خرج كردن و تماشا كردن را دارند. دست كم در مقايسه با فيلم‌هاي نامزد شده در بخش بهترين فيلم اين گونه به نظر مي‌آيد. پس پيشنهاد مي‌كنم بي‌درنگ سري هم به آن‌ها بزنيد.

۸. نامزدي "Beyond The Lights " در بخش بهترين ترانه فيلم

تقريبا هيچ كس اين ملودرام دست كم گرفته شده را نديده است و تمام كمبودي كه فيلم در مطرح كردن خود داشت باعث شده است كه اين نامزدي غيرمعمول به نظر بيايد. ترك Gratefull اما موفق شد راهش را به سوي اسكار باز كند و براي زيتا اورا و دايان ورن يك نامزدي را به ارمغان بياورد. قطعا همين هم باعث خواهد شد كه افراد بيشتري براي تماشاي فيلم كنجكاو شوند.

۷. حضور گري يرشون در بخش بهترين موسيقي متن براي فيلم "آقاي ترنر"

اگرچه فيلم از نامزدي در بخش‌هاي ديگر جا ماند اما اولين نامزدي اسكار را براي آهنگساز خود، يرشون به ارمغان آورد. ما فكر مي‌كنيم كه موزيك يرشون آراستگي خاصي داشت، بدون اينكه اين توانايي را داشته باشد كه در ذهن تماشاگر براي مدتي خودش را نگه دارد.

البته در حالي كه هيچ گزينه ديگري براي انتخاب كردن وجود نداشت (موزيك بردمن شايستگي لازم را ندارد، الكساندر دسپلا پيشاپيش دوبار نامش در فهرست ذكر شده و موسيقي زيرپوست هم شايد زيادي به گوش اعضاي آكادمي اكسپريمنتال بيايد) پس ما هم فرض مي‌كنيم كه يرشون لياقت نامزدي در اين بخش را دارد.

۶. نامزدي "آيدا" در بخش بهترين فيلمبرداري

بخش بهترين فيلمبرداري تقريبا غيرمنتظره‌ترين عناوين را در خود جاي داده است. شايد اعضاي آكادمي تصميم گرفتد كه در پيروي از نامزدي فيلم "استاد بزرگ" در سال گذشته (فيلمي كه به هيچ وجه در هيچ بخش ديگري يك مدعي اسكاري نبود) امسال هم به فيلمبرداري سياه و سفيد خيره‌كننده لوكاس ژل و ريژارد لنژويسكي براي فيلم "آيدا" توجه نشان دهند تا سير توجهات، سواي حضور در بخش فيلم‌ خارجي زيان به اين فيلم همچنان صعودي بماند.

البته كه راي دهندگان چيز ارزشمندي در فيلمبرداري اين دو فيلمبردار لهستاني ديده‌اند.

۵. نامزدي لارا درن براي فيلم "وحشي"

قبول دارم، بخش بهترين بازيگران مكمل زن امسال چندان قوي نبود. باز هم بسياري فكر مي‌كردند كه نام جسيكا چستين را براي فيلم "پرخشونت‌ترين سال" و رنه روسو را براي "نايت كراولر" در اين بخش خواهند ديد. اما در نهايت اين بخش از مدار فيلم‌هاي جنايي سياه بيرون آمد و به لارا درن روي خوش نشان داد. ستاره فيلم "مخمل آبي" (كه پيش از در سال ۱۹۹۱ براي فيلم "رز پريشان" نامزد جايزه اسكار شده بود) تنها در فلاش بك فيلم وحشي حضور دارد و همين باعث شد بسياري گمان كنند كه اين بازيگر نتوانسته تاثير لازم را بر مخاطب به وجود بياورد و هنوز هم ريس ويترسپون در مركز توجهات قرار دارد. اين انتخاب البته كه از چستين و روسو گزينه امن‌تري‌ست اما در عين حال بازي درن چيزي كم ندارد و اين خوب است كه اعضاي آكادمي به بازگشت او توجه نشان داده‌اند.

۴. حضور بردلي كوپر و استيو كارل در بخش بهترين بازيگر مرد

هميشه بايد با خواندن اسامي نامزدهاي اين بخش يك دردي به دل ما بنشيند. و حالا امسال هم شاهد آن هستيم كه بازي خارق‌العاده رالف فاينس در هتل بزرگ بوداپست كنار گذاشته شده. در كنار اين درد هميشگي هميشه يكي دو تا بازنده هم وجود دارد.

امسال جيك جيلنهال و ديويد اويلوو فرصت حضور در اين بخش را به كارل براي بازي در "فاكس كچر" و كوپر براي "تك‌تيرانداز آمريكايي" باختند. بازي كوپر در ابتدا سر و صدا كرد اما با توجه به افت حجم توجهات به "تك‌تيرانداز آمريكايي" در هفته‌هاي اخير انتخاب او هم دور از ذهن بود. كارل اما كمتر غافلگيركننده بود. او هميشه شكار مناسبي بوده، البته بعد از بي‌مهري‌اي كه در بفتا به او شد حالا خوشحاليم كه بالاخره مي‌توانيم شاهد حضور او در اين بخش باشيم.

۳. نامزدي ميان‌ ستاره‌اي در بخش بهترين تدوين صدا

دو بخشي كه در بين جوايز اسكار به بهترين تدوين صدا و بهترين ميكس صدا اختصاص دارد هميشه از طرف عموم ناديده گرفته شده‌اند. اما امسال قطعا با نامزدي ميان ستاره‌ايِ كريستوفر نولان ابروهاي زيادي به نشانه تعجب بالا پريده‌اند.

معمولا سرازيري توجهات بي امان به فيلم‌هاي نولان چيز تعجب برانگيزي نبوده است اما حالا اين ميكس صداي فيلم است كه بيشتر از همه چيز درباره آن صحبت شده. و اين را بگوييم كه اين همهمه بيشتر در مسير بدي بوده، چرا كه تماشاگران به غيرقابل تحمل بودن صداي فيلم نولان اعتراض كردند و تا جايي پيش رفتند كه اين كارگردان مجبور شد براي دفاع از انتخاب خلاقانه‌اش به آن‌ها جواب پس بدهد. با اين حال برخلاف تماشاگران، اعضاي اكادمي تحت تاثير كار او قرار گرفتند.

۲. حضور ماريون كوتيار در بخش بهترين بازيگر زن

حضور جوليان مور، فليسيتي جونز، روزاموند پايك و ريس ويترسپون از ماه سپتامبر در اين بخش قطعي شده بود. اما پنجمين نامزد با اما و اگرهاي زيادي همراه بود. بسياري فكر مي‌كردند كه ايمي آدامز براي فيلم "چشمان بزرگ" اين جايگاه را پر مي‌كند. بعضي‌ها هم به حضور جنيفر آنيستون براي فيلم "كيك" يا اميلي بلانت براي "در اعماق جنگل" شك داشتند. اما در نهايت همه اين گزينه‌ها خط خوردند و ماريون كوتيار براي فيلم "دو روز، يك شب" موفق به دريافت اين نامزدي شد.

ما فكر مي‌كرديم كه اگر او نتوانسته براي فيلم "زنگار و استخوان" كه از حمايت كمپاني سوني پيكچرز برخوردار بود در اين بخش نامزد شود پس به طور حتم فيلم برادران داردن از هيچ شانسي برخوردار نخواهد بود. اما حالا به نظر مي‌آيد كه فيلم در دل اعضاي آكادمي جا خوش كرده و البته ماهم خوشحاليم كه كوتيار هم كه يكي از اجراهاي مورد علاقه امسال‌مان را به نمايش گذاشت در اين صف ايستاده است.

۱.حضور بنت ميلر در بخش بهترين كارگردان

روزهايي كه فقط پنچ عنوان شانس حضور در بخش بهترين فيلم را داشتند معمولا عادت بر اين بود كه كارگردانان كمتر ديده شده به بخش بهترين كارگردان راه پيدا كنند. اگرچه عريض كردن اين بخش از سال ۲۰۰۹ اين احتمال را كاهش داد. امسال اما بزرگترين شوك با ديدن نام بنت ميلر در بخش بهترين كارگرداني به ما وارد شد، بدون اينكه فيلمش، فاكس كچر توانسته باشد براي نامزدي در بخش بهترين فيلم سال چراغ سبز بگيرد. از سال ۲۰۰۷ تا به اينجا و پس نامزدي جوليان اشنابل اين اتفاق براي اولين بار افتاده است.

اين انتخاب نه تنها ميزان اعتبار فيلم را نشان مي‌دهد بلكه به منزله تاييد احترامي‌ست كه اعضاي آكادمي براي ميلر قائل شده‌اند (او تقريبا با همه از جود آپاتو تا اسپايك جونز رابطه دوستانه‌اي دارد). ما فكر مي‌كنيم كه اين حضور به ضرر كلينت ايستوود تمام شد و شايد حتي ميلر را مقصر اين موضوع بدانيم. اما خوب زياد هم نمي شود اعتراض كرد.